Ως είδος είμαστε εύθραυστοι, ιδιαιτέρως εύθραυστοι. Ούτε πολύ δυνατοί, ούτε εξαιρετικά γρήγοροι, ούτε αρκετά ανθεκτικοί στην πείνα, τη δίψα, τη ζέστη και το κρύο. Δεν μπορούμε να πετάξουμε ή να ζήσουμε κάτω από το νερό. Γεννιόμαστε εντελώς ανυπεράσπιστοι και η παιδική μας ηλικία διαρκεί περισσότερο από κάθε άλλου ζώντα οργανισμού. Μέχρι και ένας μικροσκοπικός ιός μάς βάζει σε κίνδυνο, κατά μείζονα λόγο η απεργία πείνας!
Αυτός ο απεργός πείνας εκεί στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να «μεταβεί» στον θάνατο. Εγραψα στις 17 Απριλίου 2025 στη φιλόξενη «Εφημερίδα των Συντακτών» μεταξύ άλλων για το «Δίκαιο της πυγμής» και με αφορμή την ακαριαία απόφαση των Αρχών γειτονικής χώρας (Βόρεια Μακεδονία) να συλλάβουν παραχρήμα δημάρχους, διευθυντές και αρμοδίους υπευθύνους για το φρικτό κάψιμο 59 νέων παιδιών. «Στην πατρίδα μας, για την κατάρα των Τεμπών ουδείς κρατείται (μην τυχόν και ανοίξουν στόματα;) και κυοφορούνται ή υφέρπουν φήμες και διατυπώνονται αρθρογραφίες για “παραγραφές”, “αρχειοθετήσεις” ή κατηγορίες για πλημμεληματάκια, ώστε να μη διαταραχθεί η “κανονικότητα” και “σταθερότητα”.
»Αν επικρατήσει αυτή η εκδοχή, θα είναι η έσχατη πλάνη χείρων της πρώτης, όπως και η ανάδυση βρικολάκων και Ερινύων σε τοπίο όπου όλα τα φώτα είναι σβηστά και επικρατεί βαθύ σκοτάδι και διότι το πολυθώρητο “δίκαιο της πυγμής” ούτε ηθικό είναι αλλά ούτε και φυσικό προνόμιο. Την αρμονία (“σταθερότητα”) διασφαλίζουν και σφυρηλατούν η αιδώς και η Δικαιοσύνη, αενάως ζητούμενα από αυτούς που αγωνίζονται με ψυχή και γι’ αυτό δεν θα ηττηθούν». Δεν επαίρομαι για την εκτίμηση και οιονεί πρόβλεψη εκείνη, αλλά θλίβομαι, ως συλλειτουργός της Δικαιοσύνης επί μισό αιώνα, στη διαδρομή του οποίου γνώρισα δικαστικούς λειτουργούς που δεν θα επέτρεπαν να κακοφορμίσει η συγκεκριμένη υπόθεση. Οχι, όχι, ο Ματθίας, ο Κρουσταλάκης, ο Λινός ΔΕΝ θα τηρούσαν στάση «ουδέτερη», ούτε θα ήταν δεκτικοί οποιασδήποτε παρέμβασης ή επίνευσης ή νεύματος.
Διαβάστε τα άρθρα του Στ. Ματθία, ιδία σελ. 1.480 στην Ελλ. Δ/νη όπου επισημαίνει ως κατακλείδα ότι: «Διαφορετικά στρώνουμε το χαλί στις μαφίες». Διαβάστε τα κείμενα του Ευάγγ. Κρουσταλάκη για το δικαίωμα των πολιτών να κρίνουν τις δικαστικές αποφάσεις, πράξεις και παραλείψεις, ώς και του κορυφαίου δασκάλου Ιωάν. Μανωλεδάκη, διότι η Δικαιοσύνη απονέμεται «στο όνομα του Ελληνικού Λαού», σύμφωνα με το Σύνταγμά μας. Και οι κρίνοντες κρίνονται και δη αενάως και επίμονα.
Κύριε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πρέπει να δώσετε ελπίδα στον απελπισμένο, εξουθενωμένο και ελάσσονα απεργό πείνας πριν να είναι… πολύ αργά.
Πρέπει να προσέξετε τα κοσμήματα της αγωνιζόμενης ψυχής του.
Πρέπει να σώσετε την τιμή της Δικαιοσύνης (όχι της δικαστικής εξουσίας) που πάντα είναι ευπαθής και αεί κινδυνεύουσα.
Κλείστε τα αυτιά σας στους κεκράχτες των ΜΜΕ (που αν δεν ήταν στοιχισμένοι στους κρατούντες, αυτή η απεχθής υπόθεση θα είχε άλλη εξέλιξη και άλλη τροπή με στοιχειωδώς ερευνητική δημοσιογραφία) και πράξτε το καθήκον σας, ώστε η Δικαιοσύνη να επανέλθει στο προσήκον βάθρο της χωρίς κηλίδες και αμφισβητήσεις και οι νέοι να σας αγκαλιάσουν ως άξιο εκπρόσωπο της ισταμένης και μαχομένης Δικαιοσύνης. Αυτοί οι νέοι (20.000-30.000) που στο 57ο λεπτό των αγώνων ποδοσφαίρου φωνάζουν το σύνθημα «Δεν ήτανε ατύχημα, ήταν δολοφονία». Διαφορετικά το «ποτάμι» αυτό δεν θα μείνει στα γήπεδα.
* Δικηγόρος, τ.γ.γ. ΔΣΘ
