Η… αφωνία του πρωθυπουργού

Ούτε λέξη δεν βρήκε να πει ο συνήθως λαλίστατος περί «νόμου και τάξης» πρωθυπουργός στο κυριακάτικο μήνυμά του για τη βροχή από 2.000 σφαίρες που μετέτρεψαν την προηγουμένη σε τόπο της Αγριας Δύσης τα Βορίζια της Κρήτης, του νησιού καταγωγής του Κυριάκου Μητσοτάκη, με δύο νεκρούς και 15 τραυματίες, κάτω από τη μύτη της αστυνομίας. Ούτε λέξη δεν βρήκε να πει ούτε για την εν ψυχρώ εκτέλεση αρχιμαφιόζου στην Αράχοβα το βράδυ του Σαββάτου, άλλη μια από τις εκτελέσεις της Greek Mafia που αλωνίζει ανενόχλητη τα τελευταία χρόνια.

Από το 2016, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο τιμόνι, η Ν.Δ. έχει υιοθετήσει ως κεντρικό δόγμα το σπάσιμο κάθε άβατου και τη σιδηρά αστυνόμευση, σε μια προσπάθεια να συσπειρώσει ένα συντηρητικό και φιλήσυχο ακροατήριο. Για κάθε πρόβλημα ιδρύεται ένα νέο αστυνομικό σώμα – από την αλήστου μνήμης πανεπιστημιακή αστυνομία (ΟΠΠΙ) έως τη σαφώς επαγγελματική ΔΑΟΕ, που διαφημίζεται ως το ελληνικό FBI σε μια προσπάθεια rebranding της ΕΛ.ΑΣ.

Τα πραγματικά γεγονότα διαψεύδουν οικτρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις και αναδεικνύουν τον πραγματικό στόχο του δόγματος «νόμος και τάξη». Τα πραγματικά άβατα της οργανωμένης εγκληματικότητας βρίσκονται σε περιοχές όπου διακινείται εύκολο χρήμα κάτω από τη μύτη των Αρχών, χωρίς να τολμά να παρέμβει η πολιτεία.

Αντιθέτως, τα αλλεπάλληλα περιστατικά αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, με θύματα φοιτητές και διαδηλωτές για την Παλαιστίνη μέχρι απλούς πολίτες που έτυχε να πίνουν ποτό στα Εξάρχεια, αποκαλύπτουν ένα κράτος που συγχέει τη δημόσια τάξη με τον φόβο. Το ίδιο και η [ν]τροπολογία για το άβατο του Αγνωστου Στρατιώτη που φέρνει την αστυνομία απέναντι στους συγγενείς των Τεμπών.

Η κυβέρνηση έχει μετατρέψει σε πραγματικότητα το παράδοξο να επιδεικνύει το κράτος αυστηρότητα στους αδύναμους και αδυναμία (αν όχι ανοχή!) απέναντι στους ισχυρούς. Για τους πρώτους «το περιπολικό δεν είναι ταξί», οι δεύτεροι απολαμβάνουν υψηλή και πολυπληθή αστυνομική προστασία.

Η εντύπωση που μένει είναι ότι το αστυνομικό κράτος έχει αντικαταστήσει το κράτος δικαίου. Οσο η κυβέρνηση συνεχίζει να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακές «επιχειρήσεις», τόσο η κοινωνία θα θεωρεί ότι ο νόμος χωρίς δικαιοσύνη και η τάξη χωρίς εμπιστοσύνη στους θεσμούς δεν είναι τίποτα άλλο παρά χάος με στολή.