ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μπάμπης Μιχάλης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αποκλιμάκωση του εμπορικού πολέμου ΗΠΑ – Κίνας διαφαίνεται στον ορίζοντα, καθώς οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές δείχνουν έτοιμες να βάλουν νερό στο κρασί τους προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα. Εκπρόσωπος του υπουργείου Εμπορίου της Κίνας ανακοίνωσε χθες ότι το Πεκίνο αξιολογεί πρόταση της αμερικανικής κυβέρνησης για συνομιλίες σχετικά με τους δασμούς του Τραμπ. Η είδηση έπεσε σαν μάννα εξ ουρανού στις αγορές προκαλώντας ευφορία και ελπίδες για καλύτερες ημέρες. Ηταν νέα που ο υπόλοιπος κόσμος περίμενε να ακούσει, καθώς οι εκπληκτικά υψηλοί δασμοί -έως και 245% σε ορισμένες κινεζικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ- στραγγαλίζουν ήδη το εμπόριο μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, πυροδοτώντας φόβους για ύφεση. «Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα εκφράσει την προθυμία τους να διαπραγματευτούν με την Κίνα για τους δασμούς», δήλωσε ο Κινέζος αξιωματούχος προσθέτοντας ότι η θέση της Κίνας είναι συνεπής. «Αν πολεμήσουμε, θα πολεμήσουμε μέχρι το τέλος. Αν μιλήσουμε, η πόρτα είναι ανοιχτή… Αν οι ΗΠΑ θέλουν να μιλήσουν, θα πρέπει να δείξουν την ειλικρίνειά τους και να είναι έτοιμες να διορθώσουν τις λανθασμένες πρακτικές τους ακυρώνοντας τους μονομερείς δασμούς».

Η δήλωση έρχεται μια ημέρα μετά την αναφορά λογαριασμού που συνδέεται με τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, στο Weibo, ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να ξεκινήσουν συζητήσεις. Ερχεται επίσης μια εβδομάδα αφότου ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι οι συζητήσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη – κάτι το οποίο ωστόσο το Πεκίνο αρνήθηκε.

Το ερώτημα για τους ειδικούς δεν είναι αν οι συζητήσεις μεταξύ των δύο πλευρών θα πραγματοποιηθούν, αλλά πιο πολύ το πότε, υπό ποιες συνθήκες και με εντολή τίνος. Θεωρούν ότι τόσο ο Τραμπ όσο και ο Σι Τζινπίνγκ προσπαθούν να σώσουν την υπόληψή τους, ενώ παράλληλα επιδιώκουν κρυφά ένα αμοιβαία επωφελές αποτέλεσμα. Ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Πεκίνο θέλουν να φαίνονται ότι είναι η πλευρά που υποχωρεί, ωστόσο και οι δύο γνωρίζουν ότι η αποκλιμάκωση είναι προς όφελός τους. Ο ηγέτης που θα παραδεχθεί ότι είναι ο πρώτος που ξεκίνησε τις συνομιλίες για τους δασμούς θα θεωρηθεί πιο αδύναμος και κινδυνεύει να χάσει τη διαπραγματευτική ισχύ του. Αυτό το ιδιόμορφο αδιέξοδο -όπου και τα δύο μέρη επιδιώκουν το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά κανένα δεν θέλει να είναι το πρώτο που το προτείνει- έχει οδηγήσει σε μια τακτική «εποικοδομητικής ασάφειας». Διέξοδος ίσως θα μπορούσε να υπάρξει με τη μεσολάβηση τρίτου μέρους, το οποίο θα προσέφερε μια κατεύθυνση εξόδου και για τις δύο πλευρές.