Ο Μακρόν και ο μακρονισμός εμφανίστηκαν στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας στις αρχές του 2017 ως το σχέδιο Β του απερχόμενου Σοσιαλιστή προέδρου Ολάντ, καθώς η χωρίς προηγούμενο δημοσκοπική πτώση του απέκλειε κάθε σκέψη για διεκδίκηση δεύτερης πενταετούς θητείας.
Η μαγική συνταγή του Μακρόν ήταν απλή: θα συνδύαζε τη δημοσιονομική εξυγίανση της Γαλλίας με την περιφρούρηση ενός ελάχιστου κοινού παρονομαστή κοινωνικής συνοχής, μια συνταγή που πρώτος δοκίμασε να εφαρμόσει ο επικεφαλής της Κεντροαριστεράς Ρέντσι.
Ο Μακρόν στις δύο ομιλίες του στην Πνύκα και στη Σορβόννη τον Σεπτέμβριο του 2017 εξήγγειλε το όραμά του για εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μέσω της εγκατάλειψης της μόνιμης περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής.
Στο ξεκίνημά τους ο Μακρόν και ο μακρονισμός πέτυχαν να καταγραφούν ως φράγμα στην Ακροδεξιά της Λεπέν και ταυτόχρονα υπέρμαχοι των μεταρρυθμίσεων.
Σήμερα, το τοπίο μοιάζει να απέχει έτη φωτός με τον Μακρόν χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία να έχει εγκαταλείψει το δίλημμα «ή εγώ ή η Λεπέν» και να το έχει αντικαταστήσει με το «ή εγώ ή το χάος».
Την άνοιξη του 2024 η κυβερνητική παράταξη ηττήθηκε σκληρά στις ευρωεκλογές και ο Μακρόν διάλεξε τη φυγή προς τα εμπρός με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.
Σήμερα, ύστερα από οκτώ χρόνια στην εξουσία χωρίς καμιά στρατηγική, ο Μακρόν που εμφανίστηκε ως ο σωτήρας της ευρωπαϊκής κανονικότητας της Γαλλίας έχει εγκλωβιστεί σε έναν πρωτοφανή φαύλο κύκλο, καθώς από μόνος του αποτελεί παράγοντα αβεβαιότητας και αστάθειας.
Περίπτωση νέων πρόωρων εκλογών δεν υπάρχει, καθώς η ήττα της κυβερνητικής παράταξης θεωρείται προεξοφλημένη.
Στην εποχή του Ντε Γκολ, ο στρατηγός πριν από κάθε ψηφοφορία, είτε για βουλευτικές εκλογές είτε για δημοψήφισμα, δεσμευόταν να παραιτηθεί σε περίπτωση ήττας.
Ο Μακρόν έχει δεσμευτεί να εξαντλήσει τη θητεία του, ένα στοίχημα που μένει να επιβεβαιωθεί σε ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον.
