«Θα μπορούσε να αρκεστεί ο κύριος εισαγγελέας στο ότι εξαπατά τον εαυτό του, παριστάνοντας πως δεν βλέπει τα οφθαλμοφανή και αυταπόδεικτα, θεωρώντας ότι –όπως γίνεται μέχρι τώρα– και οι άλλοι θα κάνουν πως τον πιστεύουν. Ομως οι δικαιολογίες του είναι χειρότερες από την ίδια την απόρριψη, όταν από τη θέση του εισαγγελικού λειτουργού λοιδορεί τις αναπηρίες μου, κατηγορώντας με πως δεν συμμετέχω στις δραστηριότητες της φυλακής. Κανείς δεν υποχρεούται στο αδύνατο, ούτε εγώ ούτε ο εισαγγελέας».
Με αυτά τα λόγια, ο Σάββας Ξηρός, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», σχολιάζει το σκεπτικό του εισαγγελέα Πρωτοδικείου Πειραιά που προτείνει την απόρριψη της έφεσης που άσκησε ο κρατούμενος κατά του βουλεύματος που απορρίπτει την τέταρτη κατά σειρά αίτησή του για υφ’ όρον απόλυση έπειτα από 23 συναπτά έτη φυλάκισης σε απάνθρωπες, για την κατάσταση της υγείας του, συνθήκες και σε άτυπο βασανισμό μέσω εμπαιγμού του από τις δικαστικές αρχές, που συνιστά πλέον εξευτελιστική και εκδικητική μεταχείριση ως προς το πρόσωπό του.
Παραβίαση
Ο Σάββας Ξηρός, σχεδόν τυφλός και ανάπηρος κατά 98% (μετά από αξιολόγηση από τη δευτεροβάθμια Επιτροπή του ΚΕΠΑ, αναπηρία αναγνωρισμένη και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το οποίο με απόφασή του έκρινε ότι η κράτησή του υπό αυτές τις συνθήκες συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ), με ακρωτηριασμένο το δεξί χέρι και κίνδυνο ακρωτηριασμού στα κάτω άκρα, απομονωμένος στο κελί του, κρατείται στις ελληνικές φυλακές από τις 7 Αυγούστου του 2002. Δηλαδή 23 ολόκληρα χρόνια. Από αυτά, σχεδόν τα μισά –10 χρόνια και ένα μήνα (από 24/3/2011 έως 26/5/2020 και από 14/7/2023 έως 7/6/2024)– βρισκόταν στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, ενώ κατά την πρώτη δεκαετία της κράτησής του μεταφερόταν συνεχώς σε νοσοκομεία.
Από τον Ιούνιο του 2024 μέχρι και σήμερα κρατείται σε καθεστώς ημιαπομόνωσης στα υπόγεια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού με τον αδελφό του –προκειμένου αυτός να τον φροντίζει– και τον καταδικασμένο για εγκληματική οργάνωση, πρώην ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Γιάννη Λαγό.
Η τελευταία αίτηση για αποφυλάκιση με όρους του Σ. Ξηρού απορρίφθηκε. Ο ίδιος άσκησε έφεση κατά του βουλεύματος από τον περασμένο Φεβρουάριο και μέχρι σήμερα, οκτώ μήνες μετά, δεν έχει λάβει καμία απάντηση. Μάλιστα, η εισαγγελική πρόταση επί της έφεσης κατατέθηκε μόλις τον περασμένο Αύγουστο, μετά από αλλεπάλληλες οχλήσεις από τη δικηγόρο του κρατουμένου, και δέκα μέρες μετά, το Συμβούλιο τη γύρισε πίσω στον εισαγγελέα προκειμένου να συμπληρώσει κάποια τυπικά κενά. Ενώ η συμπλήρωση ήταν μόλις πέντε σειρές, η πρόταση κατατέθηκε εκ νέου από τον εισαγγελικό λειτουργό ενάμιση μήνα μετά, στις 15 Σεπτεμβρίου, και μέχρι σήμερα δεν έχει εισαχθεί σε Συμβούλιο.
Σημειώνεται πως συνήθως τα αιτήματα για υφ’ όρον απόλυση απαντώνται από τις δικαστικές αρχές εντός διμήνου, ενώ, αν υπάρξει έφεση, η τελική απάντηση έρχεται άμεσα. Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, αυτό όμως δεν ισχύει για τις εξαιρέσεις κρατουμένων όπως ο Σάββας Ξηρός ή ο Κώστας Σακκάς, που και αυτός με τη σειρά του περιμένει μήνες μία απάντηση σε σχετική έφεση.
Μνημείο παραλόγου
Στο απορριπτικό βούλευμά του, το Συμβούλιο υιοθετούσε την εισαγγελική πρόταση που αναγνωρίζει ότι συντρέχουν οι τυπικές προϋποθέσεις για την αποφυλάκισή του, την ύπαρξη αναπηρίας του κατά 98%, τον ακρωτηριασμό, τη συνθήκη της τυφλότητας, την έκτιση ποινής που φτάνει σχεδόν τα 40 χρόνια –ευεργετική καταμέτρηση λόγω της αναγνώρισης της αναπηρίας του (σ.σ. το ανώτατο επιτρεπτό όριο με τη νομολογία του ΕΔΔΑ)–, την εγγραφή του στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και την καλή διαγωγή του μέσα στη φυλακή.
Ωστόσο, στη συνέχεια, σε μια στροφή 180 μοιρών, διαπίστωνε ότι ο Σ. Ξηρός, που όπως έχουν αναφέρει στο παρελθόν δεν έχει μεταμεληθεί και δεν έχει αποκηρύξει τις ιδεολογικοπολιτικές του αντιλήψεις, δεν μπορεί να αποφυλακιστεί με όρους, καθώς… δεν συμμετέχει σε δραστηριότητες και δεν συναναστρέφεται κοινωνικά με άλλους κρατούμενους (!), δεν αποδεικνύει την «ηθική του βελτίωση» και, άρα, η καλή διαγωγή του δεν παρέχει τα εχέγγυα για μια ομαλή ένταξη στην κοινωνία, αλλά από όλα αυτά προκύπτει ότι στην κατάστασή του είναι και επικίνδυνος για τέλεση νέων ή παρόμοιων εγκλημάτων!
Ωστόσο, θα είχε ενδιαφέρον αν το Συμβούλιο και ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών απαντούσαν πώς θα μπορούσε να κοινωνικοποιηθεί με άλλους κρατούμενους ένας σχεδόν τυφλός και ανάπηρος άνθρωπος, ο οποίος ζει έγκλειστος σε μια πτέρυγα των υπογείων των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, με μόνη συντροφιά τον αδελφό και φροντιστή του και μοναδική «επιλογή» διαφορετικής συναναστροφής τον Γ. Λαγό της Χρυσής Αυγής; «[…] Η κράτηση στην ίδια πτέρυγα αλλά σε διαφορετικό χώρο ενός προσώπου καταδικασμένου για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής δεν αίρει την παραπάνω συνθήκη απομόνωσης καθώς είναι αδύνατη και αποφευκτέα η μεταξύ μας επαφή για αυτονόητους λόγους», αναφέρει μάλιστα ο ίδιος στην αίτησή του.
Τελευταίο παράδειγμα της φωτογραφικής μεταχείρισης που απολαμβάνει ο Σ. Ξηρός είναι η προ περίπου δέκα ημερών αίτησή του για άδεια, η οποία δεν έχει απαντηθεί ακόμα γιατί, όπως τον ενημέρωσαν οι αρμόδιοι, περιμένουν ενημέρωση από όλες τις Εισαγγελίες της Ελλάδας (!), σε περίπτωση που… εκκρεμεί κάτι εναντίον του (!), έπειτα από 23 χρόνια εγκλεισμού.
Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Δικαιοσύνης είναι πιο ξεκάθαρα από ποτέ, καθώς ο Σ. Ξηρός έχει υποβληθεί σε ένα τελείως έκνομο βασανιστήριο παράτασης της ήδη πολυετούς κράτησής του, την ώρα που λίγο καιρό πριν αποφυλακίστηκε –και καλώς αποφυλακίστηκε–, έχοντας και εκείνος θεμελιώσει το δικαίωμα να αιτηθεί υφ’ όρον απόλυση, ο φιρερίσκος της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολικάκος.
