Σημειώσεις από το πουθενά

1. Με το καλοκαίρι είχα πάντα μια σχέση προβληματική. Θάνατοι, πένθη, χωρισμοί και τα παρελκόμενά τους. Το μυθοποιημένο ελληνικό θέρος ήταν ανέκαθεν έξω από το κάδρο μου. Αν προσθέσουμε στο ατομικό μου βλέμμα τις πυρκαγιές, τη νεύρωση των διακοπών αλλά και την υπερτουριστικοποίηση και ό,τι αυτή επιφέρει, κλειδώνει το πακέτο της αποστροφής.

2. Ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που έχεις (αν έχεις) διά βίου είναι ο εαυτός σου. Φρόντισέ τον για να φροντίζεις όσους αγαπάς και σε αγαπούν (ζώντες και τεθνεώτες)

3. Η κωμωδία είναι το έσχατο καταφύγιο της απόγνωσης. Μιλάμε πάντα για την υψηλή τέχνη της κωμωδίας κι όχι της μπαλαφάρας.

4. Το παρελθόν το σβήνεις με παρελθόν. Είτε αλλάζοντας βλέμμα για το παρελθόν σου είτε δημιουργώντας νέο παρελθόν. Αν σε βαραίνει το παρελθόν, δεν υπάρχει ούτε παρόν ούτε μέλλον.

5. Είναι πασιφανές, όλες/όλοι μεγαλώσατε σε ιδανικές οικογένειες. Εσείς και τα τέκνα σας απογαλακτιστήκατε με χαμόγελα και ασπασμούς. Μόνο αυτός ο Τσιτσιπάς είναι τόσο «τέρας» γιος. Ζηλεύω την καρτ ποστάλ ζωή σας.

6. Σε μια κατεξοχήν ασυνεχή χώρα το να εύχονται όλοι σε όλους «καλή συνέχεια» είναι κάτι μεταξύ φάρσας και ξορκίσματος.

7. Μην υποτιμάτε ποτέ την πρώτη εντύπωση που σχηματίζετε για έναν άνθρωπο ή μια κατάσταση. Είναι καθοριστική και δουλεύει ερήμην μας. Συχνά αυτή κάνει τον κρίσιμο ισολογισμό.

8. Συγγραφέας, μεταξύ άλλων, είναι αυτός που δεν διστάζει να βουτήξει στα σκοτάδια του και σκοτάδια των άλλων, κι αν έχει ανάσα ν’ ανέβει και πάλι πάνω και να πει τι είδε.

9. H τρυφερότητα είναι ένα μυστικό ακατάλυτης δύναμης. Τόσο ως σχέδιο όσο και ως εφαρμογή. Γι’ αυτό τόσο λίγοι το γνωρίζουν κι ακόμη λιγότεροι το υλοποιούν. Προφανώς οι περισσότεροι προτιμούν να είναι αδύναμοι, ανέγγιχτοι, απόμακροι.