Με κινητοποίηση την περασμένη Παρασκευή και με κατάλογο αιτημάτων υποδέχονται οι εργαζόμενοι BETA CAE Systems τον Ανιρούντ Ντεβγκάν, διευθύνοντα σύμβουλο της αμερικανικής Cadence, έναν χρόνο μετά την εξαγορά της BETA έναντι του ιλιγγιώδους ποσού του 1,2 δισ. ευρώ.
Η εξαγορά της ελληνικής επιχείρησης –που ασχολείται με τη δημιουργία λογισμικού προσομοίωσης και ανάλυσης και με πελάτες τεράστιες επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο– από τον πολυεθνικό κολοσσό είχε προκαλέσει πάταγο («Η άγνωστη ελληνική εταιρεία που πουλήθηκε για 1,2 δισ.», «Εφ.Συν.» 9.3.24), αλλά είχαν διατυπωθεί και πλείστες όσες επιφυλάξεις για τα εργατικά δικαιώματα. Εξάλλου μόλις τέσσερις μήνες αργότερα είχε γνωστοποιηθεί η πρώτη δίωρη στάση εργασίας («Φώναξαν “Οχι” στις ανισότητες», «Εφ.Συν.» 16.7.24).
Την περασμένη Παρασκευή οι εργαζόμενοι στην ΒΕΤΑ CAE Systems (cadence) μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου των εργαζομένων της προχώρησαν σε νέα δίωρη στάση εργασίας η οποία χαρακτηρίστηκε από τη μαζικότητά της.
Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι οι αλλαγές τις οποίες ευαγγελιζόταν και πραγματοποίησε η νέα διοίκηση δεν έτυχαν και τόσο της «επιβράβευσης» των εργαζομένων, οι οποίοι ήδη μιλούν για χειροτέρευση των όρων εργασίας αφού η διοίκηση επιχειρεί να εφαρμόσει το λεγόμενο «high-performance culture», δηλαδή μια διαδικασία έντονου ανταγωνισμού μεταξύ των εργαζομένων σχετικά με το ποιος θα πάρει και ποιος δεν θα πάρει ένα είδος πριμ στον μισθό του. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους, «πέρυσι τέτοιον καιρό κάποιοι έκριναν ότι η εργασία που προσφέρω καθημερινά στην εταιρεία δεν είναι τόσο σημαντική ώστε να πάρω rentetion bonus», αλλά επιπλέον «ακόμα και να πήρα rentetion bonus βλέπω την πολύχρονη εργασία μου να υποτιμάται και είτε να μπαίνει σε benchmarks είτε να ακυρώνεται πλήρως είτε να την εκμεταλλεύονται σαν να είναι προϊόν σε σούπερ μάρκετ».
Στον κατάλογο των αιτημάτων διαβάζει ακόμα κανείς ότι πέρυσι έλεγαν στους εργαζόμενους πως «sky is the limit» (ο ουρανός είναι το όριο), αλλά μάλλον τους ήρθε ο ουρανός στο κεφάλι αφού «έναν χρόνο μετά, οι εξελίξεις αποδεικνύουν το αντίθετο και “σε όποιον δεν αρέσει ας φύγει”»! Εντονη είναι η διαμαρτυρία και για την κατάργηση της τηλεργασίας, την οποία «μονομερώς αποφασίζουν να καταργήσουν, χωρίς κανένα μέτρο στήριξης, αδιαφορώντας για τις μετατροπές που θα φέρει αυτό στην ήδη βεβαρημένη καθημερινότητα» των εργαζομένων.
