Άνοιξαν οι πύλες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για τις τριήμερες εκδηλώσεις για την μεγαλειώδη εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 με πανεπιστημιακές σχολές να συμμετέχουν με συμβολικές καταλήψεις και την ΕΛ.ΑΣ. να επιστρατεύει χιλιάδες άνδρες πιστή στο δόγμα αστυνομοκρατία παντού με έμφαση στη φύλαξη στόχων ισραηλινού ενδιαφέροντος. Όπως κάθε χρόνο εκπέμπεται έντονα το αντιπολεμικό μήνυμα λόγω του αντιιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της εξέγερσης, το οποίο φέτος γίνεται ακόμα ισχυρό λόγω της γενοκτονίας στη Γάζα.
Ο «Συντονισμός Κάτω Πολυτεχνείου, Ομάδες και Συλλογικότητες» υποστηρίζει ότι ανοίγει «φέτος το κτήριο Γκίνη σαν κέντρο συνέχισης των αγώνων και των συζητήσεων, με βάση τα κρίσιμα ζητήματα, τοπικά και παγκόσμια» αλλά και ότι «η διοίκηση έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο ενάντια στη πολιτική έκφραση. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, βρίσκονται υπό απειλή εκκένωσης τρεις αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι στο Πάνω Πολυτεχνείο (Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Μηχανολόγων, Παπασωτηρίου και Γραμμικό), ζωντανοί χώροι κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης. Στο κάτω πολυτεχνείο, εκκενώθηκε και καταστράφηκε το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αρχιτεκτονικής και η κατάληψη Carthago».
Ο συντονισμός τονίζει, μεταξύ άλλων, πως «τα πανεπιστήμια, εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα, και με καθαρό κόμβο τον παγκόσμιο “Μάη του 68”, ήταν και είναι το κρισιμότερο φυτώριο αντιστάσεων στις εξουσίες, οργάνωσης του κινήματος και γέννησης εξεγέρσεων. Τέτοια ήταν και στη περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών και σε αυτόν τον κύκλο εντάσσεται και η εξέγερση του Νοέμβρη του ‘73. Αυτό η εξουσία θέλει να το ξεριζώσει. Αυτό που επιχειρεί σήμερα είναι η κατάργηση του ρόλου του
πανεπιστημίου ως ελεύθερου χώρου διακίνησης ιδεών, ως χώρου συνάντησης, συζήτησης, αντιπαράθεσης, συγκρότησης πάνω στα πολιτικά ερωτήματα. Ως χώρου ανοιχτού και δημόσιου ταυτόχρονα, με αναφορά σε όλη τη κοινωνία – αυτό αντικατοπτρίζουν τα σχέδια για είσοδο με πάσο και τουρνικέ. Πιο έμμεσα όμως, η επίθεση επεκτείνεται και στην ίδια την ακαδημαϊκή ελευθερία, στην γνώση που παράγεται μέσα από την κοινωνικοποίηση των ίδιων των φοιτητριών, όπως σηματοδοτεί το κλείσιμο των χώρων για μακέτες στην αρχιτεκτονική. Μια επίθεση που συνδέεται με ένα μοντέλο για το νέο πανεπιστήμιο όπου το ιδιωτικό κεφάλαιο θα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, στην ερευνητική διαδικασία, στα προγράμματα σπουδών αλλά και στους ίδιους τους χώρους των σχολών».
Ο συντονισμός απευθύνει κάλεσμα για συμμετοχή στις εκδηλώσεις, που διοργανώνει, σημειώνοντας ότι «το μήνυμα των πολεμοκάπηλων είναι σαφές: Στην κοινωνία του μέλλοντος δεν θα χωράνε Πολυτεχνεία. Ο αγώνας της Παλαιστίνης είναι κοινός αγώνας όλων μας. Η ιστορική εξέγερση του Πολυτεχνείου εγγράφεται στη μακρά παράδοση εξεγέρσεων και μαζικών αγώνων ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία. Η κληρονομιά του Πολυτεχνείου είναι σε μεγάλο βαθμό αυτή του αγώνα των λαών όλου του κόσμου να ορίζουν τη μοίρα τους ελεύθερα. Σήμερα, τιμώντας αυτήν την κληρονομιά, δεν μπορούμε παρά να αναζητάμε την ζωντανή της έκφραση στις τωρινές συνθήκες. Ο αγώνας για ελευθερία και ανεξαρτησία, δεν είναι σήμερα πουθενά πιο ζωντανός απ’ ότι στην ηρωική παλαιστινιακή αντίσταση ενάντια στο ζυγό του γενοκτονικού Ισραήλ. Του κράτους που ως βασικός εκπρόσωπος του δυτικού ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες τις πιο απεχθείς πολιτικές αποικιοκρατίας και απαρτχάιντ».
Επίσης, αναφέρει ότι ακόμα και στο σημερινό ασφυκτικό πλαίσιο ο παλαιστινιακός λαός «επέμεινε να διεκδικεί τη γη του, την ελευθερία του και την αξιοπρέπειά του, αποτελώντας έτσι φάρο και σημαία έμπνευσε για τους αγώνες των καταπιεσμένων σε όλη την υφήλιο. Την ίδια στιγμή που το Ισραήλ του αποστερούσε όχι μόνο την εθνική αλλά και την ανθρώπινη ταυτότητα, ο Παλαιστινιακός λαός συνέχιζε να οργανώνει την αντίστασή του και στη βάση αυτής να χτίζει τον πολιτισμό του και να γράφει την ιστορία του, με τις σημαίες, τα τραγούδια, τα συνθήματα, ακόμα και με τα όπλα». Σ«ήμερα λοιπόν, όσο μνημονεύουμε την πρωτοπόρα δράση των φοιτητών του ’73 που αγωνίστηκαν για παιδεία και ελευθερία ενάντια στη Χούντα, δεν μπορούμε παρά να παλεύουμε ενάντια στη συνεργασία των ελληνικών ΑΕΙ με το Ισραήλ και την πολεμική βιομηχανία που γενοκτονούν τον Παλαιστινιακό λαό, είτε πρόκειται και την IDE (Intracom Defence), είτε για τη Lockheed Martin» τονίζεται στο κάλεσμα.
Το πρόγραμμα
Παρασκευή 15/11
• 16.00 Εκδήλωση: “Αντιστάσεις, ασυνέχειες, προοπτικές: Η επόμενη μέρα του φοιτητικού κινήματος” από τον Συντονισμό Αυτόνομων και Ελευθεριακών Σχημάτων
• 19.00 Εκδήλωση/συζήτηση: “Κτίριο Γκίνη: ανάπλαση επιταχυντής του εξευγενισμού ή ανοιχτός κοινωνικός χώρος;” από την Πρωτοβουλία Μεταπτυχιακών και Υπ. Διδακτόρων Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
• 21:30 Ανοιχτή πολιτική και οργανωτική συνέλευση Γκίνη
• 23:30 Προβολή ταινίας: “Η Μάχη του Αλγερίου”
Σάββατο 16/11
• 12.00 Ιστορικός Περίπατος: Πολυτεχνείο του ’73, από αγωνιστές και αγωνίστριες της εξέγερσης του ‘73
• 15.00 Ανοιχτή κουβέντα περι artwashing : εκει που δε μπορει η καταστολή μπορεί η τέχνη “
• 18.00 Εκδήλωση: “Λευτεριά στις χιλιάδες των Παλαιστινίων που κρατούνται και βασανίζονται μέχρι θανάτου στις ισραηλινές φυλακές” από την Συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
• 21.00 Συγκέντρωση τιμής & μνήμης στους δολοφονημένους και νεκρούς αγωνιστές και αγωνίστριες στο Μνημείο του Μιχάλη Καλτεζά (Στουρνάρη &
Μπουμπουλίνας)
• 21.30 Ανοιχτή πολιτική και οργανωτική συνέλευση Γκίνη
• 23:30 Προβολή ταινίας: “Arna’s children”
