Ησίοδος, Ασπίς Ηρακλέους, 122-138

Κικέρων: Inter arma silent leges. Μέσα στα όπλα οι νόμοι σιγούν.

Γουίλιαμ Σαίξπηρ: Ο κόσμος είναι ένα στρείδι που θ’ ανοίξει με το ξίφος μου.
 

Ὣς εἰπὼν κνημῖδας ὀρειχάλκοιο φαεινοῦ,
Ἡφαίστου κλυτὰ δῶρα, περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε.
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε
125καλὸν χρύσειον πολυδαίδαλον, ὅν οἱ ἔδωκε
Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὁππότ᾽ ἔμελλε
τὸ πρῶτον στονόεντας ἐφορμήσεσθαι ἀέθλους.
θήκατο δ᾽ ἀμφ᾽ ὤμοισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα σίδηρον,
δεινὸς ἀνήρ· κοίλην δὲ περὶ στήθεσσι φαρέτρην
130κάββαλεν ἐξόπιθεν· πολλοὶ δ᾽ ἔντοσθεν ὀιστοὶ
ῥιγηλοί, θανάτοιο λαθιφθόγγοιο δοτῆρες·
πρόσθεν μὲν θάνατόν τ᾽ εἶχον καὶ δάκρυσι μῦρον,
μέσσοι δὲ ξεστοί, περιμήκεες, αὐτὰρ ὄπισθε
μόρφνοιο φλεγύαο καλυπτόμενοι πτερύγεσσιν.
135εἵλετο δ᾽ ὄβριμον ἔγχος, ἀκαχμένον αἴθοπι χαλκῷ.
κρατὶ δ᾽ ἐπ᾽ ἰφθίμῳ κυνέην ἐύτυκτον ἔθηκε,
δαιδαλέην, ἀδάμαντος, ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖαν,
ἥ τ᾽ εἴρυτο κάρη Ἡρακλῆος θείοιο.

Ελεύθερη απόδοση. Ησίοδος, Ασπίς Ηρακλέους, 122-138.

122. Ο Ηρακλής φόρεσε στα πόδια τις περικνημίδες από αστραφτερό ορείχαλκο που ήταν δώρα και κατασκευή του Ηφαίστου. Έπειτα φόρεσε στο στήθος τον ωραίο, χρυσό θώρακα με τα πολλά κομψά ανάγλυφα που του είχε δωρίσει η Αθηνά Παλλάδα η κόρη του Διός. Ο θεϊκός αυτός θώρακας προστάτευε τον Ηρακλή σ` όλους τους επίπονους άθλους του. Ζώστηκε ακόμα, ο δεινός άντρας, το ανίκητο σιδερένιο σπαθί του και στερέωσε στην πλάτη την κοίλη φαρέτρα του

130 γεμάτη με θανατηφόρα βέλη που κόβουν την ανάσα και τη μιλιά στους ανθρώπους. Τα βέλη αυτά έφεραν στην αιχμή τους τον βέβαιο θάνατο και τα δάκρυα του θρήνου. Ήταν ραδινά και είχαν σκαλίσματα ανάγλυφα στη μέση και πίσω είχαν την φλογάτη φούντα από φτερά μαύρου χρυσαετού.

Ακόμα ο Ηρακλής πήρε το δυνατό δόρυ του με την αστραφτερή, χάλκινη αιχμή και έπειτα φόρεσε στο θεϊκό κεφάλι την ξομπλιασμένη με διαμάντια περικεφαλαία του.

Περίληψη 122-138: Ο Ησίοδος μιλά αναλυτικά για τα αμυντικά και επιθετικά όπλα του Ηρακλή: Περικνημίδες, θώρακα, περικεφαλαία, ξίφος, δόρυ, φαρέτρα με βέλη..

Σημειώσεις, λεξιλόγιο.

129. Ο Ησίοδος αποκαλεί τον Ηρακλή «δεινό άνδρα» θέλοντας να τονίσει ότι είναι ανίκητος και ότι προκαλεί δέος στους αντιπάλους του.

δεινός, -ή, -όν. <δέος. Τρομερός, φοβερός, φρικτός, σκληρός, άγριος, δυνατός, ικανός, ισχυρός. 

130. ὀϊστός, οἰστός. Βέλος.

131. ριγηλός, -ή, -όν. Αυτός που προξενεί ρίγος, που προκαλεί τρεμούλα, φρίκη, τσουχτερός, παγερός, διαπεραστικός, ανατριχιαστικός, φρικτός.

131. λαθί-φθογγος –ον. Αυτός που «κόβει» σε κάποιον τη φωνή. Εδώ ο Ησίοδος λέει ότι τα βέλη του Ηρακλή προξενούν τρόμο, ρίγος και κόβουν τη φωνή των αντιπάλων του.

134. μόρφνος, ὁ. Λέγεται για τον αετό. Σκούρος, σκοτεινός.

135. ὄβριμος, -ον και -η, -ον. Κραταιός, δυνατός, ισχυρός.

135. ἔγχος, το. Δόρυ, κοντάρι, λόγχη.

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στους αγαπημένους Ιωάννα – Μαρίνα, Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Νίκο, Μπάμπη.