Κατά την τακτική του «παράδοση» το Λεξικό του Cambridge καταχώρισε φέτος στον διαδικτυακό τόπο του πάνω από 6.000 νέες λέξεις, φράσεις και έννοιες. Εξυπακούεται ότι συμπεριέλαβε, διαβάσαμε στον «Γκαρντιαν», και νεολογισμούς της απολύτως σύγχρονης «αργκό» που φτιάχνεται, όπως ξέρουμε, ως κάπως κρυπτικός κώδικας συνεννόησης της νέας γενιάς – αν και όχι στον δρόμο όπως κάποτε, αλλά κυρίως στο διαδίκτυο.
Ανάμεσα στις νέες έννοιες-προσθήκες στα λήμματα είναι και οι λέξεις: α) «skibidi», ένα ηχομιμητικό παιχνιδιάρικο κατασκεύασμα συλλαβών, που γεννήθηκε πρώτα ως ρεφρέν του τραγουδιού μιας ρωσικής μπάντας, έγινε viral λόγω των Skibidi Toilet Memes (σουρεαλιστικών βίντεο animation στο YouTube, με ανθρώπινα κεφάλια που ξεπροβάλλουν από λεκάνες) και τελικά έμεινε ως «λέξη που μπορεί να έχει διαφορετικές σημασίες, όπως «κουλ» ή «κακός», ή να χρησιμοποιείται απλώς ως αστείο ή ειρωνεία», β) «delulu», η δημοφιλέστατη συντομογραφία του delusional, που παραπέμπει σε αυταπάτες ή σε όσους ζουν στον κόσμο τους, γ) «tradwife», ως περιγραφή συντηρητικών γυναικών influencers που υπερασπίζονται τον «παραδοσιακό» ρόλο της συζύγου, μητέρας και νοικοκυράς, δ) «broligarchy», που ως σύνθετο του «bro» (αδελφός ή κολλητός) και του «oligarchy» (ολιγαρχία) αναφέρεται στα πανίσχυρα στελέχη της τεχνολογικής βιομηχανίας που επιδιώκουν εξουσία και πολιτική επιρροή, ε) «mouse jiggler», το μεταπανδημικό λογισμικό που «κινεί» αυτόματα το ποντίκι ώστε ο υπολογιστής να μην αδρανεί, δίνοντας την εντύπωση ότι εργάζεσαι συνεχώς, στ) «work spouse», όρος για τη στενή «συζυγική» σχέση αλληλοϋποστήριξης συναδέλφων σε περιβάλλον εργασίας, ζ) «tourist tax», ο φόρος που υιοθετήθηκε και στην Ελλάδα και επιβάλλεται σε τουρίστες δημοφιλών προορισμών ως μέτρο αντιμετώπισης του υπερτουρισμού.
Σκέφτηκα ότι αν κάποιος αγριεύει μ’ αυτά, δεν είναι γιατί καταστρέφεται η γλώσσα (που είναι ζωντανός οργανισμός) αλλά κυρίως γιατί τον ξεπερνά η εποχή. Εγώ πάντως ενθουσιάστηκα βρίσκοντας τους νεολογισμούς πανέξυπνους, εξαιρετικά αντιπροσωπευτικούς της σύγχρονης ζωής και περιεκτικούς για ό,τι συμβαίνει τώρα, απαιτώντας την περιγραφή ή την ορολογία του. Ενθουσιάστηκα κι ας ξέρω ότι δεν θα τους χρησιμοποιήσω. Κι ας δυσκολεύομαι –ομολογώ– να πιάσω αμέσως κάποιες από αυτές τις καινούργιες λεκτικές επινοήσεις. Λογικό. Ανήκω στη γενιά τού «μου άναψαν τα λαμπάκια». Αποδέχομαι όμως την ήττα μου. Και σε τέτοιες περιπτώσεις θυμάμαι συνήθως χαμογελώντας τον καθηγητή στη Νομική της Θεσσαλονίκης Παύλο Β. Πετρίδη όταν, τέλη 80s, τον είχα ακούσει σε μια παρέα να παρατηρεί κατενθουσιασμένος πόσο ευφάνταστο κι εύστοχο στο μήνυμά του είναι το «μου άναψαν τα λαμπάκια», κάνοντας τα νεύρα ορισμένων από τους συνομιλητές του να χτυπήσουν κόκκινο.
