Η πολιτική ως ποίηση, η Αλλαγή ως ζωή

Απέναντι στη χειρότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, η 3η Σεπτέμβρη ξαναφλέγεται, φλόγα για μια Ελλάδα ελεύθερη, δίκαιη και περήφανη. Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι ημερομηνία. Δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι φλόγα μέσα στη νύχτα. Είναι η καρδιά ενός λαού που τόλμησε να ονειρευτεί, που αρνήθηκε τη σιωπή, που πίστεψε ότι η αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα.

Η ίδια φλόγα. Η φλόγα της Αλλαγής. Πενήντα ένα χρόνια μετά, η φλόγα καίει ακόμα. Το αίτημα δεν είναι μόνο ελευθερία και ανεξαρτησία. Είναι δικαιοσύνη για όλους, ισότητα για τη νέα γενιά που βλέπει τη ζωή της να συρρικνώνεται· ελπίδα για όσους στέκονται απέναντι στην αδικία.

Σήμερα, η χώρα ζει τη σκοτεινότερη εκδοχή της Μεταπολίτευσης. Μια κυβέρνηση που διαλύει ό,τι στήθηκε με κόπο, που ευνοεί τους λίγους και αφήνει τους πολλούς να ασφυκτιούν. Η Νέα Δημοκρατία της αλαζονείας και της αυθαιρεσίας έχει γίνει καθρέφτης του χειρότερου εαυτού της.

Οι πολίτες βλέπουν τη ζωή τους να λιγοστεύει, ενώ οι ισχυροί συγκεντρώνουν δύναμη και πλούτο. Αλλά η 3η Σεπτέμβρη δεν κοιτάζει πίσω. Κάθε φλόγα που άναψε τότε, φέρει μέσα της το μέλλον. Κάθε καρδιά που τόλμησε να ονειρευτεί, είναι κάλεσμα για δράση. Κάλεσμα να ξαναγεννηθεί η Αλλαγή, όχι ως σύνθημα αλλά ως ζωή. Το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος δεν μπορεί να είναι απλώς σκιά του παρελθόντος. Πρέπει να είναι η σπίθα που γίνεται φωτιά, να μιλήσει στη νέα γενιά, στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους μικρομεσαίους.

Η Αλλαγή σήμερα σημαίνει να ξαναχτίσουμε το κοινωνικό συμβόλαιο. Η Αλλαγή σημαίνει δίκαιη ανάπτυξη που δεν αφήνει κανέναν πίσω, κοινωνικό κράτος, υγεία και παιδεία για όλους, δημοκρατία που δεν εκχωρείται σε αυταρχισμούς και συμφέροντα, και πράσινη μετάβαση που δημιουργεί ευκαιρίες και ζωή. Γιατί η Αλλαγή δεν είναι λέξη τού χθες. Είναι η ανάγκη τού σήμερα και η ελπίδα τού αύριο. Είναι η απάντηση στην αδικία, το αντίδοτο στον φόβο, η απόδειξη ότι η Ελλάδα μπορεί να ξανασηκωθεί.

Η 3η Σεπτέμβρη είναι ο ρομαντισμός της πολιτικής. Είναι φλόγα που δεν σβήνει, όνειρο που δεν λυγίζει, ψίθυρος που γίνεται κραυγή. Η Ιστορία γράφεται από εκείνους που τολμούν να ονειρευτούν, να δράσουν, να συγκρουστούν με το σκοτάδι.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα χρειάζεται ξανά το ΠΑΣΟΚ. Οχι για να αναπαραγάγει το παρελθόν, αλλά για να γεννήσει το μέλλον. Ενα μέλλον φωτεινό, δίκαιο, ελεύθερο. Ενα μέλλον που θα δώσει φωνή σε όσους σιωπούν, δύναμη σε όσους καταπιέζονται, αξιοπρέπεια σε όσους υποφέρουν.

Και στο τέλος, μένει μόνο η αλήθεια που μας ανήκει. Γιατί η πολιτική ως ποίηση, η Αλλαγή ως ζωή είναι το μόνο ρομαντικό που μπορούμε να ελπίζουμε πως θα συγκρουστεί με το σάπιο κατεστημένο.

* Υπ. διδάκτορας Παντείου Πανεπιστημίου