Τελείωσε προ ημερών στην Κίνα το «Παγκόσμιο Αθλητικό Πρωτάθλημα Ανθρωποειδών» (ευγενής, διακριτικός ο ίδιος προσδιορισμός, με λέξη-αναφορά στον άνθρωπο). Κοινώς-διεθνώς: Ρομπότ. Ετρεξαν με παλμό σπρίντερ όλα τα αγωνίσματα δρόμου, επειδή… Επειδή τα ρομπότ δεν κουράζονται! Αλματα, αγωνίσματα πάλης, ρίψεις και όχι μόνο. Ενα θαυμαστό μα και τόσο αντιαισθητικό θέαμα… Ρομπότ λοιπόν, με ενσωματωμένες δυνατότητες, τεχνικές αλλά και αντοχή, κατευθυνόμενων από χειριστήριο-κοντρόλ του ευρισκόμενου στην εξέδρα ή, παράπλευρα του αγωνιστικού χώρου (πώς να τον πούμε; προπονητή τους; κατασκευαστή τους;), του κατόχου τέλος πάντων της δυνατότητας να τους δίνει εντολές κίνησης… Τρόμαξα!
«Μήπως βλέπω, εκτός από ανέραστη αθλητική δράση, και εικόνες από την κοινή μελλοντική καθημερινότητα;» αναρωτήθηκα. «Κι ο ανθρώπινος παράγοντας;» Απάντησα στην καρδιά «Ποιον ανθρώπινο παράγοντα υπερασπίζεσαι; Τον φονιά στο βάθος της ιστορίας και τον καταστροφέα του περιβάλλοντος στην εποχή μας;»
Κατεύνασα την αρχική αποστροφή υποχρεωμένος από τον σεβασμό-θαυμασμό στα τεχνολογικά άλματα της εποχής μας. Στις δυνατότητες-ιδέες, όσες παρέχουν τα ρομπότ για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η απουσία κίνησης ανθρώπων σε πάνω και κάτω άκρα, όπως έντονα ακούστηκε και εντός της ίδιας διοργάνωσης από μέλη αποστολών (επιστήμονες-προπονητές!).
Η μια αίσθηση δεν αναιρεί την άλλη. Δεν μας πείθεται πως έχουμε μπροστά μας αθλητές, τα ρομπότ δεν κλαίνε και δεν γελούν για αποτυχημένες και πετυχημένες αντίστοιχα αθλητικές προσπάθειες! Αυτό είναι το αποστομωτικό επιχείρημα! Από την άλλη, μήπως δείξουν τον τρόπο για την αποκατάσταση κίνησης παραπληγικών, τετραπληγικών; Περισσότεροι από ένας, Ελληνες και ξένοι, γιατροί σε συνεντεύξεις που μου έχουν δώσει είπαν, αφού μου ζήτησαν να μη δημοσιεύσω την άποψή τους, «οι εταιρείες κατασκευής αναπηρικών αμαξιδιών και χώρες, όσες στηρίζουν, μέσω του συναλλάγματος από τα νοσήλια, τμήμα της οικονομίας τους στα κέντρα αποκατάστασης, εμποδίζουν τις σχετικές ιατρικές έρευνες!». Προτιμότερα ακόμα και τα αποκρουστικά ρομπότ από τον χυδαίο άνθρωπο των καιρών μας…
