Πολλοί σημαντικοί άνθρωποι και ισχυρές οντότητες έχουν γεννηθεί 4η Ιουλίου. Εξαιρουμένου εμού, ανυπερθέτως να συμπεριλάβω τη γέννηση των ΗΠΑ και τη μέρα ανεξαρτησίας της, ασχέτως αν αυτή η γέννηση εξακολουθεί να προκαλεί εκατομμύρια θανάτους και η ανεξαρτησία να σημαίνει αφόρητες εξαρτήσεις για μικρά και μεγάλα έθνη του πλανήτη. Η Βικιπαίδεια αναφέρει μεταξύ άλλων σημαντικών born on 4h of July τον Χόθορν, τον Ζιώγαλα, την Καγιά (σ.σ.: αυτοί με συμφέρουν, τ’ άλλα ονόματα δεν έλεγαν πολλά).
Το σημαντικό, ωστόσο, για ορισμένους σημαντικούς που γεννηθήκαμε σαν σήμερα δεν είναι η ημερομηνία, αλλά η χρονολογία. Οσοι έχουμε ήδη περάσει την κρίση της μέσης ηλικίας (εγώ δεν κατάλαβα πολλά) ίσως δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τις κρίσεις υπερ-ηλικίας, από τις οποίες μερικές δεν έχουν σχέση με το τι παίζει με το σώμα, το μυαλό, την περπατησιά, τα ανακλαστικά μας, αλλά με το τι γράφουν η ταυτότητα και το δίπλωμα οδήγησής μας.
Και τι έγραφε το δικό μου; Οτι σήμερα ακριβώς λήγει! Σαν δωράκι γενεθλίων, βρε παιδί μου. Ομολογώ ότι αυτό είναι ανάμεσα στα χιλιάδες πράγματα που αγνοούσα και, κυρίως, δεν είχα καν προσέξει στο φθαρμένο ροζ τρίπτυχο δίπλωμα, ίσως με παραπλανούσε η ξεθωριασμένη φωτογραφία του τριαντάρη που κάποτε υπήρξα, με την ψευδαίσθηση πως η ημερομηνία λήξης μου είναι πολύ μακριά.
Αλλά αυτά δεν τ’ αποφασίζει η ατομική βούληση και αίσθηση, τα ορίζει ο νόμος. Κι ο νόμος ορίζει -σωστά επί της αρχής- ότι στα 65 σου περνάς ξανά από τον πάγκο του χασάπη (όχι του ΟΠΕΚΕΠΕ, άλλου), να βεβαιωθούν οι κρατικές αρχές πως δεν έχεις σαπίσει τόσο ώστε να μην μπορείς να οδηγήσεις και να αποτελείς φονικό όπλο. Τώρα, γιατί στα 65 και όχι στα 62 ή 67, τα όρια συνταξιοδότησης, άγνωστο.
Τέσπα, υπέστην τη διαδικασία ανανέωσης, εισπρακτική επί της ουσίας, 160 ευρώ υπέρ κρατικής γραφειοκρατίας, δύο γιατρών κι ενός φωτογράφου, και περιμένω εναγωνίως τη νέα ημερομηνία λήξης μου ως οδηγός, επομένως τη φετινή 4η Ιουλίου μπορώ να τη θεωρήσω ημερομηνία αναγέννησης. Αλλά για τρία χρόνια, έτσι; Μην παίρνουμε και πολύ θάρρος.
