Εψαχνα να δω τι παίζει με τα εισιτήρια στις συναυλίες, βασικά τις ελληνικές, για να κάνουμε συγκρίσεις, αλλά και γιατί όχι και για τις ξένες. Πώς, δηλαδή, οι Metallica για του χρόνου στο ΟΑΚΑ (του χρόνου!) έδωσαν μέσα σε λίγες ώρες 80 χιλιάδες εισιτήρια. Και με πολύ ακριβές τιμές – σκεφτείτε ότι τα 150 ευρώ για την αρένα είναι, όσο τουλάχιστον θυμάμαι, η πιο υψηλή τιμή που έχουμε δει ποτέ.
Ο ΛΕΞ πάει για 100 χιλιάδες εισιτήρια σε δύο συναυλίες που θα δώσει back2back στον εξωτερικό χώρο του ΟΑΚΑ. Ο Bloody Hawk (το καινούργιο άλμπουμ του οποίου παρουσιάζουμε σήμερα στη σελίδα με τις δισκοκριτικές) άλλαξε χώρο διεξαγωγής της δικής του συναυλίας μετακομίζοντας από τη Ριζούπολη στο ΟΑΚΑ. Ξεπέρασε δηλαδή τις 20-25 χιλιάδες εισιτήρια και πάει για περισσότερα. Σαρώνει το χιπ χοπ όπως βλέπετε.
Πάμε τώρα στο έντεχνο που δεν έχει πλέον, φέτος τουλάχιστον, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Τη σκυτάλη πήρε ο Σωκράτης Μάλαμας που ξεπούλησε ήδη μία Ριζούπολη (15 Ιουνίου) και ανακοίνωσε και δεύτερη (16 Ιουνίου), επομένως μπορεί να μαζέψει ακόμα και 40 χιλιάδες κόσμο. Ο Μίλτος Πασχαλίδης, την εβδομάδα που μας πέρασε έκανε τρία σερί θέατρα Βράχων, δηλαδή 18 χιλιάδες εισιτήρια. Και καπάκι ανακοίνωσε κι έναν Λυκαβηττό για τον Ιούλιο, επιπλέον 6 χιλιάδες εισιτήρια δηλαδή.
Επομένως, πάνε καλά οι συναυλίες αυτό το καλοκαίρι, θα σκεφτείτε. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος, σας απαντώ. Οι παραπάνω περιπτώσεις είναι εκείνες που ξεχωρίζουν. Οι top που κάνουν τη διαφορά. Από ελληνικά ονόματα περιμένω ακόμα να δω σε τι νούμερα θα φτάσουν η Μαρίνα Σάττι, ο Γιάννης Χαρούλης και ο Παύλος Παυλίδης.
Να επανέλθω λίγο στους Metallica για να σας πω ότι με τόσο μεγάλα ξένα ονόματα, η Αθήνα μετατρέπεται σε πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Πολλοί φαν του γκρουπ θα έρθουν από το εξωτερικό. Συναυλιακός τουρισμός λέγεται και, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, ήταν/είναι ο μόνος τουρισμός που κάνω προσωπικά εδώ και πολλά πολλά χρόνια.
