Ανηφορίζοντας στον Λυκαβηττό, το εμβληματικό τοπόσημο της Αθήνας, το απολαυστικό αστικό δάσος της τσιμεντόπληκτης πρωτεύουσας, δεν γίνεται να μη σκεφτείς, αντικρίζοντας αυτές τις εικόνες εγκατάλειψης και αφροντισιάς, ότι ο λόφος κινδυνεύει – και μαζί του τα σπίτια που τον περιβάλλουν. Ξερά χόρτα και δέντρα, συχνά πεσμένα από τη διάβρωση του εδάφους, αποτελούν μια πρώτης τάξεως καύσιμη ύλη μόλις οι καιρικές συνθήκες ή κάποιος σπινθήρας το ευνοήσουν.
Φαίνεται πως η έναρξη της αντιπυρικής περιόδου και η απειλή προστίμου σε όσους δεν φροντίσουν έγκαιρα να καθαρίσουν τα οικόπεδά τους δημιουργώντας αντιπυρικές ζώνες, αφορά μόνο τους πολίτες και όχι την πολιτεία! Περιπατητές, ευαισθητοποιημένοι στον κίνδυνο της πυρκαγιάς, τραβούν κατά καιρούς φωτογραφίες και προσπαθούν να τις δημοσιοποιήσουν, όπως τώρα, μπας και προληφθεί το κακό, μπας και ακούσει κανένας αρμόδιος, μπας και επιληφθεί καμιά υπηρεσία. Πήξαμε στις φιέστες και στην καταστολή, δεν έμεινε καιρός για πρόληψη…
