Η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας, που αναγνωρίστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2002, γιορτάζεται κάθε 21 Φεβρουαρίου. Γιατί μιλάμε για μητρική γλώσσα και όχι γενικά για τη γλώσσα; Μα η γλώσσα είναι το μέσο του διαλόγου, της έκφρασης της σκέψης, του συναισθήματος, της διανόησης, της επικοινωνίας αλλά η διατήρηση της μητρικής γλώσσας του καθενός ανθρώπου πάνω στον πλανήτη αναδεικνύει και διασφαλίζει την πολιτιστική ποικιλομορφία και κυρίως είναι το κλειδί στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του κάθε λαού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της UNESCO, στον καιρό μας υπάρχουν 8.324 γλώσσες στον κόσμο, ομιλούμενες ή νοηματικές. Από αυτές μόνο οι 7.000 χρησιμοποιούνται σήμερα.
Στα συστήματα παιδείας και στον δημόσιο τομέα χρησιμοποιούνται μερικές εκατοντάδες, ενώ οι γλώσσες που ζουν στον ψηφιακό κόσμο δεν υπερβαίνουν τις 100. Το τραγικό είναι, όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία ερευνών, ότι και οι γλώσσες ανήκουν στα απειλούμενα με εξαφάνιση συστήματα του πλανήτη καθώς εξαφανίζονται κι αυτές με γρήγορους ρυθμούς σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο, παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Κάθε δύο εβδομάδες μια γλώσσα χάνεται, που σημαίνει ότι μαζί της χάνεται μια ολόκληρη πολιτιστική και πνευματική κληρονομιά. Ενας ολόκληρος πολιτισμός. Η ταυτότητα του κάθε ανθρώπου, η σχέση του με τους γονείς του, με το περιβάλλον του, η κατανόηση του κόσμου του, διαγράφεται από τη μνήμη και το dna του πλανήτη. Κι αυτό είναι μια τεράστια απώλεια για όλους μας.
