ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αθηνά Κουφοπάνου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Για πόσο χρονικό διάστημα οι Μακρόν-Στάρμερ θα στηρίζουν τον Ζελένσκι σε ένα παιχνίδι καθυστέρησης της ειλημμένης απόφασης του Τραμπ να τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία εδώ και τώρα στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας;

Ολα τα δεδομένα αυτή τη στιγμή φωτίζουν ως οριοθετημένη τη δυνατότητα του Μακρόν να διακινδυνεύσει μια ανοικτή σύγκρουση με τον Τραμπ.

ΗΠΑ και Ρωσία έχουν συμφωνήσει ότι η Ουκρανία δεν θα προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ. Με αυτό το δεδομένο η πρόκληση για τους Μακρόν-Στάρμερ δεν είναι πώς θα προωθηθούν οι χερσαίες δυνάμεις των χωρών τους στην Ουκρανία αλλά πώς θα απεγκλωβιστούν από μια δέσμευση που δεν μπορούν να υλοποιήσουν. Μια ενδεχόμενη προώθηση χερσαίων δυνάμεων Γαλλίας και Βρετανίας στην Ουκρανία θα ενέπλεκε τη Γερμανία, την Πολωνία και τη Ρουμανία που είναι χώρες υποχρεωτικής διέλευσης.

Με τα σημερινά δεδομένα, το Παρίσι και το Λονδίνο δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν το παιχνίδι των εντυπώσεων με στόχο την αποδοχή τους ως εκ των πραγμάτων επικεφαλής της πορείας προς την αμυντική χειραφέτηση της Γηραιάς Ηπείρου.

Τούτων λεχθέντων, η Γαλλία διολισθαίνει προς μια κατεύθυνση που βρίσκεται στους αντίποδες της πολιτικής που είχε χαράξει την τελευταία εικοσαετία για την Ουκρανία.

Η Γαλλία μαζί με τη Γερμανία είχαν προβάλει βέτο στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ στη σύνοδο κορυφής της Ατλαντικής Συμμαχίας στο Βουκουρέστι την άνοιξη του 2008.

Στις αρχές του 2014, ο τότε ΥΠΕΞ της Γαλλίας, Λ. Φαμπιούς, και οι ομόλογοί του της Γερμανίας και της Πολωνίας μεσολάβησαν ώστε ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Β. Γιανουκόβιτς, να συμφωνήσει με την ηγεσία της αντιπολίτευσης στη συγκρότηση μεταβατικής κυβέρνησης που θα οδηγούσε σε πρόωρες εκλογές. Μια συμφωνία που τορπιλίστηκε από την αρμόδια υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Β. Νούλαντ.

Γαλλία και Γερμανία στη συνέχεια έγιναν αποδεκτές ως μεσολαβητές από τη Μόσχα και το Κίεβο σε διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στη Συμφωνία του Μινσκ, την οποία το Κίεβο δεν εφάρμοσε ποτέ χωρίς να πιεσθεί από το Παρίσι και το Βερολίνο.

Τα παραπάνω φωτίζουν τη σημερινή στάση της Γαλλίας ως μια μετάπτωση από μια συνετή και υπεύθυνη θέση σε μια κρημνοβασία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτο ντόμινο ανάφλεξης στη Γηραιά Ηπειρο.