Το Kaboom ως πολλά περισσότερα από «ημερολόγια πριν από τη μεγάλη έκρηξη»

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω μερικές εκατοντάδες λέξεις για το Kaboom, σκέφτηκα πως δεν γίνεται.
Πως δεν χωράνε δέκα και πλέον χρόνια, έντεκα τεύχη, δεκάδες εκδηλώσεις και συζητήσεις, αμέτρητες
στιγμές σε ένα σημείωμα σαν αυτό. Και πράγματι έτσι είναι: οπότε εδώ αρκούμαστε σε μια επισκόπηση,
σε μια σύντομη αναδρομή, στα απολύτως απαραίτητα.

Όταν, μια δεκαετία πίσω, μία παρέα από τη νομική ξεκινούσε την περιπλάνηση της στον κόσμο των
ιδεών, του κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού και δράσης, των ατέρμονων συζητήσεων και
αναλύσεων για το παρόν και το αύριο, δεν μπορούσε να φανταστεί που και πως θα την έβρισκε η επόμενη
δεκαετία, ούτε μπορούσε να εκφράσει απολύτως αυτό που έκανε, αυτό που δημιουργούσε.[1] Έτσι το
αποκάλεσε «ημερολόγια πριν από τη μεγάλη έκρηξη».

Μέσα σε ένα έντονο πολιτικό πλαίσιο, με σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν τη γενιά μας όπως ο
Δεκέμβριος του 2008, η χρεοκοπία της χώρας, οι διαψεύσεις σε οργανωσιακά και εκλογικά επίπεδα, η
αλλαγή στις συνθήκες ενημέρωσης και δικτύωσης με τις νέες τεχνολογίες κ.ο.κ γεννήθηκε το Kaboom.
Μέσα σε μια συνθήκη, που όπως ήδη τονίσαμε, ήταν έντονη και εν πολλοίς μας κινητοποίησε –από άλλες
σκοπιές– όλες και όλους τους εμπλεκόμενους (είτε συνεχίζουμε στο περιοδικό, είτε όχι). Μέσα σε μία
περίοδο που ενηλικιωνόμασταν πολιτικά, ξεκινήσαμε να στήνουμε το περιοδικό. Κάτι δύσκολο και
συναρπαστικό ταυτόχρονα, και ευτυχώς έτσι συνεχίζει να είναι.

Οι δυσκολίες –πάντα σε αντίστοιχα εγχειρήματα– πολλές. Από τις διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω σε
ένα συγκεκριμένο ζητήματα μέχρι τις αλλιώτικες κοσμοθεώρησεις εντός της συντακτικής, και από
πρακτικά ζητήματα όπως η διαθεσιμότητα, ο χρόνος κ.ο.κ μέχρι η έγκαιρη διανομή στα βιβλιοπωλεία.[2]
Αυτά θεωρούμε πως λίγο πολύ είναι γνωστά σε όλους και κάπως βαρετά για ένα κείμενο όπως αυτό.[3]
Για αυτόν τον λόγο θα περάσουμε ευθύς αμέσως στα πιο ζωντανά, τα συναρπαστικά. Που είναι επίσης,
εξίσου δύσκολα.

Το να καθίσουν άτομα με διαφορετικές απόψεις αλλά κοινούς προβληματισμούς και ενίοτε στόχευση να
δημιουργήσουν κάτι από το μηδέν αποτελούσε και πάντα θα αποτελεί κάτι το ελπιδοφόρο.
Από το μηδέν δημιουργήθηκε ο ιστότοπος αρχικώς, από το (σχεδόν) μηδέν και ως μετεξέλιξη του
δημιουργήθηκε μετέπειτα και το έντυπο σκέλος. Το πέρασμα αυτό δε, από το ψηφιακό στο έντυπο–
αναλογικό, μάλλον κάνει το Kaboom να ξεχωρίζει σε σχέση με την τότε μεταστροφή όλων των μέσων
προς το ψηφιακό.[4]

Ιστορικό είναι και το σημείο της δεύτερης μετεξέλιξης του περιοδικού: η απόφαση κάθε τεύχος να είναι θεματικό.

Η αρχή έγινε την Άνοιξη του 2018 με το 4ο τεύχος στο όποιο «παίξαμε» σε διπλό ταμπλό καθώς
καταπιαστήκαμε με τον πάντα επίκαιρο Μάη του ’68 και τον σύγχρονο τουρισμό. Ο –τότε– έγκαιρος
εντοπισμός του φαινομένου του υπερτουρισμού μπορεί μεν να πιστωθεί στις επιτυχίες του περιοδικού, θα
προτιμούσαμε όμως να μην ήμασταν ακόμα επίκαιροι δε.[5]

Το ταξίδι συνεχίστηκε και σε άλλες θεματικές που μας απασχολούν ή/και μας καθορίζουν όπως η
επέκταση και επίδραση της τεχνολογίας, η δημιουργία του νεοφιλελεύθερου ανρθωπότυπου και το
συναίσθημα εντός και πέριξ της πολιτικής.[6] Με γνώμονα πάντοτε να εξετάζουμε ζητήματα που βιώναμε
ή «βλέπαμε να έρχονται» ασχοληθήκαμε και στα επόμενα τεύχη με θεματικούς άξονες όπως: το
φαινόμενο της βίας και του αυταρχισμού εντός του νεοφιλελεύθερου σήμερα, τη σχέση της γνώσης και
της αλήθειας με την πολιτικής, καθώς και τους σύγχρονους θεσμούς.[7] Φτάνοντας στο σήμερα και στο
11ο τεύχος του περιοδικού που προσπαθεί να περιγράψει και να αναλύσει τη συνθήκη δυσφορίας που
βιώνουμε συλλογικά.[8]

Γνωρίζουμε πως με τη παραπάνω σύντομη περιγραφή των θεματικών αδικούμε τη συνεισφορά κάθε
τεύχους και εν συνόλω του περιοδικού στη δημόσια συζήτηση και την κριτική θεωρία. Γνωρίζουμε
άλλωστε πως όπως δεν εξαντλούνται σε ένα τεύχος θεματικές όπως αυτές με τις οποίες ασχοληθήκαμε ή
θα ασχοληθούμε, έτσι δεν χωράνε ούτε καν οι περιγραφές τους σε ένα σημείωμα σαν αυτό.
Δεν γνωρίζουμε αν θα έρθει η μεγάλη έκρηξη, γνωρίζουμε πως το Kaboom ως περιοδικό, ως κριτική
επιθεώρηση, ως ζωντανός οργανισμός θα γράφει τακτικά ημερολόγια πριν από αυτή.

[1]Η παρέα αυτή δεν ήταν μόνη της. Στο εγχείρημα –και τότε και τώρα– βρίσκονται κι άλλες παρέες και σχολές. Που καταλήγουν εν τέλει να είναι πολλά παραπάνω από μία συντακτική ομάδα.

[2]Η διανομή γίνεται πάντα πεζή ή με τροχήλατο, ακόμα και αντίξοες καιρικές ή άλλες συνθήκες

[3]Παρόλα αυτά είναι υπαρκτά και αξίζουν μιας αναφοράς εν είδει υπενθύμισης. Άλλωστε όταν ένα εγχείρημα αποτελείται από χομπίστες και δεν έχει στόχο το κέρδος τα παραπάνω γιγαντώνονται κάποιες φορές.

[4]Μία απόφαση «κόντρα στο ρεύμα» της εποχής, εκκινούμενη από την αγάπη μας για το βιβλίο, τον έντυπο τύπο κ.ο.κ. Μία απόφαση με κινητήριο σκοπό το να δημιουργήσουμε κάτι που θα μείνει.

[5]Αναφερόμαστε στις επιπτώσεις που αυξητικά έχει στις πόλεις, στο περιβάλλον, στην καθημερινότητα μας κ.ο.κ.

[6]Τα ζητήματα αυτά εξετάστηκαν, στο μέτρο που μας αναλογεί πάντα, στα τεύχη 5, 6 και 7 αντίστοιχα. Όσον αφορά τη θεματική του 5ου τεύχους πρέπει να πούμε πως ήδη από το 3ο τεύχος είχαν μπει τα θεμέλια της καθώς εκεί υπήρξαν κείμενα που –μεταξύ άλλων– ασχολήθηκαν και με τη νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία και το management.

[7]Οι θεματικές του 8ου, 9ου και 10ου τεύχους αντίστοιχα.

[8]Περισσότερες πληροφορίες για το τεύχος: https://kaboomzine.gr/kaboom-teychos-11-periechomena-kai-simeia-poli/