Ηταν πράγματι το πιο πλούσιο από θέμα ταινιών, και μάλιστα καλών ταινιών στην πλειονότητά τους, φεστιβάλ. Στο φετινό 18ο Animasyros που ολοκληρώθηκε προχθές Κυριακή 28/9, προβλήθηκαν μέσα σε επτά μέρες 280 ταινίες από 50 χώρες, ολοκληρώθηκαν επτά εκπαιδευτικά εργαστήρια, έγιναν τέσσερα θεματικά αφιερώματα και τριάντα παρουσιάσεις στο τμήμα της Αγοράς. Συνολικά στο νησί, χάρη στη διοργάνωση, ήρθαν περισσότεροι από 100 καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και πάρα πολλοί επισκέπτες – η αλήθεια είναι πως, παρ’ όλη την απεργία των πλοίων, και το φεστιβάλ ανταποκρίθηκε άμεσα ώστε να μην ταλαιπωρηθούν οι καλεσμένοι του και εκατοντάδες γέμισαν τον «Απόλλωνα] και την πλατεία Μιαούλη όπου γίνονταν προβολές των ταινιών σε μεγάλη, φουσκωτή οθόνη, καθώς και το Επιμελητήριο (μια όχι και τόσο υπέροχη αίθουσα, αλλά οι υποδομές είναι συγκεκριμένες στο νησί).
Η ατμόσφαιρα ήταν πολύχρωμη και γεμάτη animation. Σε κυρίευε αυτή η ατμόσφαιρα και όσοι εργάστηκαν για το φετινό φεστιβάλ, με πολύ πολύ λιγότερους πόρους καθώς ο μεγάλος χορηγός ΔΕΗ απουσίαζε φέτος (και υπάρχουν συγκεκριμένοι, πολιτικοί φανταζόμαστε, λόγοι γι’ αυτό), ήταν εκεί να συνδράμουν με όλες τους τις δυνάμεις. Δεν είναι τυχαίο πως αυτή τη φορά το Animasyros είχε περισσότερους εθελοντές παρά ποτέ. Δόθηκε μάλιστα και βραβείο καλύτερου εθελοντή – κάτι το οποίο μας ξένισε αρκετά, καθώς τι ακριβώς βραβευόταν; Η μοναχική συλλογικότητα; Εμείς (και όχι μόνο) δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε αυτή τη βράβευση, ωστόσο τα παιδιά φάνηκε να το χάρηκαν, με ό,τι αυτό σημαίνει και συμβολίζει.
Το μεγάλο βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Διεθνές δόθηκε στο φιλμ «Hurikán» της Jan Saska, μια τεράστια παραγωγή από τέσσερις χώρες (Τσεχία, Γαλλία, Σλοβακία και Βοσνία/Ερζεγοβίνη). Πρόκειται πράγματι για ένα καταπληκτικό φιλμ, ασπρόμαυρο, χειροποίητο ως προς την πλειονότητα των καρέ του, που όπως είπε και ένας από τους λίγους ανεξάρτητους και σπουδαίους animators στον κόσμο, ο Αμερικανός Μπιλ Πλίμπτον που ήταν στην κριτική επιτροπή: «Είναι ένα φιλμ που σαν τυφώνας με ορμητική δύναμη διαπέρασε τις αισθήσεις μας και ξάφνιασε τη φαντασία μας!». Συνομιλώντας με τον Τσέχο παραγωγό (έχει ήδη υπάρξει τρεις φορές υποψήφιος για Οσκαρ Animation) μάς είπε πως το φιλμ κόστισε το απίστευτο ποσό των 360.000 ευρώ! Στην Ελλάδα ένα μικρότερης διάρκειας animation το πολύ να κοστίσει 25.000-30.000 ευρώ, οπότε αντιλαμβανόμαστε τη διαφορά.
Πάντως άξιζε το πρώτο βραβείο και οι δύο από τους τέσσερις παραγωγούς που ανέβηκαν επί σκηνής ήταν καταχαρούμενοι, ήπιαν και μια μπίρα στην υγειά τους (!) και δήλωσαν πως, ενώ η ταινία έχει λάβει ήδη πάνω από 12 διεθνή βραβεία κοινού, ήταν η πρώτη φορά που κέρδισε σε Διεθνές Διαγωνιστικό. Ειδική μνεία στην ίδια κατηγορία έλαβε η ταινία «Dog Alone» της Marta Reis Andrade από την Πορτογαλία, ένα επίσης εξαιρετικό φιλμ, με έντονους συμβολισμούς για τις σχέσεις της νεότερης με την παλαιότερη γενιά και την ίδια την αξία της μνήμης. Ωστόσο, περισσότερο και από την ίδια την ταινία, μας κέρδισε η σκηνοθέτις με το μήνυμα που άφησε μέσω βίντεο, το οποίο ήταν σχεδόν στα ελληνικά (καθώς ένας πρώην σύντροφός της ήταν Ελληνας, όπως εξομολογήθηκε) και ήταν τόσο ζωντανό και απροσδόκητο που κέρδισε ένα θερμό χειροκρότημα.
Στο τμήμα Animapride, το βραβείο δόθηκε στην αριστοτεχνική ταινία «Kabuki» του Ιάπωνα Τιέγκο Μιναμισάουα, γαλλοβραζιλιάνικης παραγωγής: το φιλμ δίχως ίχνος διδακτισμού και συναισθηματικού εκβιασμού, χρησιμοποιώντας τεχνική 2D και 3D ταυτόχρονα, έδειξε μέσω της πανάρχαιας ιαπωνικής τέχνης της μάσκας Kabuki πως τελικά η μεταμόρφωση του σώματος (μιας τρανς γυναίκας εν προκειμένω) είναι τόσο βιολογική όσο και κοινωνική. Ο σκηνοθέτης αφιέρωσε το φιλμ στα τρανς άτομα της Βραζιλίας, της χώρας με τις περισσότερες δολοφονίες τρανς στον κόσμο.
Στο Εθνικό Διαγωνιστικό ξεχώρισε η ταινία «Holy Shit», μια ολιγόλεπτη μαύρη σάτιρα των Ταξιάρχη Δεληγιάννη και Βασίλη Τσιουβάρα, «για την πολύχρωμη, λεπτομερή παρουσίαση ενός κόσμου μολυσμένου από τον τουρισμό και τον ασεβή τρόπο με τον οποίο όλα όσα με την πρώτη ματιά φαίνονται φυσιολογικά, τελικά δεν είναι». Οσον αφορά το Φοιτητικό Διαγωνιστικό, το μεγάλο βραβείο, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 500 ευρώ που αθλοθετεί η ASIFA International, απέσπασε η ταινία «The Last Drop» της Anna Tőkés από την Ουγγαρία. Ειδική μνεία της κατηγορίας δόθηκε στην ταινία «Urban Duo» του Hongyu Yue από την Κίνα, ένα φιλμ που ξεχώρισε για την πρωτοτυπία της σύλληψης της αρχικής ιδέας αλλά και για την τελική πραγμάτωσή της. Η κατηγορία K.ID.S. φέτος παρουσίασε 20 φανταστικές περιπέτειες, σύγχρονα παραμύθια για το ταξίδι της ενηλικίωσης, τις οικογενειακές σχέσεις, την τεχνολογία και την αγάπη για τα ζώα. Το πρώτο βραβείο απέσπασε το «Grandpa Has A Broken Eye And Mom Is An Adventure» της Marita Mayer από τη Νορβηγία, το οποίο η κριτική επιτροπή βρήκε εξαιρετικό – σε αντίθεση με μας.
Οσο για το Βραβείο Κοινού, αυτό το κέρδισε η ταινία «Γεια σου, Φρίντα» (Hola Frida) των André Kadi και Karine Vézina, ένα ταξίδι στην παιδική ηλικία της σπουδαίας Μεξικανής ζωγράφου Φρίντα Κάλο, μια πανέμορφη, συγκινητική και γεμάτη φως περιπέτεια ενός μικρού κοριτσιού που μεγάλωσε και άλλαξε τον κόσμο του. Η ταινία θα ξεκινήσει να προβάλλεται τον Νοέμβριο στους κινηματογράφους από τη Rosebud.21.
Ιδιαίτερη ήταν η στιγμή που ανέβηκαν επί σκηνής όσοι συμμετείχαν στα εκπαιδευτικά εργαστήρια: παιδιά, ανάπηρα άτομα και ηλικιωμένοι. Οι ταινίες τους ήταν πανέμορφες, αστείες και τρυφερές. Χειροκροτήθηκαν όλοι και δικαίως. Το φεστιβάλ ολοκληρώθηκε με συναυλία εκκλησιαστικού οργάνου, από τα παλαιότερα στην Ευρώπη, την επόμενη μέρα. Ολες οι λεπτομέρειες και τα όσα συνέβησαν πάνω στη σκηνή και εκτός αυτής, σε αναλυτικό ρεπορτάζ τις επόμενες μέρες.
