«Δεν κατάλαβαν τίποτε, δεν έμαθαν τίποτε», αποφάνθηκε ο Ταλεϊράνδος λίγους μήνες μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλό (1815) και την παλινόρθωση των Βουρβόνων.
Η ίδια απαξιωτική αποτίμηση ισχύει σήμερα για τη Γερμανία του Μερτς, που επιμένει σε μια γραμμή πλεύσης η οποία παραλίγο να πετάξει την Ε.Ε.-ευρωζώνη στα βράχια μετά το 2010.
Σήμερα, ο καγκελάριος Μερτς επιδιώκει τον τετραγωνισμό του κύκλου, καθώς επιχειρεί να προωθήσει την αύξηση των αμυντικών δαπανών αλλά και τη στήριξη της Ουκρανίας χωρίς την έκδοση ευρωομολόγων. Η άρνηση αμοιβαιοποίησης των κινδύνων και η απόρριψη της μεταφοράς πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο είναι δύο ιερές αγελάδες που δεν μπορούν να θυσιαστούν για κανένα λόγο. Ετσι, το Βερολίνο διακινδυνεύει ακόμα μια φορά τη σταθερότητα εντός και εκτός συνόρων με μια εμμονή που εκφεύγει του ορθού λόγου.
Η πολιτική των μηδενικών ελλειμμάτων που αποκαλείται και «schwarze null» («μαύρο μηδέν») δοξάστηκε με παγανιστικό συμβολισμό όταν το φθινόπωρο του 2017, στην τελετή αποχώρησης του Σόιμπλε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, οι συνεργάτες του σχημάτισαν στην αυλή ένα «μαύρο μηδέν». Ετσι διαμορφώνεται ένα τοπίο όπου η συνθλιπτική μείωση των κοινωνικών δαπανών του προϋπολογισμού είναι μονόδρομος για τον επανεξοπλισμό της χώρας.
Μονόδρομος για τη στήριξη του Κιέβου από την Ε.Ε είναι και η εκποίηση των κατασχεθέντων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων και καταθέσεων, μια κίνηση υψηλού κινδύνου, καθώς η Μόσχα έχει καταστήσει σαφές ότι θα αξιολογήσει την αρπαγή των περιουσιακών της στοιχείων ως ένα βήμα πριν από την κήρυξη πολέμου.
Ολα τα παραπάνω δείχνουν ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας θέλει να στηρίξει την Ουκρανία με κεφάλαια που θα προέλθουν από ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, μια κίνηση που μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς κλυδωνισμούς στην παγκόσμια οικονομία.
Στη διάρκεια της κρίσης στην ευρωζώνη η Γερμανία, ανάμεσα στη συνάντηση του ζεύγους «Μερκοζί» (Μέρκελ και Σαρκοζί) στην Ντοβίλ τον Οκτώβριο του 2010 και στην παρέμβαση Ντράγκι στα τέλη Ιουλίου του 2012, κινήθηκε στη σκιά ιδεοληψιών υψηλού κόστους.
Δίπλα στην απαξιωτική αποτίμηση του Ταλεϊράνδου, που ισχύει και για τη σημερινή Γερμανία, μπορεί να προστεθεί ότι η ισχυρότερη χώρα της Ε.Ε. είναι «πολύ μεγάλη για την Ευρώπη και πολύ μικρή για τον κόσμο».
