Η συμφωνία ανάμεσα στους Μητσοτάκη και Λοβέρδο, να ενταχθεί ο τελευταίος στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το κομματικό και κατ’ επέκταση το πολιτικό σύστημα στον τόπο μας. Δεν πρόκειται για ιδεολογικο-πολιτική συμφωνία ανάμεσα στα δύο κόμματα: τη Ν.Δ. και τους Δημοκράτες. Πρόκειται για «μεταγραφή ποδοσφαιρικού τύπου ή «αεροδρομίου», όπως εύστοχα τονίστηκε στην πολιτική ανάλυση. Υπερίσχυσαν οι λογικές των πελατειακών σχέσεων. Οσες προσπάθειες και να κάνουμε εμείς οι πολίτες για ιδεολογικο-πολιτικές συνεργασίες μεταξύ των κομμάτων πέφτουν στο κενό. Η συμφωνία αυτή δεν είναι προ-πολιτική!
Το ερώτημα είναι το εξής: Τι ακριβώς επιδιώκουν οι δύο πολιτικώς δρώντες (Μητσοτάκης και Λοβέρδος) μ’ αυτή τη συμφωνία τους, τη στιγμή κατά την οποία ο μεν Μητσοτάκης απεγνωσμένα επιδιώκει να υπερασπιστεί το κυβερνητικό (όχι το κομματικό) σχέδιό του για άνοιγμα προς το Κέντρο, ενώ ο Λοβέρδος έχει τεθεί εκτός πολιτικής και στο ενδοκομματικό επίπεδο (δύο φορές αποπειράθηκε να εκλεγεί αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και απέτυχε) και στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής διαδικασίας (δεν έχει εκλεγεί βουλευτής);
Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι απλή και λογική: Και για τους δύο ισχύει το προ-πολιτικό σύνθημα «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»! Με τέτοιου τύπου όμως συμφωνίες δεν «φτιάχνουμε» ούτε κόμματα, ούτε πολιτικό σύστημα, ούτε πολιτική κοινωνία στον τόπο μας. Οι ατομικές επιδιώξεις και τα προσωπικά συμφέροντα των εκάστοτε πολιτικώς δρώντων δεν εγγυώνται ούτε και εξασφαλίζουν τη θεσμοθέτηση του γενικού πολιτικού καλού. «Καληνύχτα και καλή τύχη!» εύχομαι και στους δύο.
* Πολιτικός φιλόσοφος
