Αγία Σκέπη και αγία στέγη

Η Αγία Σκέπη, όπως γνωρίζουν –ή θα πρέπει να γνωρίζουν– τουλάχιστον οι εξ ημών χριστιανοί, είναι η ιερή μαντίλα της Παναγίας, κάλυμμα κεφαλής και ώμων, συνηθισμένο ένδυμα γυναικών Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, προϊσλαμικό και προχριστιανικό, ακόμα και σήμερα. Μόνο που σήμερα, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, προκαλεί στη Δύση και εντάσεις, όταν το φορούν μουσουλμάνες σε δημόσιους χώρους. Ενώ σε χώρες ισλαμικές, ακόμα και τσουλούφι να εκφεύγει της μαντίλας (χιτζάμπ) έχει οδηγήσει νέες σε θάνατο.

Η Αγία Σκέπη στον παρ’ ημίν χριστιανικό πολιτισμό –μοναδική εκδήλωση μισογυνισμού κοινές γυναικοκτονίες, ενίοτε υπό τα όμματα αστυνομικών έξωθεν αστυνομικών τμημάτων– ονομάζεται και Ιερή Εσθήτα ή Ιερό Μαφόριο (λατινικά mafortium, εβραϊκά ma’aforet), είναι η μαντίλα της Παναγίας, που μετά τον θάνατό της, άγνωστο πώς, περιήλθε στον απόστολο Θωμά. Τα ίχνη της χάνονται κάποιους αιώνες. Γύρω στα 450 μ.Χ. εντοπίζεται να θαυματουργεί, κρυφά, από τον φόβο των απίστων, στα χέρια ευλαβούς γραίας της Γαλιλαίας.

Την εντοπίζουν δύο Λατίνοι αξιωματούχοι (πατρίκιοι) επισκεπτόμενοι τους Αγίους Τόπους. Εξαπάτησαν την πιστή γυναικούλα. Μετέφεραν την Αγία Σκέπη στη Βασιλεύουσα. Ιδρυσαν στις Βλαχέρνες του Κεράτιου ναό προς τιμήν της. Για να προστατεύσουν την Τίμια Εσθήτα που απέσπασαν με δόλο, έδωσαν στον ναό ψευδεπίγραφο όνομα, των αποστόλων Πέτρου και Μάρκου.

Οταν τα πράγματα ηρέμησαν, δόθηκε στον ναό το κανονικό του όνομα: Παναγία των Βλαχερνών, πολιούχος της Πόλης, αφού προηγήθηκε της Αγίας Σοφίας χρονολογικά. Πρώτος, κατά μία εκδοχή, ναός όπου εψάλη ο Ακάθιστος Υμνος: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ…»· σε πολιορκία Αβάρων, το 626, τα σκάφη των Αβάρων, με τη βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού, τα πήρε και τα σήκωσε… σατανικός ανεμοστρόβιλος. Το 860, σε πολιορκία των Ρως, η Αγία Σκέπη, περιφερόμενη σε λιτανεία, ξεσήκωσε θύελλα που καταβύθισε τα πλοία των πολιορκητών… Για την… αγία στέγη, που ανάλογα πάθη διήλθε και αυτή, αλλά χωρίς θαύματα, αύριο…