Ποιο ήταν το κλίμα αυτό το καλοκαίρι, τι λέει ο κόσμος; Το κάναμε παλιότερα αυτό το ψάξιμο, όταν υπήρχε η δυνατότητα να ταξιδεύουμε, να βρισκόμαστε με διαφορετικούς ανθρώπους, να συναντάμε δικούς μας που είχαμε καιρό να τους δούμε.
Και τώρα μπορεί να γίνονται όλα αυτά κι άλλα πολλά, αλλά αλλιώς μάλλον. Τώρα είμαστε περισσότερο μόνοι μας ή σε μικρούς κύκλους, πιο περιορισμένοι, λιγότερο ανοιχτοί και για πρακτικούς λόγους, αφού όταν δεν έχεις λεφτά, δεν μπορείς και να κινηθείς, αλλά και για πιο υπαρξιακούς ας τους πούμε, αφού μοιάζει να έχουν κοντύνει πολύ ο ορίζοντας και οι προσδοκίες. Το βλέπουμε αν τύχει το ηλιοβασίλεμα, το φωτογραφίζουμε και για μια ανάρτηση, αλλά το κρατάμε λίγο και για προσωπική κατανάλωση, σαν αυτοθεραπεία. Πίσω στο ερώτημα, τι πιάσαμε στον αέρα αυτό το καλοκαίρι.
Στα πολιτικά, σαν να έγινε μια μετατόπιση προς το εσωτερικό της Ν.Δ. και της κυβέρνησης. Οι δικοί της άνθρωποι, ο απλός κόσμος που ψηφίζει από πάντα συντηρητικά, αναρωτήθηκαν πιο φωναχτά για το αν υπάρχει όριο στο πόσα «πρέπει να τρώει» κάποιος από τις επιδοτήσεις. Εδώ φαίνεται ότι υπάρχει ένα σημείο καμπής για την κυβέρνηση, όταν ο κόσμος της κάτω νιώθει ότι έχει ξεπεραστεί ένα όριο. Δεν άκουσα πολλά για την αντιπολίτευση και τα «βρείτε τα» που έλεγαν ώς την άνοιξη. Μάλλον έχει γίνει βαρετή η αντιπολίτευση και περιμένουν κάτι από αυτήν.
Στο κοινωνικό τώρα, από γονείς και νέα παιδιά άκουσα πολλές φορές για άλλες πόλεις κι άλλες χώρες. Ολλανδία πολλή, Γερμανία. Για δουλειά, κι άλλες σπουδές, αναζήτηση. Σαν κύμα πια, μοιάζει όλοι να κοιτάνε έξω.
Αυτά τα δύο σημεία για την επικαιρότητα. Υπήρξαν κι άλλα πολλά στις κουβέντες, προσωπικά πολλά, για το μέσα, για εμάς. Αυτά τα τελευταία καλοκαίρια μοιάζει να στρέφονται πολύ προς το μέσα. Θα δούμε…
-320x213.jpg)
