Ο Αγγελος Χανιώτης δεν είναι βέβαια πολιτικός παράγοντας. Ούτε έχει πολιτευτεί με κάποιο κόμμα. Τον αφορά, άλλωστε, περισσότερο εκ των πραγμάτων η διακυβέρνηση Τραμπ και η πολιτική που ασκεί αυτή τη στιγμή στα αμερικανικά πανεπιστήμια.
Είναι γνωστό ότι είναι από τους επιφανέστερους Ελληνες επιστήμονες της Διασποράς – αν και ίσως όχι από εκείνους στους οποίους προτιμά να ομνύει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ισως γιατί ο κ. Χανιώτης, περίφημος καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών του Πανεπιστημίου Πρίνστον, αυθύπαρκτος και ακέραιος, υποστηρίζει πάντα την επιστημονική του άποψη ξεκάθαρα, χωρίς να χρειάζεται να κάνει δημόσιες σχέσεις ή να κολακεύει κανέναν απολύτως – δεξιούς, κεντρώους ή αριστερούς. Αυτό του το χαρακτηριστικό, της απόλυτης πολιτικής ανυστεροβουλίας, σε συνδυασμό με την εμπειρία που φέρει ο πανεπιστημιακός του κοσμοπολιτισμός (αφού έχει θητεύσει σε κορυφαία ευρωπαϊκά πανεπιστήμια) καθιστά ακόμα πιο πολύτιμες επισημάνσεις όπως αυτές που μοιράζεται στη συνέντευξή του στη Βασιλική Τζεβελέκου.
Από εκεί και η διαπίστωση «Αυτό είναι άλλη τραγωδία!» για τη μετατροπή των πέντε κορυφαίων μουσείων της χώρας σε ΝΠΔΔ και τη στελέχωση των Δ.Σ. τους με ανθρώπους που προέρχονται κυρίως από τον επιχειρηματικό κόσμο. «Εξαρχής», λέει, «ήμουν κατά της μετατροπής και δύο χρόνια αργότερα το μοντέλο δεν έχει φέρει τους καρπούς που υποσχόταν το ΥΠΠΟ. Στους διορισμούς ακολουθήθηκε μια διεθνής πρακτική και κυρίως το αμερικανικό μοντέλο. Η διαφορά είναι ότι οι επίτροποι του Μητροπολιτικού Μουσείου της Ν.Υ. πληρώνουν, δεν πληρώνονται. Δίνουν εκατομμύρια για να στηρίξουν το μουσείο. Εδώ δεν βλέπω να γίνεται κάτι αντίστοιχο. […] Ο κίνδυνος που υπάρχει από αυτό το μοντέλο, βέβαια, είναι η επιρροή που μπορεί να ασκούν αυτοί οι άνθρωποι στην πολιτιστική πολιτική».
Στα καθ’ ημάς λοιπόν «πειράξαμε» λίγο το αμερικανικό μοντέλο ώστε τα μέλη των Δ.Σ. των πέντε μουσείων να μη χρειάζεται να στηρίξουν οικονομικά την πολιτική τους. Αντιθέτως, μπορούν να την ασκούν αυθαιρετώντας ή και φροντίζοντας ενίοτε το ένα χέρι να νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο.
Προφανώς κάπως έτσι το Δ.Σ. του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης ζήτησε χορηγία της «Ελληνικός Χρυσός» (κατακαημένες Σκουριές!) για τον φωτισμό της έκθεσης «Ο Χρυσός των Μακεδόνων» που εγινε με μελέτη του διπλωματούχου μηχανολόγου μηχανικού και συμβούλου φωτισμού Κωνσταντίνου Κάπου – που εμείς βέβαια τον ξέρουμε ως τον μηχανικό που υποστηρίζει ένθερμα ότι η έκρηξη κατά την τραγωδία των Τεμπών δεν οφείλεται σε εύφλεκτα υλικά. Καταλάβατε; Η «επιρροή που μπορεί να ασκούν αυτοί οι άνθρωποι» μάλλον δεν αρκείται στην πολιτιστική πολιτική.
