Εχει επισημανθεί εδώ και καιρό, σχεδόν από την πρώτη στιγμή που ο κ. Κασσελάκης εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος του αμετακίνητος ήταν και παραμένει ένα κόμμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. Σε αυτό που εκείνος νομίζει ότι χρειάζεται στην ελληνική κοινωνία. Ενα κόμμα προσωποκεντρικό- αρχηγικό, χωρίς οργανώσεις και μέλη, αλλά μόνο με οπαδούς, δηλαδή φίλους-ψηφοφόρους, χωρίς συλλογικές διαδικασίες και ισχυρές προσωπικότητες, παρά μόνο εκτελεστικά όργανα στην υπηρεσία του ενός.
Επειδή σωστό είναι να μην κατηγορείς κάποιον πριν τον πιάσεις επ’ αυτοφώρω, οι αποδείξεις ήρθαν με τις προτάσεις που ο κ. Κασσελάκης κατέθεσε για την αλλαγή του καταστατικού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ενόψει του καταστατικού συνεδρίου του κόμματος. Τώρα πια κανείς δεν μπορεί να έχει αμφιβολίες ούτε για τις προθέσεις ούτε για τις θέσεις του. Πρόκειται για θέσεις επεξεργασμένες και στοχευμένες όσο κι αν ο ίδιος μιλάει απλώς για «κάποιες ιδέες». Το πόσο επεξεργασμένες και στοχευμένες είναι θα φανεί στη συνέχεια καθώς μέσα σε αυτές τις θέσεις υπάρχουν και ορισμένες που μπορούν εύκολα να αποσυρθούν καθώς είναι ζητήματα που μπορούν να περιμένουν αρκεί να υπερψηφιστεί το κύριο.
Η συζήτηση φαίνεται να επικεντρώνεται στο ζήτημα της αλλαγής του ονόματος του κόμματος και στον περιορισμό της θητείας των βουλευτών σε τρεις ενώ για την τέταρτη θα αλλάζουν εκλογική περιφέρεια. Αυτές τις θέσεις ο κ. Κασσελάκης μπορεί εύκολα να τις αποσύρει αρκεί να γίνουν αποδεκτές οι υπόλοιπες.
Εχει καμιά σημασία αν η ταμπέλα θα γράφει ΣΥΡΙΖΑ και το περιεχόμενο θα είναι εντελώς διαφορετικό από τον ΣΥΡΙΖΑ που ξέρουμε στη μέχρι τώρα πορεία και εξέλιξή του; Εχει καμιά σημασία πόσες θητείες θα μπορούν να διεκδικούν οι βουλευτές και πού, όταν στο εν λόγω κόμμα κουμάντο θα κάνει ένας και οι άλλοι απλώς θα τον υπηρετούν; Οι θέσεις Κασσελάκη έχουν και το τυρί, έχουν και τη φάκα. Αλλά φαίνεται πως γίνεται συστηματική προσπάθεια η προσοχή να στραφεί στο τυρί. Εμείς απλώς το καταγράφουμε.
