Πώς να τον χαρακτηρίσουμε; Ευγενικό; Παρήγορο; Αλληλέγγυο; Αναφερόμαστε στον διευθύνοντα σύμβουλο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ) Λεωνίδα Χριστόπουλο και στη διπλή του «δήλωση»: ενώ ο ίδιος ήταν απών από την τελετή απονομής των βραβείων Ιρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (ΕΑΚ) την περασμένη Τετάρτη, όταν απουσίαζε και οποιαδήποτε άλλη επίσημη εκπροσώπηση του ΕΚΚΟΜΕΔ (όπως και του ΥΠΠΟ βέβαια, αλλά αυτό είναι σύνηθες, καθώς προφανώς οι αρμόδιοι δεν επιθυμούν να νομιμοποιήσουν με την παρουσία τους την Ακαδημία), ο κ. Χριστόπουλος μία μόλις μέρα πριν (10/6) σε συνέντευξή του στο cinemagazine και τον Πάνο Γκένα είχε επικαλεστεί τα βραβεία Ιρις. Συγκεκριμένα σε γενική ερώτηση για τα χρέη του οργανισμού (αν και όχι για το πόσα ακριβώς είναι αυτά) απάντησε πως «για τον Ελληνικό Κινηματογράφο, το ληξιπρόθεσμο ποσό είναι πάρα πολύ μικρό καθώς σημαντικά έργα όπως “Οι Αγριες Μέρες μας”, τα “Αδέσποτα Κορμιά”, η “Φόνισσα”, το “Κρέας”, το “Καλοκαίρι της Κάρμεν” κ.ά. έχουν ήδη αποπληρωθεί πλήρως. Οι περισσότερες από αυτές τις σημαντικές παραγωγές έχουν συγκεντρώσει και πλείονες υποψηφιότητες στα επικείμενα βραβεία Ιρις…». Οπότε, προφανώς, θεωρεί τα βραβεία σημαντικά. Γιατί, λοιπόν, το ΕΚΚΟΜΕΔ δεν φρόντισε να εκπροσωπηθεί; Και η δήλωσή του για τα Ιρις τι ήταν τελικά; Ευγενική; Παρήγορη; Αλληλέγγυα; Ή απλά έγινε κάποια «χρήση» αυτών στον λόγο του;
Ο κ. Χριστόπουλος δεν ήταν εκεί γιατί ήταν εκτός Ελλάδας. Αυτό βέβαια μικρή σημασία έχει (ενέχοντας ωστόσο κάποιο συμβολισμό). Υπάρχουν σοβαρότερα ζητήματα και θα αναλυθούν με σειρά ρεπορτάζ. Εκκινώντας από ένα ακόμη ταξίδι του κ. Χριστόπουλου, αυτή τη φορά στα πρόσφατα Φεστιβάλ Βενετίας και Κανών. Που σίγουρα πήγε.
Ενα ταξίδι σπατάλης δημόσιου χρήματος
Γυρίζοντας τον χρόνο λίγο πίσω, στις 29/11/2024, σε συνέντευξή του στα «Νέα» και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη, ο κ. Χριστόπουλος, ως διευθύνων σύμβουλος του ΕΚΚΟΜΕΔ, αποδεχόταν (ενώ για μήνες το αποσιωπούσε) πως ναι, υπάρχουν χρέη στο ΕΚΚΟΜΕΔ (σ.σ.: αν και για μία ακόμα φορά δεν διευκρίνισε πόσα είναι ακριβώς αυτά τα χρέη), ωστόσο επέμενε πως αυτά οφείλονται στη «μεγάλη εσωτερική γραφειοκρατία» και πως μια λύση είναι «να σταματήσουμε να δεχόμαστε νέες αιτήσεις (σ.σ.: στην πλατφόρμα cash rebate)». Και πρόσθεσε: «Το είχαμε συζητήσει και με ξένους χρηματοδότες στο εξωτερικό. Η πιο αξιόπιστη λύση είναι να κάνεις μια παύση, να καθαρίσεις ό,τι πρέπει και μετά να προχωρήσεις. Το να διορθώνεις μια κατάσταση που έγινε τσουνάμι λόγω της επιτυχίας της θεωρώ ότι είναι η πιο αξιόπιστη στρατηγική». Οπότε κατανοούμε πως, κατ’ αυτόν, ο ίδιος δεν έφερε/φέρει καμία ευθύνη γι’ αυτή τη συσσώρευση χρεών (αλήθεια, πόσα είναι ακριβώς; Μήπως είναι κοντά στα 300 εκατομμύρια, όπως έχει αρχίσει να φημολογείται επίμονα;), καθώς παρέλαβε έναν οργανισμό που προήλθε από τη συγχώνευση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Εθνικού Κέντρου Οπτικoακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας, με πολλά προβλήματα, ειδικά όσον αφορά το καθεστώς του cash rebate. Ωστόσο, αν δεν κάνουμε λάθος, ο κ. Χριστόπουλος πριν γίνει διευθύνων σύμβουλος στο ΕΚΚΟΜΕΔ, πριν το δημιουργήσει ουσιαστικά (καθώς ο ίδιος προέταξε, αν δεν συνέγραψε κιόλας, όπως όλοι οι εμπλεκόμενοι γνωρίζουν, τη συγχώνευση ΕΚΚ και ΕΚΟΜΕ), ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης (2019-2023), με αρμοδιότητα μεταξύ άλλων την εποπτεία (για τέσσερα χρόνια) του ΕΚΟΜΕ. Δεν ήλεγχε τα εμβάσματα και τα ΦΕΚ εκταμίευσης των χρημάτων από το ΕΚΟΜΕ πριν πάνε στον υπουργό κ. Πιερρακάκη; Και αυτές δεν είναι ρητορικές ερωτήσεις, αλλά ουσίας, καθώς διακυβεύεται όχι μόνο το κύρος της χώρας στο εξωτερικό, όχι μόνο η εγχώρια κινηματογραφική/οπτικοακουστική παραγωγή αλλά και ένας πακτωλός δημόσιου χρήματος.
Συνεχίζουμε τα ερωτήματα: Πόσο ήταν το χρέος που «κληροδότησε» στο ΕΚΚΟΜΕΔ το πρώην Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (τα στοιχεία και αυτά που ο ίδιος αναφέρει καταδεικνύουν 2-4 εκατομμύρια) και πόσο το ΕΚΟΜΕ; Μήπως μιλάμε για ασύγκριτα μεγαλύτερα ποσά του δεύτερου σε σχέση με το πρώτο, ενώ διευθύνων σύμβουλος του ΕΚΟΜΕ ήταν και πάλι ο κ. Χριστόπουλος (2023-2024) που διαδέχτηκε τον Παύλο Κουάνη; Πότε στ’ αλήθεια επισκέφθηκε για πρώτη φορά το ΕΚΚ ο κ. Χριστόπουλος; Μήπως δύο μήνες πριν από τη συγχώνευσή του με το ΕΚΟΜΕ (9/2024) και αφού είχε ήδη ψηφιστεί το εν λόγω νομοσχέδιο; Και τι καταδεικνύει αυτό ως προς το ενδιαφέρον του για τον ελληνικό κινηματογράφο;
Αφήνοντας τα ερωτήματα, επιστρέφουμε στα κυριολεκτικά ταξίδια του κ. Χριστόπουλου, απλώς για να αναζητήσουμε πριν από τις μεγάλες απαντήσεις και κάποιες «μικρότερες»: Πώς γίνεται ένας οργανισμός που χρωστάει εκατοντάδες εκατομμύρια σε παραγωγές ανά την υφήλιο, όπως ο ίδιος πλέον παραδέχεται, να ξοδεύει λες και δεν υπάρχει κανένα ζήτημα; Πριν από λίγους μήνες, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Βενετίας (9/2024) είδαμε τον κ. Χριστόπουλο να ανεβάζει φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε άκατο εκεί μαζί με δύο συνεργάτιδές του, εικάζουμε από το μήνυμα που έγραψε ο ίδιος: «the team». Κατά τη διάρκεια, δε, του ταξιδιού του στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Κανών (5/2025), διαβάζουμε από τη Διαύγεια:
- Για την απευθείας ανάθεση «Παροχής Υπηρεσιών Ενοικίασης χώρου Εθνικού Περιπτέρου στο πλαίσιο παρουσίας της Γενικής Διεύθυνσης Κινηματογράφου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών 2025», πόσο 40.152 €.
- Προμήθεια επίπλωσης και εξοπλισμού περιπτέρου στο πλαίσιο παρουσίας του ΕΚΚΟΜΕΔ Α.Ε. – Creative Greece S.A. στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών: 22.334 €.
- Προμήθεια δεκατριών (13) διαπιστεύσεων για τη συμμετοχή του ΕΚΚΟΜΕΔ στο φεστιβάλ: 5.707 €.
- Προμήθεια δεκατριών (13) διαπιστεύσεων (διακριτικά σήματα αναγνώρισης): 8.043,88 € (σ.σ.: προφανώς μιλάμε για διαπιστεύσεις που «αναγνωρίζονται» από τον πλανήτη Αρη, για να κοστίζουν τόσο!). Τα σχετικά links θα υπάρχουν στη διαδικτυακή έκδοση.
Καθώς ο κατάλογος συνεχίζει με catering, ενοικιάσεις καρεκλών κ.λπ., κ.λπ., βρήκαμε από τη Διαύγεια πως μαζί με τα έξοδα μετακίνησης όλης της αποστολής (αλήθεια, γιατί τόσα, τουλάχιστον 17-18, άτομα με την πλειονότητα αυτών να προέρχεται από το πρώην ΕΚΟΜΕ και όχι από το ΕΚΚ;), διανομής και ημερήσιας αποζημίωσης (απ’ όσα στοιχεία έχουν αναρτηθεί έως τώρα) το ταξίδι του κ. Χριστόπουλου στις Κάνες, μαζί με τους συνεργάτες που επέλεξε, υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ. Είναι αλήθεια; Και τι ακριβώς «έφεραν» ως αποτέλεσμα, εκτός από ωραίες φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα; Αν μιλάμε για τη συμφωνία με το Γαλλικό Κέντρο Κινηματογράφου CNC (την οποία διαφημίζει ο κ. Χριστόπουλος σε σχετικό δελτίο Τύπου), ισχύει ότι αυτή τη φορά δεν υπάρχει κάποια χρηματική συμμετοχή της γαλλικής πλευράς σε ελληνογαλλικές παραγωγές (όπως συνέβαινε με ανάλογες συμφωνίες προηγούμενων διοικήσεων του ΕΚΚ και του ΥΠΠΟ, που υπεγράφησαν το 2014 και ανανεώθηκαν το 2019-2023), αλλά αποτελεί μια απλή «φιλοφρόνηση» των Γάλλων προς την Ελλάδα για δηλώσεις-προθέσεις συνεργασίας, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, καθώς, όπως συζητούνταν στα πηγαδάκια στις Κάνες, η ηγεσία του CNC έχει αντιληφθεί τη δεινή οικονομική κατάσταση του ΕΚΚΟΜΕΔ και δεν επιθυμεί να εμπλακεί οικονομικά με αυτό; Και αν αυτό το ποσό δαπανών (150.000 €) φαίνεται λίγο, αρκεί να πούμε πως η χρηματοδότηση από το ΕΚΚ (το ΕΚΚΟΜΕΔ) μιας μικρού μήκους ταινίας μπορεί να φτάσει το πολύ τα 10.000-15.000 ευρώ. Αλήθεια, αυτή η τεράστια δαπάνη για την αποστολή στις Κάνες, με πάρτι στο ελληνικό περίπτερο, προξένησε (όπως μάθαμε) ή όχι αλγεινή εντύπωση στους ανθρώπους του χώρου από το εξωτερικό, που γνωρίζουν για τα χρέη;
Και όλα αυτά τα… ταξίδια, εν μέσω μιας «οδύσσειας» χρεών εκατομμυρίων, δίχως να συνυπολογίσουμε τα ποσά που θα πρέπει να δοθούν για τις νέες παραγωγές. Γιατί, όποιες κι αν είναι οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, ένα είναι το σίγουρο: το κύρος της χώρας στο εξωτερικό δεν το σώζουν τα πολυδάπανα ταξίδια των κρατικών μεγαλοστελεχών και σίγουρα ούτε η ρητορική δίχως στοιχεία.
