Τι ακριβώς εννοεί ο Μακρόν με τη δήλωσή του ότι είναι έτοιμος να συνεισφέρει στην αποτρεπτική αξιοπιστία των συμμάχων της Γαλλίας με εργαλείο την πυρηνική δύναμη κρούσης της χώρας;
Η αμφιβολία για τη χρήση ή όχι πυρηνικών όπλων από τον αντίπαλο είναι το Α και το Ω της πυρηνικής αποτροπής και ως εκ τούτου είναι αδιανόητη η συνδιαχείρισή της από σχήματα υπερεθνικής ενοποίησης και πολύ περισσότερο διακρατικής συνεργασίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Γαλλία προσφέρεται να καλύψει συμμαχική χώρα.
Σήμερα η προσφορά του Μακρόν σχετίζεται άμεσα με τις ανησυχίες που προκάλεσε στους Ευρωπαίους σύμμαχους των ΗΠΑ η απόφαση Τραμπ να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία με τους όρους της Μόσχας.
Το ζήτημα της επέκτασης της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας εκτός συνόρων είχε τεθεί για πρώτη φορά μετά την εκλογή του Φρανσουά Μιτεράν το 1981, όταν η Γαλλία προβληματιζόταν για το εάν η πυρηνική ομπρέλα της έπρεπε να καλύψει τη Δυτική Γερμανία.
Στην πραγματικότητα, με δεδομένο ότι προχωρούσε η εγκατάσταση των πυραύλων μέσου βεληνεκούς Πέρσινγκ και Κρουζ στη Δυτική Γερμανία, η πρόσθετη (στην αμερικανική) γαλλική εγγύηση δεν ήταν τίποτε άλλο παρά τα πρώτα προσεκτικά βήματα προς την επιστροφή της Γαλλίας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, μετά την απόφαση του στρατηγού Ντε Γκολ για αποχώρηση το 1965.
Είναι φανερό ότι η προθυμία της Γαλλίας για επέκταση της αποτρεπτικής πυρηνικής ομπρέλας εκτός συνόρων δεν θα μπορέσει να διαχωριστεί από τη στάση της Βρετανίας, η οποία δεν έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για εξαγωγή της δικής της αποτρεπτικής δυνατότητας.
Επιπλέον είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για ευρωπαϊκή συνδιαχείριση της γαλλικής εθνικής πυρηνικής δύναμης κρούσης χωρίς παράλληλα να μην τεθεί ως επείγουσα προτεραιότητα η διεύρυνση της Ομάδας των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Στην περίπτωση που θα συζητηθεί η ευρωπαϊκή συνδιαχείριση των εθνικών πυρηνικών οπλοστασίων το κίνητρο του Μακρόν δεν είναι μια αξιόπιστη αποτροπή αλλά μια ντε φάκτο πρωτοκαθεδρία στην ευρωπαϊκή κοινή άμυνα παρόμοια με την άτυπη αλλά βαρύνουσα πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας στην ευρωζώνη.
Η Ε.Ε. είχε την ευκαιρία να συμβάλει στην εξεύρεση λύσης, καθώς Γερμανία και Γαλλία μετείχαν στην Ομάδα του Μινσκ, μια ευκαιρία που σπαταλήθηκε ανεξήγητα…
