Μυλόπουλος κατά Αγγελούδη για το επί κοντώ στην Καμάρα

Nα χρησιμοποιούνται τα μνημεία ως σκηνικό για αθλητικά γεγονότα; Ενα αθλητικό γεγονός μπροστά σε μνημείο διαφημίζει απλώς τον εαυτό του ή και το μνημείο; Οποιες κι αν είναι οι απαντήσεις, το σίγουρο είναι ότι συναρτούν και εκφράζουν μια ολόκληρη ιδεολογία η οποία νοηματοδοτεί τα συμβαίνοντα.

Και επ’ αυτών συγκρούστηκαν χθες ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης και ο Γιάννης Μυλόπουλος, πρώην πρύτανης, καθηγητής στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης και επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «Αλλαγή», με αφορμή τη διοργάνωση «Αλμα επί Κοντώ στην Καμάρα» που οργάνωσαν ο δήμος και ερασιτεχνικό σωματείο με διεθνή συμμετοχή.

Οι επιτήδειοι

Τη συζήτηση άνοιξε ανάρτηση του κ. Μυλόπουλου στην οποία σημείωνε ότι «έστησαν ένα ολόκληρο (τεχνητό, δηλαδή ψεύτικο) σκηνικό μπροστά στην Καμάρα και τη Ροτόντα για να κάνουν αγώνες άλματος επί κοντώ» και διερωτώνταν ρητορικά «ποιο το νόημα όλης αυτής της σκηνοθεσίας;»

Για τον κ. Μυλόπουλο μια τέτοια διοργάνωση έπρεπε να πάει σε αθλητικό χώρο διότι διόλου δεν συνέβαλε στην εξοικείωση του κοινού με τα μνημεία (Καμάρα και Ροτόντα), αφού «ποιος έμαθε, βλέποντας τους αθλητές και τις αθλήτριες να πηδούν, τι είναι η Ροτόντα και τι η Αψίδα του Θριάμβου;»

«Προς τι, αγαπητέ Στέλιο, όλο αυτό το πανηγύρι;» ρωτούσε ο κ. Μυλόπουλος τον δήμαρχο και σχολίαζε δηκτικά: «Μήπως επαναλαμβάνεται η θλιβερή ιστορία τού «Ενας ήρωας με παντούφλες»; Που έστησαν άγαλμα του ηρωικού πλην φτωχού στρατηγού, για να… πιάσουν κάποιοι επιτήδειοι την καλή; Αυτό είναι το χειρότερο ενδεχόμενο. Γιατί δείχνει ότι εν έτει 2025 δεν υπάρχει ούτε… φιλότιμο!».

Τα σχόλια έδιναν και έπαιρναν στον τοίχο του κ. Μυλόπουλου, απάντησε και ο δήμαρχος σχολιάζοντας ότι «τα αυτονόητα δεν ισχύουν πάντα», οπότε «ο συνδυασμός ενός διεθνούς μίτινγκ ολυμπιακού αγωνίσματος σε εμβληματικά τοπόσημα της πόλης αναδεικνύει την πόλη, δημιουργεί ελκυστική εικόνα διαφήμισης της Θεσσαλονίκης για την τουριστική της αξιοποίηση, κάνει γνωστά τα μνημεία της και το δημόσιο χώρο της εντός κι εκτός της Ελλάδος, προσελκύει το ενδιαφέρον ενός πολυπληθούς και ιδιαίτερου κοινού όπως η παγκόσμια αθλητική κοινότητα».

Κι ακόμη για τον δήμαρχο «ο δημόσιος χώρος αξιοποιείται ώστε ο πολίτης να έχει τη δυνατότητα στην καρδιά της πόλης να συμμετέχει στη γνώση και τη θέαση ενός δημοφιλούς ολυμπιακού αγωνίσματος και του μνημειακού της πλούτου άλλωστε πάνω από 2.500 άνθρωποι παρακολούθησαν με ενδιαφέρον το γεγονός (ελπίζω να μην ενόχλησε αυτό)».

«Εξωστρέφεια»

Ο κ. Αγγελούδης σημείωνε ότι τέτοιες δράσεις είναι σήμερα παγκόσμια συνήθεια και υπογράμμιζε ότι ένα τέτοιο γεγονός ήταν «της εξωστρέφειας, της αισιοδοξίας, της αυτοπεποίθησης, όχι της γκρίνιας, της τοξικότητας και της διαίρεσης», διαπιστώνοντας ο ίδιος πως «μόνο πανηγύρι δεν ήταν, αλλά μια επιτυχής προσπάθειας διαφήμισης και ενίσχυσης της εικόνας της πόλης».

Ο κ. Μυλόπουλος ευχαρίστησε τον δήμαρχο διότι «με έπεισε ως προς τις αγαθές προθέσεις του», «δεν με έπεισε, όμως, ως προς τη σκοπιμότητα όλης αυτής της εκδήλωσης. Μαζί σου στην εξωστρέφεια και στην ανάγκη προβολής της πόλης μας, αλλά με μέτρο. Η εύρεση του μέτρου στα ζητήματα ανάπτυξης και περιβάλλοντος σήμερα είναι το μεγάλο ζητούμενο. […] Δεν είμαι βέβαιος ότι η συγκεκριμένη δράση, μετά το παπούτσι στην Ακρόπολη, ήταν η καλύτερη απάντηση στα ζητήματα προβολής των μνημείων και της πόλης. Στη διάθεσή σου στην προσπάθεια εύρεσης του μέτρου».