Θα υπάρξει κομματική εξέγερση στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που θα εξαναγκάσει τον καγκελάριο Σολτς να αποσυρθεί ώστε το κόμμα του να πάει στις πρόωρες εκλογές με νέο ηγέτη;
Το ερώτημα τίθεται δύο βδομάδες μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ και τη νίκη του Τραμπ, που φώτισε μεταξύ άλλων τον εξαναγκασμό σε απόσυρση του Μπάιντεν και την αντικατάστασή του από την Κάμαλα Χάρις ως κίνηση πανικού των Δημοκρατικών.
Κίνηση πανικού, καθώς η πραξικοπηματική απομάκρυνση του Μπάιντεν όχι μόνον δεν δημιούργησε ατμόσφαιρα ανασύνταξης στο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά αντίθετα μεγάλωσε τη δυναμική της αποσυσπείρωσης της κομματικής βάσης. Πριν και πάνω απ’ όλα η αποπομπή του Μπάιντεν με εξωθεσμικές διαδικασίες έδειξε τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το αμερικανικό πολιτικό σύστημα.
Το κυριότερο ενδοκυβερνητικό πρόβλημα του Σολτς δεν είναι η μιντιακή προσωποκεντρική έλξη που δεν διαθέτει ούτως ή άλλως ο καγκελάριος, αλλά η εικόνα σύγχυσης που εκπέμπει ο τρικομματικός κυβερνητικός συνασπισμός.
Η υπουργός Εξωτερικών Μπέρμποκ επιβεβαιώνει τη διαπίστωση ότι το κόμμα των Πρασίνων έχει διολισθήσει στη θέση του πιο φιλοατλαντικού εταίρου της κυβέρνησης, καθώς πλειοδοτεί στη σκληρή ρητορική κατά της Ρωσίας.
Το μεγάλο βαρίδι για τον Σολτς ήταν ο υπουργός Οικονομικών και ηγέτης των Φιλελευθέρων, Λίντνερ, του οποίου οι θέσεις υπέρ της άκαμπτης δημοσιονομικής λιτότητας βρίσκονται στα δεξιά της Χριστιανοδημοκρατίας.
Μπέρμποκ και Λίντνερ καταρράκωσαν το προφίλ αποφασιστικότητας που οικοδόμησε ο Σολτς ως δήμαρχος του Αμβούργου.
Οταν στα τέλη του 2021 συγκροτήθηκε η κυβέρνηση Σολτς, η συμμετοχή των Φιλελευθέρων ήταν μονόδρομος για να υπάρξει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.
Να θυμίσουμε πως η καθαίρεση του Μπάιντεν οφειλόταν σε ένα «ανακτορικό πραξικόπημα» που συντόνιζαν οι Ομπάμα και Πελόζι, μια φυγή προς τα εμπρός η οποία αποδείχθηκε ότι δεν μπόρεσε να ανακόψει το ρεύμα υπέρ του Τραμπ.
Στην περίπτωση της Γερμανίας ας θυμηθούμε ότι στις αρχές του 2017 υπήρξε μια πανηγυρική ομοφωνία των Σοσιαλδημοκρατών, καθώς στο συνέδριο του κόμματος ο μέχρι τότε πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, εξελέγη υποψήφιος για την καγκελαρία με το 100% των συνέδρων. Μια εντυπωσιακή συσπείρωση που δεν μπόρεσε όμως να θωρακίσει το SPD και τον υποψήφιο για τη διαδοχή της Μέρκελ, Μ. Σουλτς, από μια σκληρή ήττα στις κάλπες.
Η αποπομπή του Μπάιντεν και η συζήτηση για παρόμοια τύχη του Σολτς είναι ομολογία ότι οι Σοσιαλδημοκράτες βρίσκονται σε κατάσταση πανικού, καθώς φοβούνται όχι απλά και μόνο μια σκληρή ήττα, αλλά μια εκλογική συντριβή, μη αντιστρέψιμη για το ορατό μέλλον.
