Το καθεστώς θέλει τη Δικαιοσύνη αιχμάλωτη

Η κυβέρνηση, κάθε φορά που κάποιες αποφάσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης δέχονται κριτική, είτε από κόμματα είτε από μέσα ενημέρωσης είτε από δικηγόρους, εξεγείρεται και επαναφέρει στην τάξη όσους τολμούν να αμφισβητήσουν την ετυμηγορία των δικαστηρίων. Ούτε κουβέντα δεν δέχεται το επιτελικό κράτος στο ζήτημα αυτό. Ούτε κουβέντα για τη διάκριση των εξουσιών. Ούτε κουβέντα για την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας. Αυτό τη σέβεται κι ας βοά το σύμπαν για το αντίθετο. Αυτό δεν προσπαθεί να τη χειραγωγήσει κι ας το διαψεύδουν με τρανταχτό τρόπο τα γεγονότα. Αυτό ούτε που διανοείται να αμφισβητήσει τις αποφάσεις της κι ας μην κρύβει τη δυσφορία του όταν μερικές (σπανίως είναι αλήθεια) το ενοχλούν. Η κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στην Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων και στην κυβέρνηση με αφορμή την κάλυψη των ηγετικών θέσεων στον Αρειο Πάγο δεν αιφνιδίασε κανέναν. Υπήρχαν οι ενδείξεις ότι εκεί θα πηγαίναμε.

Η Ενωση στην ανακοίνωσή της τονίζει ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης, παρότι εισηγήθηκε και ψήφισε τον σχετικό νόμο, δεν έκανε τελικά δεκτό το αποτέλεσμα της μυστικής ψηφοφορίας μεταξύ των δικαστών. Σημειώνει ότι αρεοπαγίτες εγνωσμένου κύρους και ήθους δεν κρίθηκαν ικανοί να καταλάβουν καμία από τις οκτώ θέσεις των αντιπροέδρων Αρείου Πάγου που κενώθηκαν. Κάνει λόγο η Ενωση για εμπαιγμό και καλεί την κυβέρνηση να καταργήσει τον νόμο αφού δεν τον εφαρμόζει. Ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Φλωρίδης στην απάντησή του αναφέρει πως ο νόμος ορίζει ότι «εκφέρετε γνώμη, όχι ότι επιλέγετε». Μάλιστα. Κάποιο πρόβλημα φαίνεται πως υπάρχει και μάλλον είναι σοβαρό, αφού η γνώμη των δικαστών και των εισαγγελέων είναι σε άλλο μήκος κύματος από τη γνώμη της κυβέρνησης.

Η διαδικασία έχει διακοσμητικό χαρακτήρα; Με βάση τη λογική της κυβέρνησης, ναι. Εχει νόημα να υπάρχει; Οχι. Ξέρει καλύτερα η κυβέρνηση από τους δικαστικούς ποιος ή ποια έχει τα προσόντα για να υπηρετήσει τις συγκεκριμένες ηγετικές θέσεις; Δεν οφείλει να πει γιατί δεν επέλεξε αυτούς και αυτές που ψήφισαν οι δικαστές και οι εισαγγελείς; Αν δεν το κάνει (και δεν θα το κάνει) είναι ευάλωτη στην υποψία (βάσιμη σίγουρα) ότι αποφασίζει με κομματικά κριτήρια. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι επιλέγει αυτούς και αυτές που είναι πρόθυμοι(ες) να στηρίξουν τις επιλογές της, να την προστατεύσουν, να μην της δημιουργήσουν προβλήματα, και όχι εκείνους(ες) που δεν θα συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις της και θα κάνουν του κεφαλιού τους ή, για να το πούμε σωστά, ό,τι τους υπαγορεύσει η συνείδησή τους.

Το κλίμα δεν είναι καλό για την κυβέρνηση. Σκάνδαλα πολλά και η Δικαιοσύνη θα κληθεί να ρίξει άπλετο φως, όπως λέει η θεωρία του συρμού. Για άπλετο φως μιλάει η κυβέρνηση, αλλά τη βολεύει το απόλυτο σκοτάδι όταν στις υποθέσεις που είναι στην επικαιρότητα φέρονται μπλεγμένα γαλάζια στελέχη της πρώτης γραμμής. Με τις υποκλοπές έπεσε στα μαλακά. Ο φάκελος μπήκε στο αρχείο κι ας έγινε η χώρα ρεζίλι διεθνώς. Ο πολιτικός προϊστάμενος της ΚΥΠ και πρωθυπουργός της χώρας αναπαύθηκε στην καμαρωτή άγνοιά του. Ανανδρη ικανοποίηση. Η σοβαρότητα εκθρονίστηκε, τα περισπούδαστα βλίτα πανηγυρίζουν, το κράτος δικαίου σε λήθαργο. Η Δικαιοσύνη παρακολουθεί από απόσταση. Το σκάνδαλο της Novartis βαφτίστηκε σκευωρία. Η εταιρεία πλήρωσε στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες πολλά εκατομμύρια δολάρια, εδώ δεν θα δώσει ούτε ευρώ. Η κυβέρνηση ύποπτα αδιάφορη στο επίμαχο ζήτημα. Η Δικαιοσύνη ακόμη ψάχνει.

Η βρόμικη ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι στο προσκήνιο, μέλη της κυβέρνησης και τοπικοί παράγοντές της αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Με αυτή τη Δικαιοσύνη τι γίνεται; Είναι ανεξάρτητη; Κάνει σωστά τη δουλειά της ή μήπως καθοδηγείται από εχθρούς της πατρίδας; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για αντισυνταγματική στάση και η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, δήλωσε ότι οι δικαστικές αρχές της Ευρώπης στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ κάνουν λάθος. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τον πρωθυπουργό να τοποθετηθεί για τις απόψεις που εξέφρασαν οι δύο συνεργάτες του. Μάλλον θα περιμένει. Αυτός απλώς προεδρεύει.

Για το σύστημα Μητσοτάκη που κυβερνά έξι χρόνια ανεξάρτητη είναι η Δικαιοσύνη που δεν το ενοχλεί, που λαμβάνει αποφάσεις που δεν το θίγουν, που στριμώχνει τους πολιτικούς αντιπάλους του, που καθυστερεί όσο χρειάζεται για να καλύψει τα νώτα του. Με την ίδια λογική αντιμετωπίζει και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Οταν οι επικεφαλής τους κινούνται προσεκτικά, τυπικά και γραφειοκρατικά, έχει καλώς. Οταν όμως θέλουν να υπηρετήσουν το καθήκον τους χωρίς εκπτώσεις, τους εξουδετερώνει με δολοφονίες χαρακτήρα. Κορυφαίο παράδειγμα ο Χρήστος Ράμμος. Την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν την απασχολεί καθόλου ότι οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τη δικαστική εξουσία και κατηγορούν το μέγαρο Μαξίμου για προσπάθεια χειραγώγησής της. Προκύπτει απ’ όλες τις έρευνες. Τα συνδικαλιστικά όργανα των δικαστών και των εισαγγελέων δίνουν τις μάχες τους κάτω από αντίξοες συνθήκες απέναντι σε μια κυβέρνηση που μετέρχεται όλα τα μέσα προκειμένου να μην απειληθεί το καθεστώς που έχει στήσει. Μπορεί να ηττηθούν στην παρούσα φάση αλλά δεν πρέπει να παραδοθούν.

Ανάγωγα

Οι παλαιστινιακές σημαίες που κρατούσαν οι οπαδοί της ΑΕΚ είναι αντισημιτισμός; Η ανακοίνωση του Μακρόν ότι τον Σεπτέμβρη θα αναγνωρίσει η Γαλλία το Παλαιστινιακό Κράτος είναι αντισημιτισμός; Ρίχνουν νερό στον μύλο της τρομοκρατίας της Χαμάς; Τι λένε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο κ. Πλεύρης, ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Μητσοτάκης; Μήπως, λέμε τώρα, η τρομοκρατία των καταπιεσμένων γεννιέται από την τρομοκρατία των καταπιεστών; Μήπως;