Ο πεζεβέγκης του Πούτιν

Ο Ντόναλντ Τραμπ, με την απόφασή του να γίνει ο «πεζεβέγκης» (σ.σ. για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στον κ. Σαραντάκο) του Βλαντιμίρ Πούτιν, εμφανίζοντας ως αμερικανικό ένα σχέδιο επίλυσης του Ουκρανικού, το οποίο γράφτηκε στη Μόσχα, επί της ουσίας επιβεβαίωσε αυτό που από καιρό είναι προφανές. Δηλαδή ότι για τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ ο πλανήτης, στην παρούσα φάση, πρέπει να χωριστεί σε τρεις ζώνες επιρροής: την αμερικανική βεβαίως, την κινεζική αναπόφευκτα και τη ρώσικη επειδή έτσι ο ίδιος ο Τραμπ γουστάρει. Ισως δε σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, ο Αμερικανός πρόεδρος και ο διεθνής ακροδεξιός συρφετός που τον υποστηρίζει να μην έχουν άδικο. Η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι ένας οικονομικός γίγας, αλλά και ένας πολιτικός νάνος, τη στιγμή που σε ό,τι αφορά τη Ρωσία συμβαίνει το εντελώς αντίστροφο. Με άλλα λόγια, η εξαφάνιση της Ευρώπης από τον χάρτη του Τραμπ δεν είναι ένα ζήτημα αντικειμενικών δυνατοτήτων της, αλλά πολιτικών αποφάσεων που δεν λαμβάνονται.

Ασφαλώς έπειτα από 80 χρόνια υποταγής της Ευρώπης στον υπερατλαντικό της εταίρο, ο απογαλακτισμός δεν είναι μια εύκολη απόφαση. Πόσο μάλλον όταν επικρατεί στη Γηραιά Ηπειρο ένα κλίμα ηττοπάθειας και σκιαγραφείται συστηματικά η εικόνα μιας αδύναμης ευρωπαϊκής οντότητας, ανίκανης να βοηθήσει την ήδη ηττημένη και βουτηγμένη σε οικονομικά σκάνδαλα (όπως όλες άλλωστε οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες) Ουκρανία. Εχουν όμως έτσι τα πράγματα; Δεν είναι βέβαιο. Και αυτό διότι σε πείσμα των πάσης φύσεως προπαγανδιστών της Μόσχας, αλλά και προς γενική έκπληξη, τέσσερα χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή, το Κίεβο αντέχει.

Ο τραγικός απολογισμός είναι βεβαίως οι εκατόμβες των νεκρών που σε ό,τι αφορά τους Ρώσους υπερβαίνουν στην περιοχή του Ντονμπάς τούς 20.000 μηνιαίως. Οσο δε για την κωμόπολη του Ποκρόβσκ, εδώ και πάνω από ένα χρόνο ο ρωσικός στρατός ισχυρίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα πως την ελέγχει, χωρίς όμως αυτό να είναι, ακόμη και σήμερα, εντελώς βέβαιο. Σε ό,τι αφορά δε τη ρωσική «οικονομία πολέμου» μάλλον τείνει προς τα όριά της, αφού ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ δεν δίστασε να τη χαρακτηρίσει, τον Σεπτέμβριο, ενώπιον του ΟΗΕ, «χάρτινη τίγρη». Ασφαλώς, όπως έλεγε κάποτε ο Μπίσμαρκ «η Ρωσία ποτέ δεν είναι τόσο ισχυρή όσο δείχνει, αλλά ούτε και τόσο αδύναμη όσο πιστεύουμε». Το βέβαιο όμως είναι ότι η Ρωσία έχει ένα ΑΕΠ της τάξης των δύο τρισ. ευρώ και δαπανά το 7,5% για τις ένοπλες δυνάμεις της, ενώ η Ευρώπη έχοντας το δεκαπλάσιο ΑΕΠ αφιερώνει στην Ουκρανία μόλις το 0,25%.