Τα «εν οίκω» μη εν δήμω

Στις 11 Δεκεμβρίου 2025 ο Γιώργος Ξυλούρης προσέρχεται στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που ερευνά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι ο περιβόητος «Φραπές», όπως έγινε γνωστός μέσα από τους διαλόγους που καταγράφονται στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία του «αφιερώνει» 77 σελίδες. Καταθέτει επί περίπου εννιά ώρες. Απέναντι στις πιο κρίσιμες ερωτήσεις των βουλευτών-μελών της Εξεταστικής, επικαλείται το «δικαίωμα της σιωπής», χωρίς να έχει την ιδιότητα του υπόπτου· είναι όμως ένας από τους πιο κρίσιμους μάρτυρες και έχει υποχρέωση μαρτυρίας.

Η κατάθεσή του συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης κατά τρόπο ανεπανάληπτο. Σχεδόν 600.000 θεατές επισκέπτονται το διαδικτυακό κανάλι της Βουλής (webTV-2) στη διάρκεια της κατάθεσής του. Πολλοί εξ αυτών δεν έχουν παρακολουθήσει άλλη συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής. Ο «Φραπές» μονοπωλεί τις πολιτικές συζητήσεις των επόμενων ημερών σε στέκια, χώρους εργασίας, οικογενειακά τραπέζια, όχι μόνο στο διαδίκτυο. Ολοι μιλούν για τον κομματάρχη της Ν.Δ. στην Ανω Μεσσαρά της Κρήτης, όχι μόνο για τη γλαφυρή «σιωπή» του, αλλά και για την εικόνα της θρασύτατης συμπεριφοράς του. Δεκαέξι ημέρες αργότερα, ο πρόεδρος της Βουλής αποκαλύπτει ότι θα εισηγηθεί τη διακοπή των ζωντανών μεταδόσεων των Εξεταστικών Επιτροπών.

Τα όσα περιέγραψε στις 27 Δεκεμβρίου 2025 ο Νικήτας Κακλαμάνης στον τηλεοπτικό σταθμό Action 24, αν και αποτελούν μόνο «σκέψεις», σύμφωνα με στενούς του συνεργάτες, συνιστούν ουσιαστικά την επιβολή ενός «μαύρου» στη μετάδοση των Εξεταστικών Επιτροπών, κατ’ επέκταση και στην αδιαμεσολάβητη ενημέρωση της κοινής γνώμης για τα όσα αποκαλύπτονται στις ιδιαίτερα σημαντικές –αν μη τι άλλο– κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις.

Στη συγκεκριμένη τηλεοπτική συνέντευξη, ο πρόεδρος της Βουλής είπε ότι θα εισηγηθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Κανονισμού της Βουλής που προγραμματίζεται για την ερχόμενη άνοιξη, τη διακοπή των ζωντανών τηλεοπτικών μεταδόσεων των Εξεταστικών Επιτροπών. Ως εκ τούτου, η κοινή γνώμη θα έχει «πρόσβαση» στα όσα λαμβάνουν χώρα στις συνεδριάσεις μόνο διαμέσου των δημοσιογράφων του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ. «Δημόσια (σ.σ. θέα ή μετάδοση) δεν σημαίνει μόνο τηλεόραση. Ο συντάκτης θα έχει επαφή με την αίθουσα», αντέτεινε ο κ. Κακλαμάνης.

Ακολούθησαν νεότερες πληροφορίες επικαλούμενες τον πρόεδρο της Βουλής, σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Κακλαμάνης επεξεργάζεται ένα «υβριδικό» μοντέλο: η τηλεοπτική εικόνα θα μεταδίδεται μεν, αλλά θα διακόπτεται κατόπιν πρότασης του προέδρου της Εξεταστικής Επιτροπής και ψηφοφορίας μεταξύ των μελών της, όταν η κατάσταση εκτρέπεται και ακούγονται ύβρεις ή εμφανίζονται άλλες προσβλητικές συμπεριφορές. Κατά αυτές τις πληροφορίες, αν και η μετάδοση της εικόνας θα διακόπτεται, η μετάδοση του ήχου θα διατηρείται, προκειμένου να δείξει ότι δεν υπάρχει πρόθεση απόκρυψης των συζητήσεων, παρά μόνο προστασίας της αισθητικής και του κύρους της Βουλής. Οι συζητήσεις θα συνεχίσουν να καταγράφονται στα Πρακτικά των συνεδριάσεων. Η επιχειρηματολογία του κ. Κακλαμάνη ήταν λίγο πολύ ότι η τηλεοπτική μετάδοση της εικόνας παρακινεί τους βουλευτές να προκαλέσουν «νταβαντούρι» –λέξη που χρησιμοποίησε ο ίδιος– υπέρ της προσωπικής τους προβολής, μέσω της αναπαραγωγής στιγμιότυπων σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μίλησε για ένα «οριζόντιο πρόβλημα», αλλά το απέδωσε «κατά κύριο λόγο στην αντιπολίτευση». «Είναι καλό που η Βουλή έχει το κανάλι της, αλλά είναι και η πηγή του κακού», ήταν μια χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του, ενώ συμφώνησε με την άποψη ότι τα όσα συμβαίνουν στην αίθουσα της Εξεταστικής «πυροδοτούν και το έξω», δηλαδή την πόλωση στην κοινωνία. Ο πρόεδρος της Βουλής διευκρίνισε ότι η εισήγησή του δεν θα αφορά την «τρέχουσα» Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά πιθανές μελλοντικές αντίστοιχες επιτροπές.

Η σύσταση νέων Εξεταστικών Επιτροπών μοιάζει το πιο πιθανό σενάριο. Αφενός, γίνεται λόγος εδώ και καιρό για την αποστολή δεύτερης και πιο «καυτής» δικογραφίας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην ελληνική Βουλή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αφετέρου, οι ευρωπαϊκές εισαγγελικές αρχές έχουν βάλει στο «μικροσκόπιό» τους και τα πανάκριβα «Σπιτάκια ανακύκλωσης».

Ο πρόεδρος της Βουλής διαβεβαίωσε ότι η πρότασή του θα γίνει αντικείμενο διαβούλευσης με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία αντέδρασαν έντονα στις «σκέψεις» του και ουσιαστικά καταλόγισαν στον κ. Κακλαμάνη αναγγελία προειλημμένων αποφάσεων από το μέγαρο Μαξίμου, με στόχο την αποφυγή μεγαλύτερου πολιτικού κόστους για την κυβέρνηση. Υπενθυμίζεται ότι προ μηνών ήταν η ίδια η κυβέρνηση που πλειοδοτούσε στη δημοσιότητα των συνεδριάσεων της Εξεταστικής Επιτροπής, θέλοντας να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της απέναντι στα αιτήματα των αντιπολιτευόμενων κομμάτων για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής και τη διερεύνηση πιθανών ποινικών ευθυνών υπουργών της στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ηταν τότε που η δημόσια παρακολούθηση της κοινοβουλευτικής ανάκρισης και ο κοινωνικός έλεγχος –τρόπον τινά– πάνω στα ευρήματά της αποτελούσε προτέρημα και όχι ελάττωμα για την κυβέρνηση. Σε κάθε περίπτωση, τα επιχειρήματα του κ. Κακλαμάνη παραπέμπουν στη λογική του «Πονάει δόντι, κόψει κεφάλι». Τα στιγμιότυπα της Εξεταστικής Επιτροπής που απασχόλησαν περισσότερο τις συζητήσεις των πολιτών δεν ήταν το «νταβαντούρι» των βουλευτών της αντιπολίτευσης, αλλά των ίδιων των μαρτύρων: οι καταθέσεις του Γιώργου Ξυλούρη, της Καλλιόπης Σεμερτζίδου, του Χρήστου Μαγειρία, του πρώην υπουργού Μάκη Βορίδη. Ηταν οι παλινωδίες των στελεχών και των «αρίστων» της κυβέρνησης. Ηταν τα αποκαλυπτήρια των πολιτικών υποπροϊόντων ενός ολόκληρου συστήματος βουτηγμένου στη διαφθορά.

Τα στιγμιότυπα που φέρνουν το «μαύρο»

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ουκ ολίγα ήταν τα αποκαλυπτικά στιγμιότυπα τα οποία θα «θάβονταν» εάν δεν μεταδίδονταν μέσω εικόνας. Δεν ήταν μόνο οι λεκτικές απαντήσεις των μαρτύρων στις ερωτήσεις των βουλευτών, αλλά η γενικότερη συμπεριφορά τους, η «γλώσσα του σώματος» που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από όσους παρακολούθησαν τις συνεδριάσεις στις οθόνες τους. Θα περιοριστούμε στο top 10 των στιγμιότυπων που ξεχώρισαν.

1. Το ύφος με το οποίο ο Γιώργος Ξυλούρης θέλησε να καταστήσει σαφές στα μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής ότι δεν θα απαντήσει στις ερωτήσεις τους. Η πρώτη ερώτηση που δέχθηκε ήταν από τον βουλευτή της Ν.Δ., Μακάριο Λαζαρίδη: «Είστε κουμπάρος με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη;». Ο κ. Ξυλούρης, κουνώντας τα χέρια του κάθετα στο έδρανο, απάντησε: «Κύριε Λαζαρίδη, δεν μπορώ να απαντήσω. Επικαλούμαι το Σύνταγμα. Δεν μπορώ να απαντήσω σε καμία ερώτηση. Σας το δήλωσα». Ακολούθως, κουνώντας επικριτικά το κεφάλι του σαν να «δασκαλεύει» ένα μικρό παιδί (εν προκειμένω έναν βουλευτή), ο μάρτυρας κάλεσε τον κ. Λαζαρίδη να… σεβαστεί τη διαδικασία. Σημειώνεται ότι ο κ. Ξυλούρης επιβεβαίωσε αργότερα ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε παντρέψει τον αδελφό του.

2. Η αδιαφορία με την οποία υποδεχόταν ο Γιώργος Ξυλούρης ορισμένες από τις ερωτήσεις των βουλευτών της αντιπολίτευσης. Σιωπούσε στις ερωτήσεις της βουλεύτριας του ΠΑΣΟΚ, Μιλένας Αποστολάκη, έχοντας γύρει την πλάτη του στο κάθισμα, χωρίς να επαναλαμβάνει πλέον τη φράση «Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής».

3. Οι γεμάτες υπονοούμενα απαντήσεις του Γιώργου Ξυλούρη στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Βασίλη Κόκκαλη, για το ποιος μπορεί να είχε χρησιμοποιήσει το κινητό του τηλέφωνο κατά τη διάρκεια των συνομιλιών που καταγράφηκαν στη δικογραφία. Ο «Φραπές» ισχυρίστηκε ότι ήταν άλλος αυτός που μιλούσε. «Ποιος;» τον ρώτησε ο βουλευτής. «Κύριε Κόκκαλη…», ήταν η επίμονη απάντηση του κ. Ξυλούρη.

4. Το «χτένισμα» που έκανε ο Γιώργος Ξυλούρης στο μουστάκι του όταν του έθετε ερωτήσεις ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Κώστας Μπάρκας.

5. Το απειλητικό ύφος του Γιώργου Ξυλούρη, με σηκωμένο φρύδι, προς τον βουλευτή της Νέας Αριστεράς Νάσο Ηλιόπουλο, λέγοντάς του «Το “Φραπέ” αλλού».

6. Οι στιγμές που είχε στρέψει ο Γιώργος Ξυλούρης το βλέμμα του προς τον πρόεδρο της Εξεταστικής, Ανδρέα Νικολακόπουλο, αρνούμενος να απαντήσει στις ερωτήσεις της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου.

7. Η αμηχανία της Καλλιόπης Σεμερτζίδου στις ερωτήσεις της κ. Αποστολάκη για το εάν και πόσες φορές έχει κερδίσει το Τζόκερ.

8. Το υψωμένο δάχτυλο του Χρήστου Μαγειρία προς τους βουλευτές της αντιπολίτευσης όταν απαντούσε στις ερωτήσεις τους.

9. Το αλαζονικό ύφος με το οποίο ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάκης Βορίδης, παραδέχτηκε ότι είναι ο ίδιος στον οποίο αναφέρεται ο «Φραπές» με το μικρό του όνομα στις συνομιλίες της δικογραφίας. «Αντε κι είμαι εγώ ο Μάκης. Ε, και; Προκύπτει οτιδήποτε από αυτές τις συνομιλίες που να με εμπλέκει κάπου; Οχι».

10. Η δύσκολη θέση στην οποία μπήκε ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ (στενός συνεργάτης του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρη Αυγενάκη) Ελευθέριος Ζερβός, όταν ο κ. Κόκκαλης τον κάλεσε να του δώσει μια συνομιλία από τη δικογραφία και ακολούθως να απαντήσει σε ερωτήσεις. Ο μάρτυρας αρνήθηκε. Ηταν ο πρώτος που είχε επικαλεστεί το «δικαίωμα της σιωπής» και ο πρώτος για τον οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία πήρε άδεια να παρακολουθήσει τις τηλεφωνικές του συνομιλίες, σύμφωνα με τον ανεξάρτητο βουλευτή Αλέξανδρο Αυλωνίτη.

Η θεσμική λειτουργία του Κοινοβουλίου προηγείται της επικοινωνιακής προβολής

Η θεσμική λειτουργία του Κοινοβουλίου οφείλει να προηγείται της επικοινωνιακής προβολής. Αυτή είναι μια ευθύνη που όλοι οι βουλευτές έχουμε απέναντι στη δημοκρατία και στους πολίτες και οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε με σοβαρότητα και συνέπεια.

Στο πλαίσιο αυτό, συμφωνώ με την πρόταση του προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, να ανοίξει δημόσια η συζήτηση για την τηλεοπτική μετάδοση των κοινοβουλευτικών επιτροπών. Το τελευταίο διάστημα, στην Εξεταστική Επιτροπή όπου έχω την τιμή να είμαι αντιπρόεδρος, παρακολουθούμε συχνά ένα πολιτικό «σόου» που δεν υπηρετεί την ουσία της διαδικασίας, αλλά στοχεύει κυρίως στην αποσπασματική προβολή και στα likes των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Δυστυχώς, ορισμένες και ορισμένοι συνάδελφοι φαίνεται να ενδιαφέρονται περισσότερο για μια ατάκα που θα αναπαραχθεί στα προσωπικά τους Μέσα, παρά για την εις βάθος διερεύνηση των γεγονότων και την αποκάλυψη της αλήθειας. Υπενθυμίζω, άλλωστε, ότι η Προκαταρκτική Επιτροπή δεν μεταδίδεται ζωντανά, ούτε δημοσιοποιούνται τα Πρακτικά της, ακριβώς για να προστατευθεί η σοβαρότητα της διαδικασίας.

Αν, λοιπόν, προχωρήσουμε σε αλλαγές, αυτές δεν θα είναι πρωτόγνωρες. Μπορεί να προβλεφθεί θεσμική κάλυψη μέσω των κοινοβουλευτικών συντακτών και παράλληλη δημοσιοποίηση Πρακτικών, χωρίς να μετατρέπονται οι επιτροπές σε τηλεοπτικό θέαμα. Αλλωστε, αντίστοιχες πρακτικές εφαρμόζονται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία και η Φινλανδία.

Πρόκειται για ένα ζήτημα που πρέπει να συζητηθεί σοβαρά από τη νομοθετική εξουσία, με το βλέμμα στραμμένο στις Εξεταστικές Επιτροπές του μέλλοντος. Γιατί ο ένας και μοναδικός τους σκοπός πρέπει να είναι η αναζήτηση της αλήθειας και ο καταλογισμός ευθυνών σε όσους πραγματικά εμπλέκονται, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Ο κυβερνητικός πανικός γεννά τέρατα

Μιλένα Αποστολάκη, βουλεύτρια ΠΑΣΟΚ

Η Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ χρησιμοποιήθηκε από τον πρωθυπουργό, όπως ακριβώς και στα Τέμπη, ως θεσμικό εργαλείο πολιτικής εκτόνωσης, προκειμένου να μη διερευνηθούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες των υπουργών Βορίδη και Αυγενάκη και η κοινωνία να «υπνωτιστεί» από τη συγχρονισμένη κυβερνητική προπαγάνδα περί διαχρονικών ευθυνών και παθογενειών.

Οι εργασίες της ήταν γνωστό ότι δεν μπορούσαν να ανατρέψουν την αμνήστευση των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών των πρώην υπουργών. Μπόρεσαν όμως να αποδομήσουν το κυβερνητικό αφήγημα περί ανυπαρξίας σκανδάλου και διαχρονικών ευθυνών. Μπόρεσαν να αποκαλύψουν στην ελληνική κοινωνία ένα οργανωμένο σύστημα αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας, με τη συμμετοχή κυβερνητικών αξιωματούχων, το οποίο συγκρότησε το δίκτυο που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία περιγράφει ως εγκληματική οργάνωση με βάση τις σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα.

Η Εξεταστική δεν λειτούργησε ως προσχηματικό σκηνικό, αλλά ως πεδίο ανάδειξης της κυβερνητικής διαφθοράς, εδραιώνοντας στην κοινή γνώμη την πεποίθηση της συγκάλυψης και τη βεβαιότητα ότι οι πολιτικές ευθύνες για το σκάνδαλο έχουν ονοματεπώνυμα που αντιστοιχούν στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.

Αυτά ενόχλησαν και, προκειμένου στο μέλλον να μην επαναληφθεί η δυνατότητα αφύπνισης της κοινωνίας έναντι της προσπάθειας αποπροσανατολισμού της, εξαγγέλλονται προθέσεις που πλήττουν ευθέως την αρχή της δημοσιότητας, αρχή ταυτισμένη με τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατική αρχή. Οσα επιστρατεύονται ως επιχειρήματα σχετικά με την προστασία της κοινωνίας από την πόλωση και την προστασία του κύρους του Κοινοβουλίου αποτελούν άλλοθι προκειμένου να νομιμοποιηθεί μια ευθέως αντιδημοκρατική μεθόδευση.

Ο κυβερνητικός πανικός γεννά τέρατα και το ΠΑΣΟΚ θα αντισταθεί σε αυτή τη θεσμική αυθαιρεσία.

Η δημοκρατία δεν προστατεύεται με σιωπή

Βασίλης Κόκκαλης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

Η άποψη ότι η δημοσιότητα των εργασιών μιας εξεταστικής επιτροπής «πολώνει» την κοινωνία αποτελεί επικίνδυνη θεσμική διολίσθηση. Ο πρόεδρος της Βουλής, αντί να εγγυάται την απρόσκοπτη λειτουργία του Κοινοβουλίου, φαίνεται να λειτουργεί ως θεσμικό ανάχωμα απέναντι στη δημόσια έκθεση των κυβερνητικών ευθυνών. Η δημοκρατία δεν προστατεύεται με σιωπή, ούτε απειλείται από τη διαφάνεια, αλλά από την απόκρυψη κρίσιμων κοινοβουλευτικών διαδικασιών.

Οι εξεταστικές επιτροπές δεν είναι ιδιωτικές συζητήσεις, αλλά κορυφαία εργαλεία πολιτικού ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας, που αφορούν άμεσα το δημόσιο συμφέρον, το οποίο δεν εξαντλείται στο τελικό πόρισμα, αλλά περιλαμβάνει και τη διαδρομή προς αυτό, δηλαδή τις ερωτήσεις που τέθηκαν, τις απαντήσεις που δόθηκαν, τις αντιφάσεις, τις παραλείψεις, τις εντάσεις. Η δημόσια διεξαγωγή των εργασιών των εξεταστικών επιτροπών είναι απαραίτητη για τη λογοδοσία, γιατί επιτρέπει στους πολίτες να βλέπουν πώς οι βουλευτές, οι ίδιοι οι εκπρόσωποί τους, οι οποίοι εκλέχθηκαν για να ασκούν κοινοβουλευτικό έλεγχο, θέτουν ερωτήσεις και απαιτούν απαντήσεις.

Η λογοδοσία δεν μπορεί να είναι επιλεκτική ή φιλτραρισμένη. Πρέπει να είναι ανοικτή και καθολική. Αν ο πολιτικός λόγος εκφυλίζεται ή αν κάποιοι εργαλειοποιούν τις διαδικασίες για επικοινωνιακούς λόγους, η απάντηση δεν είναι το «σκοτάδι» στις συνεδριάσεις, αλλά η αυστηρή τήρηση του Κανονισμού της Βουλής και η θεσμική ευθύνη των συμμετεχόντων. Σε μια ώριμη δημοκρατία, το φως δεν αποδυναμώνει τους θεσμούς, αλλά τους ενισχύει και τους θωρακίζει.

Ακόμα ένα επεισόδιο στις μεθοδεύσεις συγκάλυψης

Νίκος Καραθανασόπουλος, μέλος της Κ.Ε. και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ

Η προαναγγελθείσα, διά στόματος προέδρου της Βουλής, διακοπή των ζωντανών μεταδόσεων των συνεδριάσεων των Εξεταστικών Επιτροπών δεν μπορεί να ερμηνευθεί παρά μόνο ως ακόμα ένα επεισόδιο στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, όπως αυτές στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών προηγούμενα και τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τη συγκάλυψη των πολιτικών αιτιών, των ευθυνών των υπουργών της κυβέρνησης και των «κολαούζων» της. Κυρίως αποτελεί μια απέλπιδα προσπάθεια για να κατευναστεί η δικαιολογημένη λαϊκή οργή και αποστροφή που προκαλεί η δυσωδία που αναδίδεται απ’ αυτό και που μαζί με τον μεγαλειώδη αγώνα των αγροτών την έχει στριμώξει κυριολεκτικά.

Δεν φάνηκε εξάλλου να ενοχλείται η Ν.Δ. από τους διάφορους αποπροσανατολιστικούς καβγάδες στους οποίους βολικά συμμετείχε –αν δεν καλλιεργούσε– προκειμένου να συσκοτίζονται οι ένοχοι και οι αιτίες που τάισαν τον βούρκο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή το «λασπώδες» έδαφος της ΚΑΠ της Ε.Ε., που συγκαλύπτουν όλα τα άλλα κόμματα και το οποίο επέτρεψε να ευδοκιμήσουν όλα αυτά τα «παράσιτα», τύπου «φραπέδες», «χασάπηδες» και «φεράρηδες», που παρελαύνουν από την εξεταστική επιτροπή. Ολους αυτούς δηλαδή, που η Ν.Δ. –και όχι μόνο– αξιοποιούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια ως πλασιέ της ΚΑΠ στην αγροτιά, για να τους «χρυσώνουν το χάπι» για το ξεκλήρισμα στο οποίο τους καταδικάζει η πολιτική της Ε.Ε. Σε αυτήν, άλλωστε, δίνουν διαπιστευτήρια όλα τα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ, όπως έκαναν και στην πρόσφατη ψηφοφορία για την ΚΑΠ στο Ευρωκοινοβούλιο, ανεξάρτητα από το πόση «φασαρία» κάνουν στην Εξεταστική.

Απέναντι σε όλες αυτές τις μεθοδεύσεις, η αποφασιστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα είναι αυτή που μπορεί να ματαιώσει τα σχέδιά της και αυτήν επιδιώκει να δυναμώνει το ΚΚΕ, με τη συμβολή του στην οργάνωση των αγώνων και με τη στάση του στη Βουλή και τις Εξεταστικές Επιτροπές.

Παραδοχή φόβου και ήττας

Νάσος Ηλιόπουλος, βουλευτής Νέας Αριστεράς

Το σχέδιο περιορισμού της δημοσιότητας των Εξεταστικών Επιτροπών φανερώνει τον φόβο της κυβερνητικής παράταξης για όσα έρχονται. Ταυτόχρονα αποτυπώνει τη ζημιά που έχει υποστεί η κυβέρνηση από τις αποκαλύψεις. Οι καταθέσεις κυβερνητικών στελεχών που αδυνατούσαν να απαντήσουν σε απλά ερωτήματα και οι διάφορες θλιβερές φιγούρες μερικών εκ των ευνοημένων του σκανδάλου έχουν πυροδοτήσει ένα μεγάλο κύμα οργής. Η Εξεταστική δεν είναι, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, ένα επικοινωνιακό σόου της αντιπολίτευσης. Τα επιχειρήματα που έχουν ακουστεί υπέρ του περιορισμού είναι πραγματικά επικίνδυνα.

Αν δεχτούμε ότι οι έντονοι διάλογοι που μεταδίδονται ζωντανά «πολώνουν την κοινωνία» και για αυτό πρέπει να πέσει μαύρο, τότε συναινούμε σε ένα εργαλείο περιορισμού της δημόσιας συζήτησης όποτε το κρίνει η αντίστοιχη κυβέρνηση. Ο Ν. Κακλαμάνης όμως θα έπρεπε να ανησυχεί για μία άλλη εξεταστική και για όσα κατέθεσε ο κ. Τρίμπαλης στη δίκη για τις υποκλοπές. Εκεί παραδέχτηκε ότι ήταν ο «αχυράνθρωπος» του Λαβράνου (άρα είπε ψέματα στην Εξεταστική για τις υποκλοπές) και πως όταν ήρθε στη Βουλή, του είχαν δοθεί τόσο οι ερωτήσεις όσο και οι απαντήσεις από τη μεριά της Ν.Δ. Η Ν.Δ. με κάθε αφορμή επιβεβαιώνει τη βαθιά καθεστωτική της αντίληψη. Ο αυταρχισμός όμως δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Το είδαν όλοι

Ζωή Κωνσταντοπούλου, πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας

Καμία εξουσία δεν μπορεί να μακροημερεύσει πάνω στις απαγορεύσεις, στο ψέμα και στην προπαγάνδα. Τα εργαλεία αυτά, που τα χρησιμοποιούν τα διεφθαρμένα, αυταρχικά και αντιδημοκρατικά καθεστώτα για να παραπλανούν, να χειραγωγούν και να επιβάλλονται, δεν μπορούν να ανακόψουν την αλήθεια, όταν σπάει τα φράγματα και αρχίζει να αναβλύζει και φτάνει στην κοινωνία. Η αλήθεια πλέον ξεχειλίζει και κατακλύζει τις συνειδήσεις των πολιτών, μέσα από την άμεση πρόσβαση σε όσα συμβαίνουν, χωρίς μοντάζ και φίλτρα.

Μέσα από τις συνεδριάσεις της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ελληνική κοινωνία βλέπει πλέον μπροστά στα μάτια της τη βρομιά, την οργανωμένη καθεστωτική διαφθορά, την αναξιοκρατία, τη φαυλοκρατία που κατέφαγαν τα χρήματα τα προορισμένα για τους αγωνιζόμενους αγρότες και τα έδωσαν στους κολλητούς κομματικούς κηφήνες. Η κοινωνία βλέπει, είδε ποιοι και πώς κυβερνούν. Η Εξεταστική Επιτροπή αποκαλύπτει ακριβώς το πραγματικό πρόσωπο της σημερινής εξουσίας, που τώρα, μπροστά στον καθρέφτη της, θέλει ξανά να καλλωπισθεί και να κρυφτεί, να παρουσιαστεί στους πολίτες με φίλτρα.

Δεν θέλει οι πολίτες να βλέπουν κατάματα και ανεπεξέργαστα την αλήθεια. Θέλει να τους χειραγωγήσει και να τους παρουσιάσει ξανά τα «ωραία ρούχα του βασιλιά».

Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Το είδαν όλοι. Οι πολίτες δεν χειραγωγούνται. Η διεφθαρμένη και φαύλη εξουσία είναι ώρα να αποχωρήσει.

Το μαύρο ως παράγοντας «εθνικής ενότητας»

Σεραφείμ Ι. Σεφερειάδης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Life Member στο Πανεπιστήμιο του Cambridge (CLH) και διευθυντής του Εργαστηρίου Συγκρουσιακής Πολιτικής (https://lcp.panteion.gr/), μέλος της Π.Γ. της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΜέΡΑ25 – Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά

Ο πρόεδρος της Βουλής υποστήριξε ότι οι ζωντανές μεταδόσεις πυροδοτούν ‒λέει‒ την πόλωση στην κοινωνία, διότι μετατρέπουν τις επιτροπές σε «σόου», με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία της διερεύνησης. Πολύ ενδιαφέρουσα, σχεδόν συγκινητική αυτή η διακαής έγνοια της «ουσίας» που δήθεν απόλλυται εξαιτίας της δημοσιότητας. Μα και πόσο προσβλητική! Πόσο αναίσχυντη! Πόση ύβρις απέναντι στον Δήμο ‒ όση αποκαρδίωση και αν του επέφεραν όσοι σήμερα, κατόπιν εορτής, του κάνουν τον προστάτη. Στις περιστάσεις πρέπει κανείς να μιλήσει ρητά, χωρίς περιστροφές.

Η πρόταση Κακλαμάνη εντάσσεται ‒και αυτή‒ στις τόσες και τόσες απόπειρες του Μαξίμου να «ρίξει μαύρο» στην ενημέρωση των πολιτών. Βλέποντας ότι οι αποκαλύψεις στην Εξεταστική όχι μόνο εκθέτουν ανεπανόρθωτα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, αλλά και αποκαλύπτουν τον λειτουργικό ‒τον πραγματικό‒ κώδικα ενδο-επικοινωνίας της λούμπεν εξουσίας με τους φορείς της στο πεδίο, η κυβέρνηση προκρίνει τη σιωπή, προσδοκώντας να μεταθέσει την έκρηξη της λαϊκής οργής.

Ομως η δημοσιότητα, αυτή η κολοβή και τόσο ασφυκτικά ελεγχόμενη δημοσιότητα των ημερών, είναι ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες, αν όχι ο μόνος τρόπος ελέγχου της εξουσίας. Συνεπάγεται ‒κι αυτό είναι ο ορισμός του αυτονόητου‒ ότι η κατάργηση της ζωντανής μετάδοσης υποβαθμίζει κι άλλο ακόμα το Κοινοβούλιο σε «κλειστό κλαμπ» προστασίας των κυβερνητικών συμφερόντων. Η πρόταση Κακλαμάνη δεν αποσκοπεί, λοιπόν, σε κάποια αφηρημένη «ευταξία», αλλά στην προστασία της κυβέρνησης από τις αποκαλύψεις για τα άθλια ραντεβού υπουργών της με τον «Φραπέ», τον «Χασάπη» και άλλα εθνικώς ευυπόληπτα λουλούδια της κυρίαρχης φαυλότητας.

Είναι ίσως ώρα κάποια από τα αστέρια των συμπολιτευόμενων think tanks να ενημερώσουν το ανεπίγνωστο πολιτικό προσωπικό της ολιγαρχίας ότι στο πλαίσιο και αυτής ακόμα της συρρικνωμένης ‒και αενάως συρρικνούμενης‒ «φιλελεύθερης δημοκρατίας» που φαντασιώνονται ότι λειτουργούν, ο πολίτης έχει δικαίωμα να βλέπει αδιαμεσολάβητα, αλογόκριτα και σε πραγματικό χρόνο τους τρόπους με τους οποίους εξετάζονται οι μάρτυρες. Οι πολίτες ούτε απλοί «θεατές» είναι ούτε χρειάζονται κηδεμόνες της πληροφορίας με «φίλτρα» δήθεν κοσμιότητας. Χρειάζονται το φως που καίει τις σκιές του παρακράτους.

Αφού πρώτα απέκλεισε κρίσιμους μάρτυρες, η κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να κλείσει και άλλο ακόμα τις «πόρτες» της Βουλής, μετατρέποντας τις Εξεταστικές σε κλειστές διαδικασίες που απηχούν πανικόβλητο αυταρχισμό. Η ζωντανή μετάδοση είναι αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών για να ελέγχουν και να αξιολογούν τους αντιπροσώπους τους. Οποιαδήποτε προσπάθεια «συσκότισης» των Εξεταστικών συνιστά ‒ακόμα μία‒ θεσμική εκτροπή που στρέφει τον νου στην αναγκαιότητα όχι μόνο πάνδημης καταδίκης των θλιβερών «λειτουργών» αλλά και της δημιουργίας νέων, πραγματικά δημοκρατικών θεσμών.