Δεν το περίμενα, ομολογώ, από τη συγκεκριμένη κυβέρνηση να πάρει μια απόφαση προς τη σωστή κατεύθυνση. Δηλαδή, η αναβολή του αυριανού τελικού μπάσκετ, πριν συμβεί καμιά συμφορά και κλαίμε πάλι, μοιάζει και είναι λογική. Τη συνέχεια δεν την ξέρουμε ακόμα, αλλά τη φανταζόμαστε.
Το κάλεσμα του Βρούτση προς τους ιδιοκτήτες ίσως να κατεύναζε τα πνεύματα, ειδικά αν αυτοί αποφάσιζαν να κάνουν «πίσω» και μάλιστα δημόσια, όμως όπως καταλάβαμε ουδείς εκ των αφεντικών των ομάδων είναι διατεθειμένος να ρίξει νερό στο κρασί του.
Επίσης, βρήκα και κάτι σωστό σε μια δήλωση του Παύλου Μαρινάκη, κάτι που επίσης δεν περίμενα. Οτι αυτή τη φορά (και μόνο αυτή), αυτοί που φταίνε λιγότερο είναι οι οπαδοί. Ολοι ξέρουμε ότι τα υβριστικά συνθήματα δεν μπορούν να σταματήσουν, έστω κι αν κάποια απ’ αυτά δεν είναι απλό υβρεολόγιο, αλλά χυδαιότητες κατά συγκεκριμένων προσώπων. Από κει και πέρα, οι οπαδοί τόσο στο ΟΑΚΑ την Παρασκευή όσο και στο ΣΕΦ προχθές δεν πέταξαν ούτε χαρτάκι μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Από κει και πέρα, λίγο ώς πολύ, φταίνε όλοι οι άλλοι… Πρώτα απ’ όλους, οι ιδιοκτήτες των δύο ομάδων… Εχουν χρήματα, δύναμη και εγωισμό που εμείς, οι… κοινοί φτωχοί, δεν μπορούμε να καταλάβουμε, όμως αυτό δεν τους δικαιολογεί σε κάτι. Με τη δύναμη των social media, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει προκαλέσει ουκ ολίγες φορές την αντίπερα όχθη. Και ακόμα και όταν τύχει να μην κάνει κάτι επιλήψιμο, καταφέρνει να προκαλεί οργή στο αντίπαλο πλήθος, με την παρουσία του και μόνο. Είναι «κόκκινο πανί» για τους Ολυμπιακούς, τελεία και παύλα.
Από την πλευρά τους, οι αδερφοί Αγγελόπουλοι είναι εντελώς διαφορετικό στιλ. Με την επίφαση της νομιμότητας κάνουν τα δικά τους παιχνίδια. Τεντώνουν στα άκρα το σχοινί της αντιπαλότητας με τον Γιαννακόπουλο (ακόμη κι όταν δεν χρειάζεται), ενώ δηλώσεις όπως η προχθεσινή «κανείς δεν μπορεί να βρίζει τους οπαδούς του Ολυμπιακού», μόνο θυμηδία προκαλούν και έκφραση διάθεσης για τη δημιουργία «στρατού». Και μια δήλωση σαν αυτή, δεν πρέπει να γίνεται για τους φανατικούς καμιάς ομάδας, που είναι αυτοί που βρίζουν άλλωστε σε κάθε ευκαιρία.
Πάμε τώρα στους προπονητές. Ο Αταμάν ξέφυγε στο ΣΕΦ, θυμήθηκε προφανώς τη φιλία του με τον Ερντογάν και έχασε την μπάλα. Δίχως «εθνικιστικούς όρους», ξέφυγε πολύ πάνω στον εκνευρισμό του. Ολως περιέργως, από τους πλέον ήρεμους αυτών των ημερών ήταν ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ομως, ο προπονητής του Ολυμπιακού έχει προκαλέσει σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν και είναι από εκείνους που πρωτοστάτησαν στην αναζωπύρωση της μπασκετικής κόντρας, μαζί κυρίως με τον Γιαννακόπουλο. Από κοντά και οι παράγοντες των ομάδων στην προσπάθειά τους να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των εργοδοτών τους.
Σχετικά καλή είναι η εικόνα των παικτών των δύο ομάδων. Σίγουρα θα υπάρξουν χειρονομίες ή αντεγκλήσεις πάνω στην «κάψα» και την πίεση ενός αγώνα, όμως είναι σχεδόν δεδομένο πως αυτοί είναι οι τελευταίοι που θα τσακωθούν.
Για τον τέλος αφήσαμε την ΕΟΚ και τον πρόεδρό της, Βαγγέλη Λιόλιο. Σε όλο το φάσμα του ελληνικού αθλητισμού έχουμε δει κακές, μονόπλευρες διαιτησίες. Και στο μπάσκετ έχουμε δει υπέρ των δύο «αιωνίων» κατά καιρούς. Ομως, διαιτησίες σαν αυτές της Κυριακής, στο όριο του 100-0, δεν βοηθάνε την κατάσταση, μα απλά ρίχνουν νερό στον μύλο της τοξικότητας. Καταλαβαίνουμε ότι οι Ελληνες διαιτητές δεν είναι και… Γιούγκεμπραντ (παλιός, κορυφαίος Φινλανδός διαιτητής), όμως έστω αυτοί που υπάρχουν ας σφυρίζουν ό,τι βλέπουν –με σωστά και λάθη– και όχι με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Α, και καλό θα είναι να καταγράφουν τα υβριστικά συνθήματα προς φυσικά πρόσωπα σε κάθε γήπεδο, ώστε να τηρούνται οι κανονισμοί. Γιατί αυτοί δεν είναι ικανοί ούτε αυτό να κάνουν σωστά…
-320x213.jpg)
