Αυτό που εξελίσσεται εδώ και δύο χρόνια είναι αληθινά πρωτοφανές για την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Ενα τραγικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή 57 ανθρώπων και διέλυσε τις ζωές πολλαπλάσιων οικογενειών αποκάλυψε τη διαχρονική αποτυχία του ελληνικού κράτους, την αναξιοπιστία και τον κυνισμό της κυβέρνησης, την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να παραγάγει πειστικές εναλλακτικές λύσεις, αλλά και την τεράστια δύναμη της κοινωνίας, ακόμη και όταν δεν έχει επαρκή πολιτικά ερεθίσματα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε τα πάντα λάθος σε αυτή την τραγική υπόθεση, μόνο που τα «λάθη» της συνθέτουν ένα βαρύ έγκλημα, που ζητεί ενόχους και τιμωρία. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι από τις πρώτες ώρες της τραγωδίας συμπεριφέρθηκε ως «ύποπτος».
Μπάζωσε και αλλοίωσε τον τόπο του δυστυχήματος. Χειραγώγησε τη Δικαιοσύνη και τους ερευνητές. Ξέπλυνε τους πολιτικά υπεύθυνους της τραγωδίας μέσα στην «κολυμβήθρα» των εκλογών. Αγνόησε και πρόσβαλε τους συγγενείς των θυμάτων. Και θεώρησε ότι η εκλογική νίκη της Ν.Δ. το 2023 ήταν συγχωροχάρτι για κάθε κατάφωρη παραβίαση της νομοθεσίας στην οποία προσέφυγε για να μπαζώσει την αλήθεια.
Κινήθηκε εκ του ασφαλούς. Η κυβέρνηση -ή για την ακρίβεια το καθεστώς- Μητσοτάκη θεώρησε ότι δεν έχει αντίπαλο. Πράγματι, το τοπίο της εξ αριστερών της αντιπολίτευσης εδώ και δύο χρόνια εμφανίζει σημάδια κατακερματισμού και απροθυμία σύγκλισης. Η διάσπαση και αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ επέτεινε τον κατακερματισμό, ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν εμφανίζει δυναμική πλήρους κάλυψης του κενού. Αντίθετα, στα ακροδεξιά της κυβερνητικής παράταξης καταγράφονται δημοσκοπικά κέρδη.
Αυτό που δεν υπολόγισε η άνευ αντιπάλου κυβέρνηση ήταν ο λαϊκός παράγοντας. Αυτή η σιγανή στην αρχή φωτιά που συντηρούσαν οι συγγενείς των θυμάτων, οι γονείς, τα αδέλφια, οι γιαγιάδες, οι θείοι, οι φίλοι των αδικοχαμένων, εξελίχθηκε σε μια τεράστια κοινωνική «πυρόσφαιρα», στην οποία πλέον καίγονται η συνοχή της Ν.Δ., η αφοσίωση κορυφαίων υπουργών, βουλευτών και πολιτευτών, η προσήλωση επιχειρηματικών ομίλων που στήριξαν με ζήλο την κυβέρνηση μέχρι τώρα και τελικά η κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο πολιτικό προσκήνιο.
Το τσουνάμι συμμετοχών από φορείς και απλούς πολίτες στα εκατοντάδες συλλαλητήρια της Παρασκευής, τα οποία η κυβέρνηση αντιμετώπισε ως απειλή «αποσταθεροποίησης» και εκτροπής, πράγματι «αποσταθεροποιούν» την ίδια και τη συνοχή της. Και ακόμα τα πλήθη δεν έχουν βγει στους δρόμους.
