Η γενοκτονία που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ με ενορχηστρωτή τον Νετανιάχου στη Λωρίδα της Γάζας έχει κατορθώσει το Ισραήλ να απομονωθεί, και αυτό πλέον δεν βρίσκεται στο στάδιο της θεωρίας, επισημαίνει το Politico σε ανάλυσή του.
Λαμβάνοντας υπόψη το δρομολόγιο του Νετανιάχου προς τις ΗΠΑ για την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, που απέφυγε εν πολλοίς να εισέλθει σε ευρωπαϊκό ενάεριο χώρο, υπό το φόβο της σύλληψής του, η μαζική αποχώρηση των αντιπροσωπειών όταν ο «Μπίμπι» ανέβηκε στο βήμα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την επίθεση στη Ντόχα και τα εγκλήματα στη Γάζα, καθώς και οι εντεινόμενες διεθνείς πιέσεις για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, συνθέτουν ένα τοπίο μάλλον ενοχλητικό για το Ισραήλ.
Η διπλωματική απομόνωση, συμβολική ή όχι, γίνεται μακροχρόνιο πρόβλημα.
Το Politico διερωτάται: «Όταν σταματήσει ο βομβαρδισμός και σιγήσουν τα όπλα, πώς θα επανέλθει το Ισραήλ στις καλές χάρες της διεθνούς κοινότητας;».
«Κράτος παρίας»
Παρά τις εξωτερικές πιέσεις, μεγάλο μέρος της ισραηλινής κοινωνίας στηρίζει τον Νετανιάχου, ο οποίος παρουσιάζει την κριτική ως αντισημιτική και ενισχύοντας το αίσθημα του πολιορκημένου έθνους.
Ωστόσο, οι φωνές ανησυχίας εντείνονται, ενώ ο Νετανιάχου συνεχίζει να επιδεικνύει θράσος.
Οι απειλές για πολιτιστικά, ακαδημαϊκά και αθλητικά μποϊκοτάζ είναι μια σταθερή απειλεί, λέει ο Νιμόντ Γκόρεν, Ισραηλινός ακαδημαϊκός και συνεργάτης στο Middle East Institute. «Τις ακούς στις ειδήσεις όλη την ώρα, αυτό το μποϊκοτάζ και το άλλο και εκείνη τη διαμαρτυρία. Είναι παρόν στο δημόσιο πεδίο».
Ο πρώην ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ, έντονος επικριτής του Νετανιάχου, είναι αμείλικτος.
«Έχουμε γίνει ένα κράτος παρίας», ομολόγησε πρόσφατα στο Politico.
Και είναι σαφές γιατί, λέει: «Υπάρχει ένα όλο και διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στα φρικτά εγκλήματα που διέπραξε η Χαμάς κατά των Ισραηλινών στις 7 Οκτωβρίου και σε ό,τι τώρα διαπράττουμε εμείς στους Παλαιστινίους».
«Χάνουμε τη διεθνή υποστήριξη που πάντα συνέδεε το Ισραήλ με τα ισχυρότερα, πιο δυνατά, πιο σημαντικά, πιο διαφωτισμένα στοιχεία του δυτικού κόσμου», πρόσθεσε.
Ορισμένοι υποστηρικτές του Νετανιάχου θεωρούν ότι αν το Ισραήλ “κερδίσει” τον πόλεμο, όλα θα επανέλθουν στην κανονικότητα, χωρίς να χρειαστούν κινήσεις αποκατάστασης της διεθνούς εικόνας. Άλλοι όμως προειδοποιούν για μακροχρόνια ζημιά.
Οικονομική αυτάρκεια σαν τη… Σπάρτη;
«Το Ισραήλ δεν είναι απομονωμένο, καθόλου», είπε ανώτερος αξιωματούχος στην κυβέρνηση του Νετανιάχου στο POLITICO. «Μην σε μπερδεύει ο θόρυβος της μειονότητας και της ριζοσπαστικής Αριστεράς», είπε, προσθέτοντας ότι στη Βρετανία, τη Γαλλία και τον Καναδά, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πλειοψηφίες κατά της αναγνώρισης «παλαιστινιακού κράτους – τρομοκράτη».
Ούτε, υποστήριξε, αποθαρρύνονται οι επενδυτές. «Τι κάνουν οι ξένοι επενδυτές; Επενδύουν στο Ισραήλ. Η αγορά μας αυξήθηκε περισσότερο από 50%, περισσότερο από κάθε άλλη αγορά τους τελευταίους 12 μήνες. Και εν μέσω πολέμου σε επτά μέτωπα. Γιατί; Γιατί κερδίζουμε τον πόλεμο και οι άνθρωποι πιστεύουν ότι υπάρχει ένα μεγάλο μέλλον στο Ισραήλ», είπε. «Πώς πηγαίνει η αγορά στην Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο;»
Για να υποστηρίξει το επιχείρημά του επικαλέστηκε τις ισραηλινές μετοχές, οι οποίες εκτοξεύτηκαν μετά την αποκάλυψη του σχεδίου ειρήνης από τον Τραμπ και τον Νετανιάχου.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ευθυγραμμίζεται επίσης με τη δημόσια γνώμη της χώρας. Πολλοί Ισραηλινοί δεν πιστεύουν ότι ένα εβραϊκό κράτος μπορεί να ζήσει παράλληλα με ένα παλαιστινιακό, και η υποστήριξη για λύση των δύο κρατών έχει πέσει σε περίπου το ένα τέταρτο στις πρόσφατες έρευνες.
Για το επιτελείο του Νετανιάχου, η σκέψη είναι απλή: Νίκισε τον πόλεμο με τους όρους του Ισραήλ και τα υπόλοιπα θα ομαλοποιηθούν, είπε ο Ναντάβ Στράουχλερ, πρώην σύμβουλος του Νετανιάχου. Οι στρατηγικές αποκατάστασης είναι περιττές· η επιτυχία θα τις κάνει άχρηστες.
«Ο τρόπος που το βλέπουν είναι πως όταν τελειώσει, τα πράγματα θα επανέλθουν κανονικά», είπε. «Δεν θα μας αγαπήσουν περισσότερο από ό,τι πριν τις 7 Οκτωβρίου. Οι χώρες και οι άνθρωποι δεν μας αγαπούσαν πριν από τότε. Δεν πρόκειται να γίνουν τώρα Σιωνιστές».
Στο μεταξύ, ο Νετανιάχου στοιχηματίζει στον Τραμπ. «Για τους μέσους Ισραηλινούς, κοιτάζουν τον Τραμπ, κοιτάζουν την Ουάσινγκτον, και αν οι ΗΠΑ είναι στο πλευρό μας, τότε είναι εντάξει, τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα», είπε ο Στράουχλερ. «Ο Νετανιάχου βλέπει ότι ο Τραμπ είναι ευθυγραμμισμένος μαζί του, και δεν θα τον αναγκάσει να κάνει πράγματα, και θα τον στηρίξει. Νιώθει σιγουριά που είναι ευθυγραμμισμένος με τον Τραμπ. Αν ήταν η Καμάλα Χάρις στον Λευκό Οίκο, δεν νομίζω ότι θα ένιωθε το ίδιο.»
Οι ανησυχίες για διπλωματική απομόνωση ενισχύθηκαν στα μέσα Σεπτεμβρίου, όταν ο Νετανιάχου προειδοποίησε ότι το Ισραήλ θα πρέπει να είναι έτοιμο να γίνει πιο οικονομικά αυτάρκες, όπως η Σπάρτη στην αρχαιότητα.
«Θα χρειάζεται όλο και περισσότερο να προσαρμοστούμε σε μια οικονομία με αυτάρκη χαρακτηριστικά», είπε.
Η αντίδραση ήταν άμεση, με τον βιομηχανικό κλάδο ανάμεσα στους πρώτους που σήμαναν συναγερμό. «Μια αυτόνομη οικονομία θα είναι καταστροφή για την ισραηλινή οικονομία και θα επηρεάσει την ποιότητα ζωής κάθε πολίτη», επισήμανε ο πρόεδρος της ένωσης βιομηχάνων του Ισραήλ, Ρον Τομέρ.
Ο Αρνόν Μπαρ‑Ντέιβιντ, επικεφαλής της συνομοσπονδίας εργαζομένων Histadrut, ήταν πιο απότομος. «Δεν θέλω να γίνω η Σπάρτη», ομολόγησε.
