Μια χώρα που εκτροχιάζεται

Το σκέφτηκα προτού βάλω αυτόν τον τίτλο. Οχι για να μη με πουν λαϊκιστή οι γάιδαροι που λένε τον πετεινό κεφάλα· όταν σε λέει λαϊκιστή, φέρ’ ειπείν, ο Χατζηδάκης της Οικονομίας που έχει τους «λαϊκιστές» ψωμοτύρι ή ο Γεωργιάδης της Υγείας (την υγειά μας να ’χουμε…) που ό,τι πέραν του εαυτού του είναι «λαϊκισμός», τότε μπορεί να σου περιποιούν και τιμή. Αλλά για τους αναγνώστες, που σε παρακολουθούν και που σε εμπιστεύονται, ότι ούτε φαφλατάς είσαι ούτε μπουρδολόγος και τιμάς την εμπιστοσύνη τους.

Εκτροχιασμός γενικός, και όχι μόνο στα τρένα, στις μεταφορές, αλλά και… μεταφορικά. Αυτό που αποτυπώνεται στην πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά, αφού όλοι μετέχουμε της ημετέρας καθημερινότητας και ουδείς εξαιρείται, είναι ότι η χώρα εκτροχιάζεται, παντοιοτρόπως και ποικιλοτρόπως· στις λεπτομέρειες και στο όλον.

Είδα το βασικό θέμα στη χθεσινή «Συντακτών»: «Εστειλαν τρένο στη γραμμή του μετρό! – Παραλίγο “ατύχημα” με απρόβλεπτες συνέπειες την περασμένη Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου». Ως δημοσιογράφος της «παλιάς σχολής» το πρώτο που σκέφτηκα ήταν να ανατρέξω, διαδικτυακά, στον καθημερινό Τύπο: ποιο χώρο έδωσαν οι αθηναϊκές εφημερίδες σ’ αυτό το, ακόμα ένα (στα πολλά…), «παραλίγο ατύχημα»: Οπου συρμός (του Προαστιακού), με εντολή σταθμάρχη (τηλεδιοίκηση) στον μηχανοδηγό, εισχωρεί στη γραμμή του μετρό (σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας)· ακριβώς όπως έγινε, τότε, στα Τέμπη· τώρα ευτυχώς χωρίς δυσάρεστα επακόλουθα.

Από τις 15 ημερήσιες εφημερίδες της πρωτεύουσας, βασικό θέμα το είχε μόνον η «Συντακτών». Ολες οι άλλες δεν το είχαν καν προαναγγελία στα πρωτοσέλιδα. Γνωρίζω ότι σήμερα οι εφημερίδες είναι απλώς λιμνούλες ενημέρωσης μπρος στον ωκεανό που είναι τα αμέτρητα ηλεκτρονικά/ψηφιακά πολυμέσα ή μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ομως και αυτά, στο λίγο που ανέτρεξα, δεν παλάβωσαν στις αναρτήσεις! Ο εκτροχιασμός έχει πλέον εθνικά χαρακτηριστικά. Εν πολλοίς ο συρμός διέρχεται αδιάφορα! «Συμβιβάστηκε με την πικρία ο κόσμος», Ελύτης, «Ωρίων», «Προσανατολισμοί». Απροσανατόλιστοι…