«Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο;
Συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί».
Με αυτόν τον μεγαλοφυή στίχο ο Αλκης Αλκαίος έβαλε μαζί με τον Θάνο Μικρούτσικο, σε ένα ζεϊμπέκικο που τραγουδάει (με την αξεπέραστη ερμηνεία Μητροπάνου) και χορεύει εδώ και δεκαετίες όλη η (ανυποψίαστη) Ελλάδα, την αμηχανία της αριστερής σκέψης μπροστά στις ριζοσπαστικές τεχνολογικές εξελίξεις του ψηφιακού καπιταλισμού.
Κι αν η Λούξεμπουργκ που επικαλούνταν ο Αλκαίος ίσως επεφύλασσε στα κείμενά της κάποιες απαντήσεις για την «έσχατη βιομηχανική επανάσταση», τι θα μπορούσαν να εισφέρουν ο μαρξισμός και οι μαρξιστές στην κατανόηση της επίδρασης που θα έχει η Τεχνητή Νοημοσύνη στον καπιταλισμό του εγγύς μέλλοντός μας, στις παραγωγικές σχέσεις, στη φύση της εργασίας και στις δυνάμεις που προσβλέπουν σε υπέρβαση του καπιταλισμού; Ο Ομιλος Μαρξιστικών Ερευνών (ΟΜΕ) επιχειρεί μια «Κριτική προσέγγιση στην Τεχνητή Νοημοσύνη» με την ημερίδα που διοργανώνει αύριο, 2 Ιουλίου, 7 μ.μ.-9 μ.μ., στο Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Θα γίνουν τέσσερις εισηγήσεις:
● «Τεχνητή Νοημοσύνη, Αλγόριθμοι, Μεγάλα Δεδομένα: μεταξύ υποσχέσεων, ανησυχιών, διαψεύσεων», από τον Α. Τύμπα, καθηγητή ΕΚΠΑ, αντιπρόεδρο International Master’s Programme on Society, Science and Technology.
● «Αλγοριθμική διοίκηση της εργασίας: Λύση στα αδιέξοδα του συστήματος ή νέα αχίλλειος πτέρνα;», από τον Α. Μινωτάκη, μεταδιδακτορικό ερευνητή σε θέματα Τ.Ν. και ψηφιακής πολιτικής.
● «Η ανθρώπινη εργασία πίσω από την αυτοματοποίηση: αναπαράγοντας ανισότητες σε παγκόσμια κλίμακα», από τη Χ. Κορκοντζέλου, υπ. δρα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας.
● «Πολεμικοί αλγόριθμοι και αλγοριθμικοί πόλεμοι», από τον Α. Μαυρόπουλο, χημικό μηχανικό, σύμβουλο του UN Environmental Program.
