Παρακολουθώντας τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, που θέλουν να τον αφανίσουν γιατί αγωνίζεται να ριζώσει στην πατρίδα του, θυμήθηκα τον Νοέμβρη του 1985. Ηταν πριν από 40 χρόνια. Τότε που συνάντησα τον Γιάσερ Αραφάτ στην Τυνησία. Μέχρι σήμερα δεν έγραψα για την περιπέτεια αυτής της συνέντευξης. Δεν μπορούν αξέχαστες εμπειρίες να μένουν αιώνια στα σκοτάδια.
Εργαζόμουν στην ΕΡΤ στη διεύθυνση ειδήσεων όταν η προϊσταμένη των Διεθνών Σχέσεων, η εξαίρετη συνάδελφος Ευγενία Χριστοπούλου, εισηγήθηκε στη διοίκηση της ΕΡΤ να πάρω μια συνέντευξη από τον Γιάσερ Αραφάτ. Βέβαια η εντολή ερχόταν από το Καστρί. Από τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Είχα την εμπειρία του πολέμου, το 1981, στη Βηρυτό, ως απεσταλμένη από τη διεύθυνση ραδιοφωνίας. Σκέφτηκαν έναν δημοσιογράφο που ήταν εξοικειωμένος με τους κινδύνους. Είχαν δημιουργηθεί άλλωστε προσωπικές σχέσεις μεταξύ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Γιάσερ Αραφάτ, οπότε ήταν σίγουροι ότι δεν θα υπήρχε αντίρρηση από τον ηγέτη των Παλαιστινίων.
Από την ημέρα που έγινε γνωστό το όνομά μου στην οργάνωση των Παλαιστινίων της Αθήνας, παρακολουθούσαν επί μέρες το τηλέφωνό μου καθώς και τις κινήσεις και τις επαφές που είχα για να βεβαιωθούν ότι δεν θα κινδυνεύσει ο ηγέτης τους.
«Εδώ πάνω στα στήθη σας μένουμε, σαν τον τοίχο. Πεινάμε, γυμνωνόμαστε, τραγουδάμε. Τους οργισμένους δρόμους τους γεμίζουμε με διαδηλώσεις, γεμίζουμε τις φυλακές με περηφάνια. Φτιάχνουμε τα παιδιά, γενιές της επανάστασης τη μία μετά την άλλη»…
Οι στίχοι που ήταν κολλημένοι σε έναν τοίχο στο στρατηγείο του
Ολο το οδοιπορικό από την Αθήνα μέχρι το κρησφύγετό του θύμιζε ταινία του Τζέιμς Μποντ. Ξεκίνησα Δευτέρα με δύο οπερατέρ, τον Ανδρέα Παπανικολάου και τον Παναγιώτη Κάβουρα, ταχύτατο στη δουλειά του σε αντίθεση με το επίθετό του. Στην Τυνησία μάς υποδέχτηκε η ασφάλεια του Αραφάτ και κατευθυνθήκαμε σε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης. Εκεί μείναμε τρεις μέρες απερίγραπτης αγωνίας, διότι τρεις φορές την ημέρα μάς ξεσήκωναν να ετοιμαστούμε για τη συνέντευξη -και μάλιστα τις ώρες του φαγητού- αλλά δυστυχώς δεν ερχόταν κανείς. Ηθελαν ξαφνικά να αναχωρήσουμε από το ξενοδοχείο. Κάποια στιγμή, την τρίτη μέρα, επιτέλους έφτασε -και μας παρέλαβε- ένα τζιπ κατάμαυρο με φιμέ τζάμια, για να μη βλέπουμε τη διαδρομή ώσπου να φτάσουμε στο στρατηγείο του Αραφάτ.
«Εδώ πάνω στα στήθη σας μένουμε, σαν τον τοίχο. Πεινάμε, γυμνωνόμαστε, τραγουδάμε. Τους οργισμένους δρόμους τους γεμίζουμε με διαδηλώσεις, γεμίζουμε τις φυλακές με περηφάνια. Φτιάχνουμε τα παιδιά, γενιές της επανάστασης τη μία μετά την άλλη»…
Αυτοί οι στίχοι ήταν κολλημένοι σε έναν τοίχο στο στρατηγείο του. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι σ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ένοπλοι Παλαιστίνιοι θα είχαν στόχο το κεφάλι μου. Περάσαμε από αυστηρό έλεγχο και ξαφνικά βλέπω μπροστά μου μία θεόρατη γυναίκα να μας οδηγεί στο γραφείο του. Ηταν η ιδιαιτέρα γραμματέας του. Μας πρόσφεραν τσάι και ο Γιάσερ Αραφάτ, χαμογελαστός, μου ζήτησε συγγνώμη για την ασυνέπεια, εξηγώντας ότι δεν είναι ποτέ σίγουρος για το πρόγραμμά του. Αυτό το χαμόγελο είναι πατρίδα, σκέφτηκα.
«Στην Ελλάδα», μου είπε, «λειτουργούν μυστικές αραβικές υπηρεσίες που χρησιμοποιούν τους Παλαιστίνιους σε βρόμικες υποθέσεις για να προκαλέσουν σοβαρά επεισόδια και ενέργειες. Γνωρίζουν όλο το δράμα του παλαιστινιακού λαού, τους εξασφαλίζουν διαβατήρια, τους δίνουν άδεια παραμονής, τους βρίσκουν δουλειά και μετά τους χρησιμοποιούν σε τρομοκρατικές ενέργειες».
● Πιστεύετε πως στην πειρατεία του κρουαζιερόπλοιου «Ακίλε Λάουρο», στην αεροπειρατεία των Αιγυπτιακών Γραμμών στη Μάλτα και σε άλλα επεισόδια δεν είναι αναμειγμένοι Παλαιστίνιοι;
«Είμαστε εναντίον όλων των τρομοκρατικών ενεργειών. Είμαστε θύματα της ισλαμικής τρομοκρατίας και φυσικό είναι να μη θέλουμε τέτοιου είδους γεγονότα. Εκανα και μία γνωστή διακήρυξη εναντίον της τρομοκρατίας στο Κάιρο. Στην αεροπειρατεία στη Μάλτα χάσαμε 21 ανθρώπους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, όπως και εσείς χάσατε Ελληνες. Οσοι Παλαιστίνιοι πήραν μέρος σε αυτήν την ενέργεια χρησιμοποιήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες. Οπως για παράδειγμα στην υπόθεση του κρουαζιερόπλοιου “Ακίλε Λάουρο” κρύβονταν μυστικές υπηρεσίες συριακών δυνάμεων. Ξέρουμε ότι η ζωή μας δεν είναι στρωμένη με ρόδα, ούτε ο αγώνας μας είναι εύκολος. Ομως θα υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο τα δικαιώματά μας».
● Πώς είναι οι σχέσεις σας με την Ιορδανία και τη Συρία και πόσο επηρεάζουν το Παλαιστινιακό;
«Με την Ιορδανία έχουμε πολύ δυνατές σχέσεις. Η Συρία, χωρίς αμφιβολία, προσπαθεί να δημιουργήσει ρήξη της σχέσης μας. Αλλά αυτή είναι η τακτική τους. Δεν βλέπετε τι γίνεται με τον Λίβανο; Θέλουν και από εκεί να δημιουργήσουν προβλήματα».
● Γιατί σταμάτησαν οι συνομιλίες με τον βασιλιά Χουσεΐν και γιατί η κυρία Θάτσερ ακύρωσε την επίσκεψη εκπροσώπων της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης [PLO] στο Λονδίνο;
«Οι συνομιλίες με τον βασιλιά Χουσεΐν δεν σταμάτησαν, θα συνεχιστούν. Οσο για την κυρία Θάτσερ επινοεί και σκηνοθετεί καταστάσεις που στο τέλος την εκθέτουν. Αυτό βέβαια της υπαγορεύει η αμερικανική πολιτική, αλλά εδώ κάνει φοβερό λάθος. Εμείς δεν είμαστε βρετανική αποικία. Εχει όμως ηθική υποχρέωση η κυρία Θάτσερ στον παλαιστινιακό λαό και θα πρέπει να σταματήσει τους εμπαιγμούς. Τόσο αυτή όσο και η κυβέρνηση του κ. Ρέιγκαν, που εξακολουθούν να ασκούν αυτή τη στρατηγική και τακτική, θα πρέπει να σκεφτούν καλά. Ο κ. Ρέιγκαν θα αναγκαστεί να θυμηθεί το χάσιμο των στρατιωτών του Βιετνάμ και των πεζοναυτών του στη Βηρυτό. Δεν θα είμαστε οι μόνοι χαμένοι σε αυτή την ιστορία. Αργά ή γρήγορα θα πετύχουμε τον στόχο μας και τότε θα δούμε ποιος είναι ο νικητής ή ο νικημένος. Απορώ όμως. Δεν καταλαβαίνουν αυτήν τη διεθνή κοινωνική αδικία;
Είναι γνωστό ότι είναι δύσκολος ο αγώνας μας. Αντιμετωπίζουμε τους Ισραηλινούς που αντικατοπτρίζουν το πνεύμα του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας. Θα βοηθήσει όμως η ενότητα του παλαιστινιακού λαού, την οποία, όσο και αν θέλουν να τη διασπάσουν, μυστικές υπηρεσίες και άλλοι εχθροί, δεν θα καταφέρουν τίποτα. Θέλω να τους πληροφορήσω ότι μέχρι τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς μας θα αντιστεκόμαστε, θα παλεύουμε και θα ζητούμε τα δικαιώματά μας».
Η ημίωρη τηλεοπτική συνέντευξη, μόλις επιστρέψαμε στην Αθήνα, έφτασε αμέσως στα χέρια του Ανδρέα Παπανδρέου. Επέλεξε ένα δεκάλεπτο για να μεταδοθεί από την ΕΡΤ και επειδή συνεργαζόμουν με την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», επί διεύθυνσης Κώστα Σκούρα και Σεραφείμ Φυντανίδη, ζήτησα από το αρχείο της ΕΡΤ να μου επιτρέψει να δώσω ένα απόσπασμα στην εφημερίδα.
Το 1993 υπέγραψαν στο Οσλο συμφωνία ο Γιάσερ Αραφάτ και ο Ισραηλινός τότε πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν που προέβλεπε την αποχώρηση των Ισραηλινών από τη Λωρίδα της Γάζας. Το 1994 βραβεύτηκαν με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Αραγε πώς μπορούν να μένουν ατάραχοι και αδιάφοροι τόσοι λαοί μπροστά σε αυτή τη σφαγή;
