Στο TikTok κυκλοφορούν ιλαροτραγικά βιντεάκια που αποδίδουν πολύ εύγλωττα τις παράλογες συνέπειες της εφαρμογής του ηλεκτρονικού πελατολογίου για τα συνεργεία αυτοκινήτων – τα οποία είναι κλειστά καθώς η «μαστοράντζα» απεργεί ενάντια στο μέτρο. Δεν πρόκειται όμως μόνο για το ηλεκτρονικό πελατολόγιο, αλλά για καταιγισμό μέτρων ψηφιοποίησης της φορολογικής διαδικασίας και ηλεκτρονικής τιμολόγησης από το 2023 μέχρι σήμερα, που επιβάλλονται με εξοντωτικά γρήγορους ρυθμούς – το ηλεκτρονικό πελατολόγιο είναι ο τελευταίος κρίκος αυτής της αλυσίδας. Οι συνέπειες είναι αναπόφευκτα βαριές για τους αυτοαπασχολούμενους χωρίς υπαλληλικό προσωπικό, για τους εργαζόμενους μικροεπαγγελματίες και για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, για τις οποίες τα διοικητικά και οικονομικά κόστη αυξάνονται σημαντικά και σε σύντομο χρόνο, προκαλώντας «ασφυξία».
Ωστόσο, το «κόστος προσαρμογής» των ΜμΕ είναι όρος που χρησιμοποιείται συστηματικά στις ευρωπαϊκές Οδηγίες, αλλά σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με την εφαρμοζόμενη από το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών (ιδιαίτερα επί υπουργίας Κωστή Χατζηδάκη) εφαρμοζόμενη πολιτική. Στις σχετικές ευρωπαϊκές Οδηγίες οι πρόνοιες και οι αντίστοιχες ρυθμίσεις έχουν δύο βασικούς στόχους: Πρώτο, τη μείωση του διοικητικού και οικονομικού κόστους προσαρμογής των ΜμΕ, και δεύτερο, την παροχή χρονικής ευχέρειας ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες της προσαρμογής. Στην Ελλάδα, καταστρατηγείται με ωμό τρόπο τόσο η ευρωπαϊκή κατεύθυνση όσο και οι δύο βασικοί στόχοι κατά την υλοποίησή της!
Απόδειξη; Οι σχετικές ευρωπαϊκές Οδηγίες και οι τρόποι με τους οποίους αυτές παρακάμφθηκαν. Τίποτα το πρωτότυπο: οι ευρωπαϊκές Οδηγίες είναι γραμμένες στις… πλάκες του Μωυσή και εισάγονται ταχύτατα στο ελληνικό δίκαιο όταν «βολεύουν» την οικονομική πολιτική, αλλά πέφτουν στην… ανυποληψία, ξεχνιούνται ή παρακάμπτονται όταν δεν τη «βολεύουν»…
Οδηγία για τον ΦΠΑ
Η Οδηγία για τον ΦΠΑ είναι… πολυχρονεμένη, αφού θεσπίστηκε το μακρινό 2006 (2006/112/ΕΚ) και τροποποιήθηκε με νέα Οδηγία του 2020 (2020/285/ΕΚ). Αφορούν το «κοινό σύστημα όρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά το ειδικό καθεστώς για τις μικρές επιχειρήσεις». Μάλιστα, η Οδηγία του 2006 τροποποιήθηκε επειδή «οι διατάξεις της είναι παρωχημένες και δεν μειώνουν τον φόρτο συμμόρφωσης των μικρών επιχειρήσεων».
Ο φόρτος (που πρέπει να μειωθεί) «εξειδικεύεται ρητώς σε διοικητικό φόρτο και στη διευκόλυνση της διαμόρφωσης φορολογικού περιβάλλοντος που θα είναι πρόσφορο για την ανάπτυξή τους».
Βασικό μέτρο μείωσης του φόρτου συμμόρφωσης των ΜμΕ είναι η παροχή δυνατότητας στα κράτη-μέλη να ορίζουν πλαφόν ετήσιου τζίρου έως 85.000 ευρώ για την απαλλαγή τους από την υποχρέωση είσπραξης και απόδοσης ΦΠΑ. Ο τζίρος αυτός αφορά τη συνολική αξία των παραδόσεων αγαθών και των παροχών υπηρεσιών εντός του κράτους-μέλους στο οποίο χορηγείται η απαλλαγή. Το πλαφόν αυξάνεται στα 100.000 ευρώ για ετήσιο τζίρο εντός της Ε.Ε.
Οι επιχειρήσεις με τζίρο έως 100.000 ορίζονται ως μικρές επιχειρήσεις. Αυτά όσον αφορά την Εσπερία. Στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά:
● Η κυβέρνηση έχει… ξεχάσει να ενσωματώσει την Οδηγία στο ελληνικό δίκαιο.
● Ο λόγος; Το υπουργείο Οικονομικών έχει ορίσει το πλαφόν τζίρου για την απαλλαγή από τον ΦΠΑ στις… 10.000 ευρώ. Πρόκειται για σκάνδαλο, αφού με την εισαγωγή της τεκμαρτής φορολόγησης, το κατώφλι του ετήσιου φορολογητέου εισοδήματος των μικρών επιχειρήσεων κ.λπ. ξεπερνάει τις 10.000 ευρώ. Πρακτικά, δεν εξαιρείται σχεδόν κανείς!
Οδηγία για την ηλεκτρονική τιμολόγηση
Αν στην περίπτωση του ΦΠΑ η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να μειώσει το «κόστος συμμόρφωσης» ορίζοντας τόσο χαμηλό πλαφόν ώστε να μην αφορά… κανέναν, στην περίπτωση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης αιτήθηκε στις Βρυξέλλες εξαίρεση από μεγάλη μεταβατική περίοδο συμμόρφωσης για τις ΜμΕ για να τις… εξοντώσει μια ώρα αρχύτερα με μεγάλα κόστη ηλεκτρονικής συμμόρφωσης!
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα ζήτησε -και έλαβε- το δικαίωμα να… παρεκκλίνει από τη σχετική Οδηγία (2006/112/ΕΚ) η οποία προέβλεπε μεταβατική περίοδο απαλλαγής των ΜμΕ από την υποχρέωση ηλεκτρονικής τιμολόγησης μέχρι τα τέλη του 2027!
Προφανώς, οι ελληνικές ΜμΕ, που πρακτικά δεν απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ σχεδόν στο σύνολό τους, είναι πολύ… εύρωστες ώστε δεν χρειάζονται, όπως οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές, μεταβατική περίοδο προσαρμογής – είναι έτοιμες από τώρα για… ευθανασία.
Για να πείσει τις Βρυξέλλες ότι στην περίπτωση των ελληνικών ΜμΕ περιττεύει η περίοδος προσαρμογής, η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίστηκε (δεν γνωρίζουμε τι αποδείξεις προσκόμισε) ότι η άμεση υπαγωγή των ελληνικών ΜμΕ στον ζυγό της ηλεκτρονικής τιμολόγησης δεν θα επιβαρύνει το κόστος συμμόρφωσης.
Ετσι, ενώ η Οδηγία για τον ΦΠΑ προέβλεπε στο άρθρο 218 ότι τα κράτη-μέλη υποχρεούνται να αποδέχονται (έως τα τέλη του 2027!) τιμολόγια τόσο σε ηλεκτρονική όσο και σε έγχαρτη μορφή, η Ελλάδα πήρε δικαίωμα παρέκκλισης από αυτό, απαγορεύοντας σε μοναδική αποδεκτή μορφή το ηλεκτρονικό τιμολόγιο. Για τον ίδιο λόγο παραχωρήθηκε δικαίωμα παρέκκλισης και από το άρθρο 232, που προβλέπει ότι είναι στην ευχέρεια αυτού που αποκτά τα αγαθά ή λαμβάνει τις υπηρεσίες να αποδεχθεί ηλεκτρονική τιμολόγηση.
Πάντως, το κρίσιμο (από πολλές απόψεις και για πολλούς) ερώτημα «γιατί τόση σπουδή με τη ψηφιοποίηση;» κάποια στιγμή -και μάλλον σύντομα- θα απαντηθεί…
-320x213.jpg)
