Κινδυνεύει η Βρετανία να γίνει «Νησί των Αλλοδαπών»; Προκαλεί «ανυπολόγιστη ζημιά» ο αριθμός των ξένων που εισέρχονται και εγκαθίστανται στο Ηνωμένο Βασίλειο; Τα είπε αυτά ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο γνωστός ακροδεξιός πολιτικός; Οποιος απάντησε «ναι», έπεσε εντελώς έξω. Ο άνθρωπος που είπε τα παραπάνω δεν είναι άλλος από τον Εργατικό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, ο οποίος υιοθέτησε μια καθαρά ακροδεξιά ρητορική όταν παρουσίασε στους δημοσιογράφους ένα σύνολο μέτρων που σκοπεύει να υιοθετήσει η κυβέρνησή του προκειμένου να περιορίσει τη μετανάστευση.
Ο περιορισμός της μετανάστευσης, της παράτυπης κατά βάση, είναι κάτι που έχουν εξαγγείλει και επιχειρήσει με διαφόρους τρόπους πολλές βρετανικές κυβερνήσεις. Διόλου τυχαία όμως, οι τελευταίες εξαγγελίες Στάρμερ, συνοδευόμενες από την αντίστοιχη ρητορική, έγιναν λίγο μετά τη σημαντική άνοδο που σημείωσε στις πρόσφατες τοπικές εκλογές το Reform UK, το κόμμα του Φάρατζ, και την υποχώρηση τόσο των Εργατικών όσο και των Συντηρητικών.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός, λοιπόν, ανακοίνωσε «αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης» με στόχο, όπως τόνισε, μέχρι το τέλος της θητείας της, το 2029, να έχει μειωθεί σημαντικά ο αριθμός της «καθαρής μετανάστευσης», ο αριθμός δηλαδή των ατόμων που μπαίνουν στη χώρα μείον τον αριθμό των μεταναστών που αναχωρούν.
Από τον Ιούνιο του 2022 ώς τον Ιούνιο του 2023 ο αριθμός αυτός ανερχόταν στις 900.000. Από τον Ιούνιο του 2023 ώς τον Ιούνιο του 2024 είχε μειωθεί στις 728.000 ανθρώπους. Σχετικά με αυτό, το Associated Press επισημαίνει ότι μετά το Brexit η «καθαρή μετανάστευση» όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αντίθετα αυξήθηκε.
Υπενθύμισε μάλιστα ότι το μακρινό 2010 ο Συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, o οποίος υποσχέθηκε δημοψήφισμα για την έξοδο από την Ε.Ε. αν επανεκλεγόταν, νομίζοντας πως με αυτόν τον τρόπο θα διεμβόλιζε τον Φάρατζ, υποσχόταν να ρίξει την «καθαρή μετανάστευση» κάτω από τις 100.000 ετησίως. Κάτι που φυσικά δεν έγινε ποτέ.
«Προνόμιο, όχι δικαίωμα»
Πώς σκοπεύει να πετύχει τη μείωση ο Στάρμερ; Οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι στο μέλλον θα πρέπει να είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου για να μπορούν να έρθουν στη Βρετανία. Οι εξετάσεις γύρω από τη γνώση της αγγλικής γλώσσας θα γίνουν αυστηρότερες. Θα μειωθούν οι προσλήψεις εργαζομένων φροντίδας από το εξωτερικό. Οι μετανάστες θα πρέπει να διαμένουν στη χώρα 10 χρόνια πριν αποκτήσουν το δικαίωμα να καταθέσουν αίτηση για μόνιμη διαμονή αντί για πέντε, όπως ισχύει σήμερα. Από το μέτρο θα εξαιρούνται άτομα που θα μπορούν να έχουν «μεγάλη συμβολή» στην οικονομία ή την κοινωνία, διευκρίνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός.
Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να περιοριστεί η χορήγηση φοιτητικής βίζας σε πολίτες χωρών που υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ζητήσουν άσυλο, καθώς και η μείωση του αριθμού των ανθρώπων που μπορούν να έλθουν στη χώρα για να εργαστούν σε περιοχές όπου υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών (με ποια λογική, άραγε;). Η μετανάστευση, τόνισε o Στάρμερ, είναι ένα «προνόμιο που πρέπει να κερδηθεί και όχι δικαίωμα», εισπράττοντας έντονες αντιδράσεις από πάμπολλες κατευθύνσεις τόσο για το περιεχόμενο των εξαγγελιών, όσο και για τη ρητορική του.
Αντιδράσεις και από Εργατικούς
Η εφημερίδα Independent αναρωτιόταν πού θα βρει ο Στάρμερ τα εργατικά χέρια για να χτίσει τις ενάμισι εκατομμύριο νέες κατοικίες που έχει υποσχεθεί ώς το τέλος της θητείας του.
Η εφημερίδα The Scotsman κυκλοφορούσε χθες με πρωτοσέλιδο που χαρακτήριζε «γκιλοτίνα» για τον τομέα της φροντίδας τη δραστική μείωση της μετανάστευσης. Η δε φρασεολογία του, ειδικά το «Νησί Αλλοδαπών», προκάλεσε την έντονη αντίδραση οργανώσεων, συνδικάτων, της Διεθνούς Αμνηστίας, αλλά και πολλών βουλευτών του Εργατικού Κόμματος.
«Ντροπιαστική και επικίνδυνη» χαρακτήρισε τη ρητορική του Στάρμερ η βουλεύτρια Νάντια Γουίτομ με ανάρτησή της στο Bluesky. «Αν αυτοί στην ηγεσία νομίζουν πως είναι έξυπνη τακτική να κερδίσουν άλλα πέντε χρόνια στρώνοντας το κόκκινο χαλί στον Φάρατζ, πέφτουν έξω» δήλωσε ο βουλευτής Κλάιβ Λούις, προσθέτοντας πως «χάνουμε πολύ περισσότερους προοδευτικούς ψηφοφόρους από όσους κερδίζουμε από το Reform UK».
