Μουσική, αγωνία, πολιτικό σχόλιο και τρυφερότητα

Η εβδομάδα είναι πλούσια σε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ταινίες, από τη μυθοπλαστική βιογραφία του πραγματικού ραπ συγκροτήματος Kneecap έως το ψυχολογικό θρίλερ με πολιτικό υπόβαθρο του Κινέζου «Χίτσκοκ» Λιν Ζιανζέ

Kneecap
(Ιρλανδία, 2024,105’)
★★★☆☆

● Σκηνοθεσία: Ριτς Πέπιατ
● Ηθοποιοί: Μόγκλε Μπαπ, Μο Κάρα, Ντίτζεϊ Πρόβεϊ, Φενούλα Φλάχερτι, Μάικλ Φασμπέντερ

Η ταινία του Ριτς Πέπιατ αφηγείται τη φανταστική ιστορία προέλευσης του πραγματικού ραπ συγκροτήματος Kneecap, το οποίο κάνει την εμφάνισή του στο Μπέλφαστ μετά την εποχή των Troubles. Μέσα από τη μουσική τους αναβιώνουν την ιρλανδική γλώσσα και τα μέλη της μπάντας γίνονται γρήγορα πολιτικά σύμβολα για την ανήσυχη νεολαία της Ιρλανδίας. Με γρήγορο μοντάζ, αστείους διαλόγους και την παρουσία του ίδιου του συγκροτήματος (τα μέλη της μπάντας παίζουν τον εαυτό τους), ο Πέπιατ δημιουργεί μια ταινία που «αιχμαλωτίζει» εξαιρετικά την κουλτούρα της ραπ σκηνής, συνδυάζοντας τη στιλιζαρισμένη σκηνοθεσία (animation, εφέ, slow motion) με την ανάδειξη της σκληρής ζωής στο Μπέλφαστ αλλά και ενσωματώνοντας το πολιτικό σχόλιο για την αγγλική καταπίεση. Η χρήση της ιρλανδικής γλώσσας δίνει μια διαφορετική δυναμική και τονίζει την πολιτική πλευρά των πραγμάτων, χωρίς όμως το «Kneecap» να επιδιώκει να γίνει μια καθαρά πολιτική ταινία. Μένει κυρίως πιστό στους ξέφρενους ρυθμούς του διασκεδάζοντας τον θεατή. Παρ’ όλη την ωμή δύναμή της όμως η ταινία στερείται αφηγηματικής συνοχής και συχνά κινείται σε ρηχά νερά, ενώ και η σκηνοθετική προσέγγιση, καθώς επαναλαμβάνει τα ίδια μοτίβα, κουράζει. Το ίδιο και μια προσπάθεια πρόκλησης του θεατή, που όμως δεν είναι πάντα πετυχημένη.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Η ηλιαχτίδα μου
(My Sunshine, Ιαπωνία, 2024, 100’)
★★★☆☆

● Σκηνοθεσία: Χιρόσι Οκουγιάμα
● Ηθοποιοί: Κεϊτάτσου Κοσιγιάμα, Κιάρα Νακανίσι, Σοσούκε Ικεμάτσου

Ο Χιρόσι Οκουγιάμα, ο οποίος κέρδισε σε ηλικία 22 ετών το βραβείο New Directors του Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν με το ντεμπούτο του «Jesus» (2018, 76’), σκηνοθετεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του που διαδραματίζεται σε ένα νησί της Ιαπωνίας. O προπονητής και πρώην πρωταθλητής Αρακάουα προσέχει το ταλέντο του Τακούγια στο καλλιτεχνικό πατινάζ και αποφασίζει να τον προπονήσει μαζί με τη Σακούρα για έναν επικείμενο διαγωνισμό. Καθώς ο χειμώνας επιμένει, οι τρεις αυτοί χαρακτήρες θα δεθούν με μια δυνατή, αβίαστη, αρμονική φιλία.

Ομως κάποια στιγμή το χιόνι θα λιώσει, τα πράγματα θα πάρουν μια αναπάντεχη τροπή και η φιλία τους θα απειληθεί. Ο Οκουγιάμα σκηνοθετεί ένα διακριτικό συγκινητικό δράμα ενηλικίωσης, γεμάτο όμορφες στιγμές και παρά την απλοϊκή του αφήγηση καταφέρνει να σε μαγέψει κυρίως με την πολύ όμορφη κινηματογράφηση του τοπίου και τις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Διαχειρίζεται με ευαισθησία τα αισθήματα των χαρακτήρων του και αναπτύσσει τις σχέσεις τους μέσα από τους καλοδουλεμένους διαλόγους του, δίνοντας μια ονειρική διάσταση (ενίοτε και νοσταλγική) στον κόσμο που τους περιβάλει. Τον σκηνοθέτη δεν τον απασχολεί τόσο να παρουσιάσει την πραγματικότητα, αλλά κυρίως να δημιουργήσει έναν κόσμο που αγγίζει κάποιες φορές το παραμύθι. Με τρυφερότητα αγγίζει θέματα όπως η ζήλια, ο ανταγωνισμός αλλά και το συναίσθημα της αγάπης και της φιλίας.

Ο χρόνος κυλάει αργά -στοιχείο που δεν βοηθάει τον ρυθμό της ταινίας, ειδικά στις σκηνές του πατινάζ- και η νοσταλγική, μελαγχολική διάθεση του Οκουγιάμα παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Οσο όμως καλογυρισμένη και να είναι η ταινία του, δεν παύει να μην έχει αφηγηματικό πυρήνα, με αποτέλεσμα γρήγορα οι χαρακτήρες να μην έχουν κάποιο ενδιαφέρον και η ταινία από ένα σημείο και μετά να μην εξελίσσεται.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Σύντομη ιστορία μιας οικογένειας
(Brief History of a Family, Κίνα, 2024, 99’)
★★½☆☆

● Σκηνοθεσία: Λιν Ζιανζέ
● Ηθοποιοί: Ζου Φενγκ, Γκουό Κέγιου, Λιν Μουράν, Σαν Σιλάν

Ο Κινέζος σκηνοθέτης Λιν Ζιανζέ κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με ένα ψυχολογικό θρίλερ στο οποίο αφηγείται την ιστορία μιας μεσοαστικής οικογένειας που φιλοξενεί μετά από ένα μικροατύχημα ένα νεαρό αγόρι, φίλο του γιου τους. Καθώς περνάει ο καιρός, το αγόρι διεκδικεί όλο και πιο έντονα τη θέση του μοναδικού παιδιού. Η πρώτη ταινία του Λιν Ζιανζέ έχει όλα τα χαρακτηριστικά από το σινεμά του Χάνεκε, του Χίτσκοκ αλλά και του Πονγκ Τσουν-χο («Παράσιτα»), συνδυάζοντας τον ψυχολογικό τρόμο με την ενδελεχή ανάλυση της μεσοαστικής οικογένειας και της πολιτικής του «ενός παιδιού» στην Κίνα. Ο ερχομός του νεαρού αγοριού στην οικογένεια είναι μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη. Η ιδέα ότι μπορούν να έχουν και ένα δεύτερο παιδί τούς γεννά μια καινούργια προσδοκία, καθώς υπολογίζουν ότι μπορούν να βασιστούν πάνω στο μέλλον και αυτού του αγοριού. Ομως όσο κυλάει η ώρα διάφορα αφηγηματικά στοιχεία ενισχύουν την αίσθηση ότι κάτι άλλο κρύβεται και το αγόρι προσπαθεί να αντικαταστήσει το ήδη υπάρχον. Κινηματογραφώντας εξαιρετικά και χρησιμοποιώντας κατάλληλα τη μουσική τού Toke Brorson Odin, που τονίζει τη δυσοίωνη ατμόσφαιρα, ο Ζιανζέ κάποιες στιγμές «χτίζει» σκηνές που αγγίζουν τη μαεστρία του Χίτσκοκ. Αντιλαμβάνεται πώς να διαχειριστεί τον κινηματογραφικό χρόνο και όταν χρειάζεται προβαίνει σε μια κοινωνική εξερεύνηση των οικογενειακών δεσμών. Το στοιχείο όμως που αποδυναμώνει την ταινία και ουσιαστικά καθιστά τα δύο πρώτα μέρη της ανούσια είναι το τρίτο μέρος και ειδικά το τέλος όπου δεν υπάρχει κλιμάκωση. Υπάρχει το αίσθημα ότι όλη αυτή η συσσώρευση της αγωνίας είναι μάταιη και δεν οδηγεί πουθενά. Κρίμα, γιατί πραγματικά το ντεμπούτο του Λιν Ζιανζέ σε όλους τους άλλους τομείς είναι εξαιρετικό.

 ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Το θηρίο
(La Bête, Γαλλία, Καναδάς, 2023, 148’)
★★★☆☆

● Σκηνοθεσία: Μπερτράν Μπονελό
● Ηθοποιοί: Λέα Σεϊντού, Τζορτζ ΜακΚέι

Ο Μπερτράν Μπονελό εμπνευσμένος από την ιστορία του Χένρι Τζέιμς «Το θηρίο στη ζούγκλα» (1903, εκδ. Αγρα) αφηγείται την ιστορία της Γκαμπριέλ που ζει στον δυστοπικό κόσμο του θηρίου εν έτει 2044, την εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ). Η κοινωνία έχει αναπτύξει μια διαδικασία εξαγνισμού του DNA, που επιτρέπει στους ανθρώπους να απαλλαγούν από τα συναισθηματικά τους βάρη διαγράφοντας τις μνήμες τους από παλιά τραύματα και απογοητεύσεις. Η Γκάμπριελ αποφασίζει να υποβληθεί σε αυτή τη διαδικασία για να ξεφύγει από το επώδυνο παρελθόν της και να είναι πιο ανταγωνιστική στην αγορά εργασίας. Κατά την προετοιμασία καλείται να ανακαλέσει σημαντικές στιγμές από τις προηγούμενες ζωές της σε διαφορετικές εποχές. Αυτά τα ταξίδια στον χρόνο αποκαλύπτουν το βάθος των συναισθημάτων της και την επίμονη παρουσία μιας αινιγματικής φιγούρας, του Λουίς, που φαίνεται να συνδέεται με τη μοίρα της μέσα στους αιώνες. Βασίζοντας μόνο τον πυρήνα της ιστορίας του στο εξαιρετικό έργο του Χένρι Τζέιμς, ο Μπονελό δημιουργεί μια ταινία οπτικά εκθαμβωτική αποσπώντας δύο πολύ καλές ερμηνείες από τη Λέα Σεϊντού και τον Τζορτζ ΜακΚέι. Η αφήγηση, ενώ βάζει στο προσκήνιο μια ερωτική ιστορία, εμβαθύνει σε άλλα θέματα που αφορούν κυρίως την τεχνολογική ανάπτυξη, την τεχνητή νοημοσύνη, την έννοια της μνήμης και των προσωπικών τραυμάτων, αλλά και την έννοιά της ταυτότητας. Η οπτική ομορφιά της ταινίας -εξαιρετική η σκηνογραφία μεταξύ των τριών εποχών: 1910, 2014, 2044- όμως δεν ισορροπεί με την αφηγηματική της δύναμη, καθώς αυτή είναι δυσκίνητη. Υπάρχει μια αποστασιοποίηση, μια ψυχρότητα στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το πρωταγωνιστικό δίδυμο. Κι όλο αυτό δεν μας δίνει χώρο ως θεατές να έρθουμε πιο κοντά (αν και αυτό το αποζητά ο Μπονελό και είναι ευδιάκριτο από τη σκηνοθεσία του), πράγμα που μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί επέλεξε να προβληματιστεί σε τόσες θεματικές μέσω μιας ερωτικής ιστορίας. Και όσο η ταινία κυλάει, οι ιδέες, οι προβληματισμοί του και ο σχολιασμός στη σύγχρονη πραγματικότητα, παρότι έχουν βάση, δεν έχουν συνοχή και βαρύτητα, δεν μπαίνουν κάτω από μια αφηγηματική ομπρέλα και αναγκαστικά «σκορπίζονται» εδώ και εκεί.

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

The Trust Fall: Julian Asange
(Αυστραλία, 2023,128’)

● Σκηνοθεσία: Κιμ Στέιτον

Το ντοκιμαντέρ του Στέιτον εξετάζει το νόημα και τη σημασία των γνώσεων που μοιράστηκε το WikiLeaks με τον κόσμο, τη συμπεριφορά των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων, τον εξαιρετικό προσωπικό κίνδυνο που ανέλαβε ο Ασάνζ, τα ευρύτερα θεμελιώδη ζητήματα σχετικά με την ελευθερία του Τύπου που επηρεάζουν όλους μας και το δικαίωμά μας να γνωρίζουμε. Παρά το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα κρατούνταν «φιμωμένος» και κρυμμένος από την κοινή θέα στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Belmarsh, ο πολυβραβευμένος Αυστραλός δημοσιογράφος και εκδότης Τζούλιαν Ασάνζ έχει γίνει ένα σύμβολο για την ελευθερία του λόγου της εποχής μας. Εχει ρισκάρει επίσης τα πάντα για να φέρει την αλήθεια στο φως.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

The Apprentice
(Καναδίας, Δανία, Ιρλανδία, 2024, 120’)

● Σκηνοθεσία: Αλί Αμπάσι
● Ηθοποιοί: Σεμπάστιαν Σταν, Τζέρεμι Στρονγκ, Μαρία Μπακάλοβα

Ένας νεαρός Ντόναλντ Τραμπ, ανυπόμονος να τα καταφέρει ως γόνος εύπορης οικογένειας στη Νέα Υόρκη του 1970, μαγεύεται από τον Ρόι Κον, τον αδίστακτο δικηγόρο που θα βοηθήσει να δημιουργηθεί ο Ντόναλντ Τραμπ που γνωρίζουμε σήμερα.Ο Κον βρίσκει στο πρόσωπο του Τραμπ τον ιδανικό μαθητευόμενο – κάποιον με ωμή φιλοδοξία, δίψα για επιτυχία και τη θέληση να κάνει ό,τι χρειαστεί για να τα καταφέρει.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Ζούμε τη Στιγμή
(We Live in Time, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, 2024, 107’)

● Σκηνοθεσία: Τζον Κροούλι
● Ηθοποιοί: Αντριου Γκάρφιλντ, Φλόρενς Πιου

Η Αλμουτ και ο Τομπάιας έρχονται κοντά μετά από μια αναπάντεχη συνάντηση που αλλάζει τη ζωή τους. Μέσα από στιγμιότυπα της κοινής τους ζωής — ερωτεύονται ο ένας τον άλλον, χτίζουν ένα σπίτι, γίνονται οικογένεια — αποκαλύπτεται μια δύσκολη αλήθεια που ταράζει τα θεμέλιά τους. Καθώς ξεκινούν ένα μονοπάτι που αμφισβητεί τα όρια του χρόνου, μαθαίνουν να αγαπούν κάθε στιγμή της ασυνήθιστης διαδρομής που έχει πάρει η ιστορία του έρωτά τους. Μια ιστορία που εκτείνεται σε μια δεκαετιά, βαθιά συγκινητική όσο και ρομαντική.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Smile 2
(Η.Π.Α., 2024, 127’)

● Σκηνοθεσία: Πάρκερ Φιν
● Ηθοποιοί: Ναόμι Σκοτ, Κάιλ Γκάλνερ, Λούκας Κέιτζ, Ρόζμαρι ΝτεΓουίτ, Ντύλαν Γκελούλα

Ενώ ετοιμάζεται να ξεκινήσει μια νέα παγκόσμια περιοδεία, η παγκόσμια ποπ σταρ Skye Riley αρχίζει να βιώνει όλο και πιο τρομακτικά και ανεξήγητα γεγονότα. Συγκλονισμένη από την κλιμακούμενη φρίκη και την πίεση της φήμης, η Skye αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το σκοτεινό παρελθόν της για να ανακτήσει τον έλεγχο της ζωής της ενώ όλα μοιάζουν να διαλύονται γύρω της.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Η Γιούκου και το Λουλούδι των Ιμαλαΐων
(Yuku and the Flower of the Himalayas, Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία, 2022, 65’)

● Σκηνοθεσία: Ρεμί Ντουίν & Αρνό Ντεμούινκ
● Με τις φωνές των: Με τις φωνές των: Μάριαν Κυπριανού, Πέννυ Φοινίρη, Άρης Κυπριανού, Ιωάννα Λαμπροπούλου, Έφη Χαραλάμπους, Εύρος Βασιλείου, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου, Μάρκος Ιούλιος Δρουσιώτης

Η Γιούκου είναι ένα μικρό ποντικάκι, που ζει με την οικογένειά της στα υπόγεια ενός μεγάλου κάστρου. Η αγαπημένη της ασχολία είναι να παίζει μουσική με το γιουκαλίλι της, αλλά η συμπαθής ποντικίτσα δεν θα διστάσει, όταν χειαστεί, να αφήσει την ασφάλεια της φωλιάς της, κάνοντας ένα μεγάλο κι τολμηρό ταξίδι αναζήτησης και αυτογνωσίας μέχρι την κορυφή των Ιμαλαΐων!

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

200% Λύκος
(200% Wolf, Αυστραλία, Γερμανία, Ισπανία, Μεξικό, Η.Π.Α., 2024, 98’)

● Σκηνοθεσία: Αλεξ Στέιντερμαν
● Με τις φωνές των: Βασίλης Παπαστάθης, Νικολέτα Κουνενιδάκη, Κατερίνα Γκίργκις, Ανδρέας Ευαγγελάτος, Χριστίνα Παπαδοπούλου, Ακίνδυνος Γκίκας

O νεαρός Φρέντυ Λούπιν εύχεται να γίνει λυκάνθρωπος για να ταιριάξει με την οικογένειά του. Η ευχή του πραγματοποιείται, με την βοήθεια ενός μικρού Φεγγαροπνεύματος που φτάνει κατά λάθος στην Γη. Τώρα ο Φρέντυ και η παρέα του πρέπει να βρουν έναν τρόπο να γυρίσουν το πνεύμα σπίτι του και να αντιμετωπίσουν κάθε απειλή προτού η Γη να συγκρουστεί με το Φεγγάρι!