ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τι τους λείπει των διψασμένων κατοίκων και παραθεριστών στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής; Μα μερικές πισίνες περισσότερες από τις κοντά 1.800 καταμετρημένες. Δυστυχώς, δεν είναι αστείο, είναι η τραγική πραγματικότητα ενώπιον της οποίας βρίσκεται σήμερα ολόκληρη η Χαλκιδική, το μέλλον της οποίας δείχνει ήδη ότι θα έχει… πολλή ξηρασία!
Οσα συνέβησαν στην 10η Τακτική Συνεδρίαση της Επιτροπής Ανάπτυξης, Καινοτομίας & Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (27.8.25) και όσα είχε ήδη διαπιστώσει μεταπτυχιακή έρευνα του Πολυτεχνείου είναι εξόχως αποκαλυπτικά. Η καταγγελία της παράταξης «Αλλαγή στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας» γύρω από την υπόθεση ανακαίνισης και επαναλειτουργίας πεντάστερης ξενοδοχειακής μονάδας στην Καλλιθέα Χαλκιδικής είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με την παράταξη, κλήθηκαν στην επιτροπή προκειμένου να γνωμοδοτήσουν επί «της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την ανακαίνιση και επαναλειτουργία υφιστάμενης ξενοδοχειακής μονάδας κλασικού τύπου, δυναμικότητας περίπου 300 κλινών και κατηγορίας πέντε αστέρων, στη θέση “Σωλήνα” του Δ.Δ. Καλλιθέας, του Δήμου Κασσάνδρας Χαλκιδικής».
Η συγκεκριμένη περιοχή είναι μία από αυτές που ταλαιπωρείται την περίοδο του καλοκαιριού από συνεχείς διακοπές νερού. Σε αυτή την περιοχή ζητήθηκε η έγκριση για ανακαίνιση και λειτουργία του ξενοδοχείου με την ταυτόχρονη πρόβλεψη «να αναμορφωθούν οι δύο (2) παλιές και να κατασκευαστούν οκτώ (8) νέες πισίνες, με συνολικό όγκο πάνω από 1.000 κυβικά μέτρα νερού!».
Θαλασσινό νερό
Η αρμόδια Υπηρεσία της Περιφέρειας επισήμανε στην εισήγησή της ότι για τις πισίνες αυτές πρέπει να χρησιμοποιηθεί θαλασσινό νερό. Παρά ταύτα, η επιτροπή ενέκρινε κατά πλειοψηφία τη ΜΠΕ, αν και, όπως λέει η παράταξη «Αλλαγή», «η συγκεκριμένη μελέτη δεν προβλέπει χρήση θαλασσινού νερού και πρέπει να αναθεωρηθεί και μετά να έρθει για έγκριση!». Επιπλέον, όμως, «η χρήση και η αφαλάτωση του θαλασσινού νερού που προτείνεται δεν μπορεί να γίνει χωρίς ειδική άδεια –που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει–, άρα θα μείνει μόνο στα χαρτιά ως πρόταση της υπηρεσίας!».
Με δήλωσή του ο επικεφαλής της παράταξης, καθηγητής ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος, δήλωσε ότι «αυτός είναι ο τρόπος που δημιουργείται ο υπερτουρισμός και που παραβιάζεται η φέρουσα ικανότητα της Χαλκιδικής. Ενώ η περιοχή πλήττεται από λειψυδρία, η Περιφέρεια εξακολουθεί να χορηγεί άδειες για επιπλέον τουριστικές μονάδες με πισίνες, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν πια διαθέσιμα αποθέματα νερού. Η λειψυδρία δεν είναι θεομηνία. Είναι το αποτέλεσμα συνειδητών πολιτικών επιλογών που υπηρετούν συμφέροντα και που αδιαφορούν για το δημόσιο συμφέρον και για τη φέρουσα ικανότητα της Περιφέρειας».
Η παράταξη τονίζει ακόμα ότι «η Περιφέρεια αντί απλώς να αδειοδοτεί νέες ξενοδοχειακές μονάδες, θα έπρεπε να προβεί πρώτα σε έργα που βελτιώνουν τις υποδομές και εξασφαλίζουν μια βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη με σεβασμό στους κατοίκους και όλους τους μικροεπιχειρηματίες της περιοχής!».
Κι όλα αυτά, ενώ μόλις πριν από έναν μήνα μαθαίναμε (voria.gr) ότι οι πισίνες στην Κασσάνδρα αυξήθηκαν από 716 το 2016 σε 1.755 το 2024! Πρόκειται για τρομακτική αύξηση, ύψους 145%, ενώ ειδικότερα οι καλούμενες μικρές πισίνες (≤50 τ.μ.) αυξήθηκαν κατά 297%!
Τη σχετική έρευνα πραγματοποίησε το Laboratory of Geoinformatics – LabGeo του ΑΠΘ στο πλαίσιο του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Τουρισμός και τοπική ανάπτυξη» και ήταν η μεταπτυχιακή διατριβή της Βαλεντίνης Πετανίδου υπό την επίβλεψη του καθηγητή Ευστράτιου Στυλιανίδη και της μεταδιδακτορικής ερευνήτριας Αικατερίνης Στάμου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, υπάρχει συσχέτιση της αύξησης των πισίνων με τα φαινόμενα λειψυδρίας.
Αφαίμαξη
Στην έρευνα καταγράφονται με στοιχεία πλέον όσα ήδη ζουν και καταγγέλλουν τα τελευταία καλοκαίρια μόνιμοι κάτοικοι και παραθεριστές – η αφαίμαξη των υδροφόρων οριζόντων ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Για την αντιμετώπιση της υπερκατανάλωσης νερού στον τουριστικό τομέα η μελέτη προτείνει αρχικά τη χρήση καλυμμάτων πισίνας για τη μείωση της εξάτμισης, επαναχρησιμοποίηση νερού και αντικατάσταση των παραδοσιακών φίλτρων με πιο φιλικά προς το περιβάλλον συστήματα. Πάνω από όλα τονίζει την ανάγκη να καταστεί αυστηρότερο το πλαίσιο για παροχή άδειας σε νέες πισίνες, καθώς θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η δυνατότητα κάθε περιοχής να ανταποκρίνεται στις βασικές ανάγκες.
Υπάρχει φυσικά πάντα και ο παλιός γνωστός σχεδιασμός για την κατασκευή φράγματος στον ποταμό Χαβρία που θα έλυνε τουλάχιστον το 1/3 του προβλήματος υδροδότησης του νομού Χαλκιδικής αλλά από τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη απέμειναν στους Χαλκιδικιώτες μόνο οι φανφάρες («Από το φράγμα – ΣΔΙΤ στο… φράγμα γιοκ», «Εφ.Συν.», 4.6.2023). Τουλάχιστον δεν μπορούν να λένε ότι δεν ξέρουν από ποιον πρέπει να ζητήσουν το νεράκι που τους λείπει…
