«Συνδέουμε τον κόσμο σου», είναι η κατακλείδα μιας πολύ εντυπωσιακής αισθητικά και σημειολογικά διαφήμισης της Cosmote που τρέχει εδώ και μερικές μέρες κυρίως στην τηλεόραση, δευτερευόντως στα λοιπά μέσα. «Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να συνδέονται; Τι μας κάνει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον;» είναι τα φιλοσοφικά ερωτήματα γύρω από τα οποία κινείται η «αφήγηση» του σποτ, το οποίο ξεκινά με μια ομάδα ανθρώπων των σπηλαίων και καταλήγει σ’ ένα ζευγάρι απέναντι σε ένα ειδυλλιακό ηλιοβασίλεμα. Ολος αυτός ο επικολυρικός στοχασμός καταλήγει στην πλήρη ένταξη της Cosmote στην πολυεθνική Deutsche Telekom, με την αλλαγή και της επωνυμίας πλέον της κυρίαρχης ελληνικής τηλεπικοινωνιακής εταιρείας σε Cosmote Telekom. Αυτό το διαφημιστικό μήνυμα, πέραν της επιστέγασης της γερμανικής κυριαρχίας στην ελληνική τηλεπικοινωνιακή αγορά αλλά και σε δημόσιες συμβάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, μπορεί και να διαβαστεί ως θλιβερός επίλογος μιας νεοφιλελεύθερης εποποιίας εκποίησης ενός από τα κορυφαία στοιχεία του δημόσιου πλούτου, που ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια.
Για την ιστορία, η σταδιακή πώληση του ΟΤΕ, που από το 1949 είχε ενοποιήσει όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές τηλεφωνικές υποδομές της χώρας, ξεκίνησε από το 1996 στο όνομα της κατάργησης του κρατικού μονοπωλίου στις τηλεπικοινωνίες. Το ξεπούλημα κορυφώθηκε το 2007, οπότε το ελληνικό κράτος και η Deutsche Telekom (δηλ. το γερμανικό κράτος, που εξακολουθεί να έχει στην κατά τα λοιπά ιδιωτικοποιημένη Telekom κοντά στο 35%) μοιράζονταν από 25% και κάτι στον όμιλο ΟΤΕ. Σήμερα, ο γερμανικός όμιλος ελέγχει το 54% των μετοχών, ενώ το ελληνικό Δημόσιο μόλις 1,1% (+6,5% ο ΕΦΚΑ), και η πλήρως ιδιωτική πλέον Cosmote Telekom εξακολουθεί να αποτελεί το κυρίαρχο μονοπώλιο στην τηλεπικοινωνία, με 50% στην κινητή, 62% στη σταθερή και στο internet, ενώ ανάλογη κατάσταση διαμορφώνεται έμμεσα και στη συνδρομητική tv μετά τις συμφωνίες Deutsche Telekom με την κυρίαρχη πλατφόρμα Netflix.
Κακό πράγμα τα μονοπώλια, δεν λέμε, αλλά δεν είναι κοροϊδία η υποκατάστασή τους από άλλα μονοπώλια; Και δη κρατικά, όπως συμβαίνει με τη γερμανική Telekom αλλά και την ιταλική Trenitalia.
