Η καλύτερη δουλειά του Πάνου Βλάχου ώς τώρα, πιστοποιεί πόσο έχει εξελιχθεί και ωριμάσει ως μουσικός
ΠΑΝΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
ΠΛΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ
★★★☆☆
Δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του, ο Πάνος Βλάχος με το «Πληγή έμπνευσης» -το έκτο άλμπουμ του- παρουσιάζει την καλύτερη δουλειά του μέχρι τώρα, η οποία πιστοποιεί την εξέλιξή του και το πόσο έχει ωριμάσει ως τραγουδοποιός και ερμηνευτής. Ο πολυτάλαντος καλλιτέχνης είναι ένας δεινός story teller της εποχής μας και μέσα από τα οχτώ τραγούδια-μικρές εξομολογήσεις που περιλαμβάνονται στο άλμπουμ σκιαγραφεί με ευαισθησία και ατόφια συγκίνηση χειροπιαστά ή και χειροποίητα συναισθήματα, αποτυπώνει τις σημερινές ιδεολογίες και σκιαγραφεί αδιέξοδα, τα οποία όμως προσεγγίζει με αισιοδοξία και χιούμορ. Στα περισσότερα τραγούδια υπογράφει τη μουσική και τους στίχους, τομείς στους οποίους συνεισέφεραν επίσης οι Κώστας Παρίσσης -έχει κάνει ακόμα την ενορχήστρωση και την παραγωγή-, Αλέξανδρος Κούρος, Κώστας Φόρτσας, Φραντζέσκα Τασσοπούλου, Μίλτος Πασχαλίδης.
Μεγάλο ατού του δίσκου είναι η συνεργασία του Πάνου Βλάχου με τους «μουσικούς του ήρωες» Γιώργο Νταλάρα, Μίλτο Πασχαλίδη, Νατάσσα Μποφίλιου, Φοίβο Δεληβοριά και τη νεότερη της παρέας, Νεφέλη Φασούλη, την οποία ξανασυναντάει μετά το επιτυχημένο ντουέτο τους «Συμπτώματα» σε ακόμα ένα πολύ ωραίο τραγούδι, «Το κακό μου εγώ», που έχει εξαιρετικές διφωνίες και κινείται σε σύγχρονους λαϊκούς δρόμους. Από έναν δίσκο που κανένα τραγούδι δεν είναι αδιάφορο ξεχώρισα ακόμα το «Πιστεύω» που συνερμηνεύει με τη Νατάσσα Μποφίλιου, ένα κομμάτι στο οποίο ο δημιουργός του διατρανώνει την πίστη του στον έρωτα, στα ζευγάρια και κατ’ επέκταση στο «μαζί» («Ο έρωτας αγάπη μου δεν είναι πολυτέλεια/Είναι ν’ αντέχεις να αγαπάς του άλλου την ατέλεια/ […] Πιστεύω πως αλλάζουνε τον κόσμο τα ζευγάρια») και τα «Απολιτίκ» (ντουέτο με τον Φοίβο Δεληβοριά), «Δεδομένο», «Ομπρέλα».
MARC RIBOT
MAP OF A BLUE CITY
New West Records
★★★☆☆
Είναι πολλά 33 χρόνια; Τόσο φαίνεται να πήρε στον τεράστιο Αμερικανό η δημιουργία του συγκεκριμένου δίσκου. Ο Marc Ribot είναι ένας εκπληκτικός κιθαρίστας, με συμμετοχή σε άλμπουμ-διαμάντια και η προσωπική του ματιά είναι πάντα ξεχωριστή, ενώ αυτή τη φορά μάς συστήνεται και ως τραγουδιστής. Το άλμπουμ αποτελείται από σπιτικές ηχογραφήσεις, αλλά και συνθέσεις που οι εταιρείες είχαν απορρίψει ως πολύ σκοτεινές. Και αυτό ακριβώς έχουμε μπροστά μας. Εναν «βαρύ» συναισθηματικά δίσκο που κινείται σε Americana και desert, ενώ έχει περάσματα και από πιο jazz και folk στιγμές. Ομολογούμε ότι η φωνή του Ribot δεν μας ενθουσιάζει, όμως δένει με την ατμόσφαιρα που δημιουργείται στον συγκεκριμένο δίσκο.
THE BUZZDEALERS
RADIANT FREQUENCIES
★★★☆☆
Ωριμη επιστροφή για την αθηναϊκή μπάντα, η οποία κάνει βήματα προς τα εμπρός με το δεύτερό άλμπουμ της τόσο σε επίπεδο songwriting όσο και σε επίπεδο παραγωγής. «Radiant Frequencies» είναι οι ακτινοβολούσες συχνότητες που θέλει η μπάντα να εκπέμψει, όπως μας ενημερώνουν οι ίδιοι και αυτό το πετυχαίνουν. Οχτώ τραγούδια «λαμπερά» με χαρακτηριστικές garagάδικες κιθάρες, αλλά και νεο-ροκ αισθητική, σε ένα άλμπουμ που θα αποτελέσει καλή παρέα για τους επόμενους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.
ΓΑΜΜΑΓΑΜΜΑ
ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΕΧΝΗ
EMI – Universal
★★★☆☆
Στο ντεμπούτο άλμπουμ τους οι ΓΑΜΜΑΓΑΜΜΑ, το καινούργιο πρότζεκτ των Γιώργου Καρναβά – Γεώργιου Δημάκη (aka Prins Obi), κινούνται ανάμεσα στα συνθεσάιζερ και τα λαϊκά μοτίβα φτιάχνοντας ένα άλμπουμ που συνδυάζει την αυθεντικότητα του ρεμπέτικου αφηγήματος με τον πρώιμο ηλεκτρονικό ήχο. Τα δέκα τραγούδια αυτής της πολύ αξιόλογης δουλειάς, που γράφτηκαν στην πλειονότητά τους 30 χρόνια πριν, μας ταξιδεύουν σε μουσικά ακούσματα περασμένων δεκαετιών μέσα από ένα σύγχρονο avant-pop περιτύλιγμα και έχοντας επιρροές από το κινηματογραφικό σύμπαν του David Lynch και του Jim Jarmusch.
