Το κλίμα εσωστρέφειας εδραιώνεται στη Νέα Δημοκρατία. Δεν είναι μόνο η απειλή από το «κόμμα Σαμαρά» που προκαλεί αγωνία και ανησυχία στο μέγαρο Μαξίμου γιατί δεν ξέρουν οι συνομιλητές του πρωθυπουργού πόσοι βουλευτές θα τον ακολουθήσουν με τις έδρες τους ή χωρίς αυτές. Δεν είναι μόνο η σκληρή κριτική που ασκούν βουλευτές και στελέχη του κόμματος στον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργο Μυλωνάκη, τον οποίο προσπάθησαν να προστατεύσουν οι βουλευτές της συμπολίτευσης που συμμετέχουν στην Εξεταστική, αλλά τον έβγαλε στη σέντρα ο ίδιος ο αρχηγός της παράταξης υποχρεώνοντάς τον να δηλώσει ότι θέλει να παραστεί ως μάρτυρας στη διαδικασία. Είναι κυρίως οι δημόσιες τοποθετήσεις υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για πολλά ζητήματα και εσχάτως για την υπόθεση του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι.
Την πρώτη βολή έριξε ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, μιλώντας ως πατέρας, αφήνοντας στην άκρη τις ιδιότητες του κυβερνητικού παράγοντα και του κομματικού στελέχους. Ακολούθησαν ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, που δεν είχε δώσει μέχρι τώρα δείγματα διαφορετικής στάσης σε επιλογές της κυβέρνησης, ο πρώην επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, Δημήτρης Αβραμόπουλος, που το τελευταίο διάστημα έχει πυκνώσει τις εμφανίσεις του χρησιμοποιώντας κριτικό λόγο και κρατώντας αποστάσεις από πλευρές της επίσημης πολιτικής, ο βουλευτής στη Β’ Πειραιά, Δημήτρης Μαρκόπουλος, ο οποίος ζήτησε να κληθούν να καταθέσουν στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ο «Φραπές», ο «Χασάπης» και η κ. Σεμερτζίδου (Φεράρι). Με τον κ. Δένδια επικοινώνησε ο πρωθυπουργός, εξέφρασε σε υψηλούς τόνους, σύμφωνα με πληροφορίες, τη δυσφορία του και ζήτησε από τον μέχρι νεωτέρας υφιστάμενό του να ανακαλέσει, κάτι που ο υπουργός Αμυνας δεν έκανε ή για να είμαστε ακριβείς προσπάθησε να κάνει με μισόλογα, ωστόσο οι πάντες κατάλαβαν ότι επί της ουσίας δεν αναδιπλώθηκε.
Σε άλλες εποχές όχι πολύ μακρινές, δηλαδή στην αρχή και στη μέση της εξαετίας της Ν.Δ., τέτοιου τύπου πολιτικά παραπτώματα δεν θα γίνονταν ανεκτά από την ηγεσία ή για να το πούμε αλλιώς ουδείς θα τολμούσε να τα διαπράξει γιατί ήξερε ότι δεν επρόκειτο να μείνουν ατιμώρητα. Υπάρχει ένας κανόνας στην πολιτική. Λέει ότι ο αρχηγός του κόμματος, για να μη δημιουργηθούν κλίκες, φράξιες και για να μην αναπτυχθούν προσωπικές στρατηγικές, επιβάλλει αυστηρή πειθαρχία είτε αναγκάζοντας τους διαφωνούντες να συμμορφωθούν και να ταπεινωθούν βάζοντας την ουρά στα σκέλια, είτε διαγράφοντάς τους αν έχουν κατά τη γνώμη του ξεπεράσει τα όρια. Το έκαναν οι περισσότεροι ηγέτες.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου άφηνε στην αρχή, όταν ήταν στην ακμή του, όλα τα λουλούδια να ανθίσουν κατά το παράδειγμα του μεγάλου τιμονιέρη Μάο, αλλά όταν κάποια άπλωναν το μπόι τους παραπάνω, τα έκοβε με συνοπτικές διαδικασίες. Στη συνέχεια όμως, την περίοδο που ήταν καταβεβλημένος από την ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε, δεν μπόρεσε να σταματήσει τη «συμμορία των τεσσάρων» που τον αμφισβήτησε με λόγια και με έργα και κατάφερε να πάρει το κόμμα με τη βοήθεια του γιου του. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έδιωξε τον Αντώνη Σαμαρά, το πολιτικό παιδί του. Αυτός απομάκρυνε την κόρη του μέντορά του, Ντόρα Μπακογιάννη. Ο Κώστας Καραμανλής έστειλε εγκαίρως το μήνυμα βγάζοντας εκτός κορυφαία στελέχη του κόμματος. Ο Γιώργος Παπανδρέου απέπεμψε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ τον Κώστα Σημίτη, από τον οποίο είχε πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής. Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν «ψυχοπονιάρης», δεν εφάρμοσε τον κανόνα και μάλλον το έχει μετανιώσει. Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι στα πάνω του και είναι υποχρεωμένος να συμβιβαστεί με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Διαφορετικά, αν προχωρήσει σε διοικητικά μέτρα εναντίον των ταραξιών, είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει την κυβέρνηση και το κόμμα σε εμφύλιο πόλεμο.
Ανάγωγα
«Πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μαζί για τον ελληνικό λαό που παραπαίει», είπε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στον σύντομο χαιρετισμό του χθες στη Βουλή. Μα τι λέτε, σεβασμιότατε; Παραπαίει ο ελληνικός λαός; Μα αυτός σύμφωνα με τον πρωθιερέα του καθεστώτος ζει ένα οικονομικό θαύμα. Σε λάθος γραμμή είστε και θα σας αφορίσει το μέγαρο Μαξίμου.
