Οι δύο νίκες επί της Ρεάλ Μαδρίτης στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ έκαναν… κακό στην Αρσεναλ. Εκείνα τα δύο γκολ με φάουλ του Ντέκλαν Ράις και τα τελειώματα του Μικέλ Μερίνο, που αναγκαστικά «βαφτίστηκε» επιθετικός για να καλυφθούν τα κενά των τραυματιών φορ, μακίγιαραν τις ελλείψεις της και οι «κανονιέρηδες» θεώρησαν εαυτούς ικανούς να προσπεράσουν και το εμπόδιο της Παρί Σεν-Ζερμέν. Δεν τα κατάφεραν…
Ο Μικέλ Αρτέτα υποστήριξε προχθές, μετά τον αγώνα του «Παρκ ντε Πρενς», ότι η ομάδα του ήταν η καλύτερη ομάδα στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ: «Ημασταν πολύ κοντά, περισσότερο απ’ όσο έδειξε το τελικό αποτέλεσμα, όμως δυστυχώς αποκλειστήκαμε. Είμαι πολύ περήφανος για τους παίκτες μου και δεν πιστεύω ότι υπήρξε καλύτερη ομάδα από εμάς στη διοργάνωση. Ομως το Τσάμπιονς Λιγκ κρίνεται στις δύο περιοχές, όπου βρίσκονται οι επιθετικοί και οι τερματοφύλακες -και εκεί έκανε τη διαφορά η Παρί Σεν-Ζερμέν».
Για άλλη μια χρονιά, η Αρσεναλ μένει με τα χέρια άδεια. Από τον Δεκέμβριο του 2019 και την άφιξη του Αρτέτα στον πάγκο της, οι Λονδρέζοι μετρούν μόλις ένα Κύπελλο Αγγλίας και δύο Κομιούνιτι Σιλντ. Πολύ φτωχή συγκομιδή για την επένδυση που έχει γίνει στο «Εμιρέιτς» και για όλη την κουβέντα περί προόδου της ομάδας και του παιχνιδιού της. Από τα λόγια πρέπει να περάσουν στα έργα και να παρουσιάσουν απτά αποτελέσματα, με τη μορφή τροπαίων.
Το μεγάλο τους πρόβλημα φέτος, κυρίως λόγω των τραυματισμών αλλά και επειδή δεν αποκτήθηκε ένας σέντερ φορ περιωπής, ήταν το γκολ. Προχθές, στα πρώτα 26 λεπτά, κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο, πολιόρκησαν την εστία της Παρί, αλλά δεν σκόραραν. Ακούγεται ότι θα «χτυπήσουν» έναν εκ των Αλεξάντερ Ισακ (Νιούκαστλ), Μπέντζαμιν Σέσκο (Λειψία) και Βίκτορ Γκιόκερες (Σπόρτινγκ Λισαβόνας). Ολοι τους πανάκριβες περιπτώσεις, που όμως είναι σε θέση να λύσουν το μόνιμο -και, εν τέλει, καταδικαστικό- πρόβλημα στην επίθεση της Αρσεναλ.
