Το θέμα των 6ου και 12ου δημοτικών σχολείων Αχαρνών (όπως και του 20ου νηπιαγωγείου) αξίζει να αναδειχθεί με υπευθυνότητα και ακρίβεια, καθώς πρόκειται για μια υπόθεση με σοβαρές κοινωνικές και παιδαγωγικές διαστάσεις, που αγγίζει όχι μόνο τις υποδομές αλλά και την ίδια την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης. Παράλληλα εμπλέκει θέματα διαφάνειας, καθυστερήσεων στη δημόσια διοίκηση και δικαιώματος των παιδιών σε ασφαλές σχολικό περιβάλλον.
Ένα χρόνιο «προσωρινό» πρόβλημα
Σχεδόν έναν χρόνο μετά την αναστολή λειτουργίας του κτηρίου που στέγαζε τα 6ο και 12ο δημοτικά σχολεία Αχαρνών, μαθητές και εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να λειτουργούν «προσωρινά» σε λυόμενες αίθουσες στην περιοχή Μπόσκιζα, περίπου πέντε χιλιόμετρα από το αρχικό τους σχολείο.
Το πρόβλημα ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2024, όταν το κτήριο στην οδό Αναστασίου Βαρελά 37 κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση από τεχνικά κλιμάκια. Η δια ζώσης λειτουργία ανεστάλη και η διδασκαλία συνεχίστηκε διαδικτυακά έως τα Χριστούγεννα, μέσω Webex.
Ελπίδες που καθυστερούν
Σύμφωνα με το ελεγκτικό πόρισμα του Φεβρουαρίου 2025, το κτήριο κρίθηκε επισκευάσιμο. Τον Ιούνιο, ο δήμος Αχαρνών ανακοίνωσε ότι το υπουργείο Εσωτερικών ενέκρινε χρηματοδότηση 846.734 ευρώ από το εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης για την αποκατάσταση του κτηρίου των 6ου και 12ου δημοτικών σχολείων, καθώς και του 20ου νηπιαγωγείου.
Ωστόσο, τέσσερις μήνες μετά την ανακοίνωση και σχεδόν έναν χρόνο από την αναστολή λειτουργίας του σχολείου, καμία εργασία δεν έχει ξεκινήσει. Παρά την ύπαρξη σχετικής απόφασης διοικητικής αρχής (ΑΔΑ: Ψ04846ΜΤΛ6-ΠΞΚ), δεν έχει ανακοινωθεί επίσημο χρονοδιάγραμμα έναρξης.
Ένα σχολείο σε εγκατάλειψη
Το παλιό κτήριο, χτισμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1980, βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση εγκατάλειψης και ερήμωσης. Γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί εκφράζουν αγωνία για το αν και πότε θα επιστρέψουν σε ένα ασφαλές και αξιοπρεπές σχολικό περιβάλλον.
Η καθημερινότητα στα λυόμενα του 21ου δημοτικού σχολείου Αχαρνών απέχει πολύ από την κανονικότητα. Οι αίθουσες είναι μικρές, συχνά χωρίς επαρκή αερισμό, ενώ τα παιδιά κάνουν διάλειμμα σε έναν περιορισμένο προαύλιο χώρο που μοιράζονται περισσότερα τμήματα.
Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο. Σε αρκετές περιοχές της Αττικής και της χώρας, σχολεία λειτουργούν σε πρόχειρες εγκαταστάσεις ή παραμένουν επί χρόνια σε «προσωρινά» κτήρια. Το πρόβλημα αγγίζει τόσο τη σχολική ασφάλεια όσο και την ισότητα στην εκπαίδευση, ειδικά σε περιοχές με αυξημένες κοινωνικές ανάγκες όπως οι Αχαρνές.
