Φιάσκο ραμμένο για τα κομμένα ιδιωτικά ΑΕΙ

Κατατέθηκε σε ν/σ του υπ. Οικονομικών η τροπολογία-λύση για τα «κομμένα» ιδιωτικά «πανεπιστημιακά παραρτήματα», που αποτελεί την απέλπιδα προσπάθεια της κυβέρνησης να σώσει το στοίχημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Επιβεβαιώνοντας μια ακόμη αποκάλυψη της «Εφ.Συν.», το υπουργείο Παιδείας ετοίμασε σε χρόνο-ρεκόρ μια τροποποίηση του ιδρυτικού νόμου, ο οποίος, πλέον, καταγράφεται ως κορυφαίο παράδειγμα θεσμικού «ράβε-ξήλωνε» μέχρι να πετύχει το κέντημα της διαπλοκής ή πιο απλά το κουρελόχαρτο της κυβέρνησης. Το κακό, όμως, είναι ότι πρόκειται για ακόμα ένα φιάσκο, με προχειρότητες και αντινομίες, που θα προκαλέσει μεγαλύτερους μπελάδες σε κυβέρνηση και πελάτες.

Με νομοθετικές αλλαγές, όπως την «επαναξιολόγηση αίτησης», με εκπτώσεις στα κριτήρια, με ένα προστιματάκι («τέλος επαναξιολόγησης» 35.000 ευρώ) στους «κομμένους» επιχειρηματίες και με λίγο εκβιασμό (παραίτηση από ένδικα βοηθήματα κατά της πρώτης αρνητικής απόφασης), το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να καλύψει μερικές τρύπες. Για να μπορέσουν οι απορριφθέντες να ξανακάνουν αίτηση, για να πιστοποιηθούν κάποιες κομμένες σχολές (βλ. Νομικές και Ιατρικές) αδειοδοτημένων παραρτημάτων και για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να πει, επιτέλους, ότι «έφερε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια» στη χώρα. Δύσκολο.

Οι συντάκτες των νέων διατάξεων βιάστηκαν τόσο πολύ που δεν έλαβαν υπ’ όψιν και ούτε προσπάθησαν να ξεπεράσουν τον σκόπελο εν ισχύι διατάξεων. Παράδειγμα: Σύμφωνα με την προσθήκη στο άρθρο 139 (139 Α), «Ο φάκελος για την έκδοση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας παραρτήματος, υπό τη μορφή ΝΠΠΕ, δύναται να επαναξιολογείται άπαξ μετά την κοινοποίηση στο αιτούν μητρικό ίδρυμα της αρνητικής γνώμης της ΕΘΑΕΕ». Αγνοώντας εντελώς άλλα άρθρα του ιδρυτικού νόμου, όπως τα άρθρα 140 και 145, σχετικά με τις τροποποιήσεις των φακέλων, οι νέες αλλαγές πέφτουν στο κενό.

«Επικαιροποιημένα»

Σύμφωνα με τα ισχύοντα, το παράρτημα «δύναται να αιτείται συμπληρωματικά την προσθήκη σχολών και προγραμμάτων σπουδών», υποβάλλοντας μια σειρά δικαιολογητικών τα οποία, ουσιαστικά, είναι «επικαιροποιημένα» στοιχεία, δηλαδή νέα (!) έγγραφα αποδεικτικά της συμφωνίας, της απόφασης του μητρικού ιδρύματος για τις νέες σχολές και προγράμματα σπουδών και όλων όσα προβλέπονται για τη χορήγηση άδειας. Κι αν κάποιος θεωρήσει ότι δεν πρόκειται για νέα αλλά για τα ίδια, τότε δεν έχει νόημα η επαναξιολόγηση. Ακόμα κι έτσι, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 145 (πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών), «Τα προγράμματα σπουδών της παρ. 1 δύνανται να προτείνονται είτε κατά την υποβολή της αίτησης του άρθρου 139 είτε σε οποιοδήποτε άλλο χρονικό σημείο σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 140». Δηλαδή πρέπει να κατατεθούν και να εξεταστούν ως νέα!

Με λίγα λόγια, αν θεωρηθεί ότι υπάρχουν, πράγματι, αναγνωρισμένα προγράμματα, τότε τα εδώ παραρτήματα θα πρέπει να ζητήσουν από τα μητρικά νέα αναγνώριση (από τον εκεί φορέα πιστοποίησης) των ήδη «αναγνωρισμένων» προγραμμάτων. Πόσο εφικτό κρίνεται τα βρετανικά Πανεπιστήμια να υποβάλουν ξανά αίτηση για τα προγράμματά τους επειδή το ζήτησε η ελληνική Ανεξάρτητη Αρχή; Από την άλλη, αν θεωρηθεί ότι δεν υπάρχουν αναγνωρισμένα προγράμματα, πόσο πιθανό είναι να θελήσουν να υποβάλουν αίτηση; Και όλα αυτά, σημειωτέον, μέσα σε 60 ημέρες. Για γέλια και για κλάματα.

Ασχημο κλίμα

Το κλίμα είναι, ήδη, πολύ άσχημο για την κυβέρνηση, η οποία έχει να αντιμετωπίσει στις αρχές Φεβρουαρίου την εκδίκαση όλων των (εναντίον της) προσφυγών στο ΣτΕ, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αρχίσει να ελέγχει το καίριο ζήτημα της συμβατότητας του νόμου με το Ενωσιακό Δίκαιο. Κάτι που θα καθορίσει τα πάντα. Από τη νομιμότητα του θεσμικού πλαισίου έως τη δυνατότητα ύπαρξης και λειτουργίας των λεγόμενων «πανεπιστημιακών παραρτημάτων». Σύμφωνα δε, με άλλες πληροφορίες, το υπουργείο Παιδείας δεν έχει, ακόμη, στείλει τον φάκελο με όλα τα απαιτούμενα (νομιμοποιητικά των πράξεων υπουργείου και ΕΘΑΑΕ) έγγραφα στο ΣτΕ και το τελευταίο έχει, ήδη, στείλει σχετική υπόμνηση για την καθυστέρηση. Δεν έχει στοιχεία για να στείλει, λένε όσοι γνωρίζουν καλά την υπόθεση. Δεν υπάρχουν αποδεικτικά ούτε των προβλεπόμενων ελέγχων (βλ. ΕΟΠΠΕΠ) με σκοπό την αδειοδότηση ούτε της αναγνώρισης των προγραμμάτων σπουδών από τα μητρικά ιδρύματα.

Την ίδια στιγμή, η δυσαρέσκεια των ξένων Πανεπιστημίων άρχισε να βγαίνει από το παρασκήνιο. Μήνες τώρα υπήρχαν πληροφορίες για την απογοήτευση από τις εξελίξεις και οι πρεσβείες είχαν ενημερωθεί σχετικώς. Τώρα η αμφιβολία για το μέλλον των συνεργασιών έχει γίνει ξεκάθαρο μήνυμα προς αρμοδίους…