Ευτυχώς που ο πρωθυπουργός είναι «λαρτζ». Δεν έχει δίλημμα μπροστά στο θάλασσα μικρή ή πλατιά. Κι όσο η ακρίβεια βαθαίνει τη φτώχεια αγγίζοντας και τους εργαζόμενους τόσο χορεύουν τα σκάνδαλα εκατομμυρίων: ΟΠΕΚΕΠΕ, ιδιωτικοποίηση τρένων-ΤΕΜΠΗ. Για αυτά υπάρχει μια «λαρτζ» απουσία ελέγχου, αφωνία και ατιμωρησία. Οπως και με τους «θερμόαιμους», κατά την αδελφή του, συμπατριώτες του όταν πρωταγωνιστούν σε περιστατικά βίας.
Λαλίστατος μόνο στην εκχώρηση της προσχηματικής δωρεάν Παιδείας στην «καλοσύνη» των ιδιωτών. Οσο για την Υγεία; Βρέθηκε ο ένοχος για τη μεγάλη κατάντια: η συνωμοσία της μιζέριας. Το αντίδοτο είναι ένα και είναι παλιό: ο αυταρχισμός και η καταστολή. Ξυλοδαρμοί και βασανιστήρια. Κατά αδυνάτων, μεταναστών (ΠΥΛΟΣ), ανηλίκων, διαμαρτυρόμενων. Από τους κατ’ όνομα προστάτες του πολίτη. Γι’ αυτούς έχει πάντα «όταν ακούς τάξη ανθρώπινο κρέας μυρίζει». Σιγά μην επενδύσουμε σε κοινωνικές ανάγκες. Λεφτά υπάρχουν, αλλά μόνο για τους εξοπλισμούς.
Κι αν με την ατέλειωτη δουλειά που έγινε 13ωρη υπάρξουν αντιρρήσεις, υπάρχει πάντα ο έλεγχος ακόμη και ημετέρων (ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ). Και σκέφτεσαι ότι ευτυχώς που έχουμε δημοκρατία και διάκριση εξουσιών και υπάρχει δικαιοσύνη. Και μέσα σε όλη αυτή την ατιμωρησία των κρατούντων, ευτυχώς που καταδικάστηκε και εκείνος ο φοιτητής καθ’ υπόδειξιν του καθηγητή του, σε 14 μήνες χωρίς αναστολή, επειδή έγραψε ένα σύνθημα σε τοίχο της σχολής του. Ομως ο τοίχος έχει επίσης από παλιά τη δική του ιστορία. Κι ας είναι μια λέξη μοναχά: «Ελευθερία». Και είναι τόση η δύναμή της που την τρέμουν οι κρατούντες. Γιατί μπορεί να ανοίγει χαραμάδες φωτός που διαλύουν το σκοτάδι κι ακόμη, μερικές φορές, μπορεί να κάνει τις χαραμάδες ρωγμές που γκρεμίζουν την αδικία.
