«Milk toast»: μια φρυγανισμένη φέτα ψωμί βουτηγμένη σε ζεστό γάλα, ίσως με λίγο βούτυρο και ζάχαρη από πάνω. Τυπικό πρόγευμα στις ΗΠΑ μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα, ιδανικό για μωρά, ασθενείς ή ανθρώπους με ευαίσθητο στομάχι. Από παράφραση του «ουδέτερου» αυτού πρωινού προέρχεται το όνομα ενός ιδιαίτερα δημοφιλούς χαρακτήρα των αμερικανικών κόμικς την περίοδο του Μεσοπολέμου, του παράξενου κυρίου Caspar Milquetoast.

Δημιουργός του ήταν ο Harold Tucker Webster (1885-1952) που εγκαινίασε τη σειρά «The Timid Soul» πριν από ακριβώς έναν αιώνα με πρωταγωνιστή έναν μεσήλικο συνεσταλμένο, ευκολόπιστο άνδρα ο οποίος πέφτει διαρκώς θύμα των περιστάσεων χωρίς ποτέ να αντιδρά. Ο Caspar Milquetoast υπέμενε στωικά κάθε κακοποιητική συμπεριφορά, κάθε απόπειρα εξαπάτησης εναντίον του, κάθε προσβολή χωρίς να βλάψει ποτέ κανέναν. Του ζητούσαν δανεικά κι όταν τον έστηναν στο ραντεβού, αυτός περίμενε μέσα στη βροχή για να τα δώσει, σκεπτόμενος την ανάγκη του δανειζόμενου. Τον κορόιδευαν στο συνεργείο χωρίς να του επισκευάσουν το αυτοκίνητο επί δύο εβδομάδες και αυτός τους ευχαριστούσε, όχι για να μην τους κακοκαρδίσει αλλά γιατί τους πίστευε. Δεν ρίσκαρε ποτέ φοβούμενος τις συνέπειες και στα χαρτιά πήγαινε πάντα πάσο, ό,τι φύλλο κι αν κρατούσε.

Φοβισμένος και αλαφροΐσκιωτος, δικαιολογούσε τους πάντες και τους αντιμετώπιζε με συγκατάβαση. Ακόμα και τον Χίτλερ επειδή τον κατηγορούσε ολόκληρος ο κόσμος. Δειλός, μοιραίος κι άβουλος, χωρίς όμως να προσμένει κάποιο θαύμα, έγινε συνώνυμο της υποταγής, της αναποφασιστικότητας, της μαλθακότητας και ο όρος «milquetoast» πέρασε ακόμα και στα αμερικανικά λεξικά για να υποδηλώσει τον άνθρωπο χωρίς προσωπικότητα, αντιστάσεις και γνώμη.

Με το καυστικό του χιούμορ o Harold Webster σάρκασε ανελέητα τους συμπολίτες του που δέχονταν αδιαμαρτύρητα τα πάντα για να μη χαλάσουν τις καρδιές τους, για να μην κηλιδώσουν το πλαστό κλίμα της αμερικανικής ευδαιμονίας. Τον παραλλήλισαν με τον Mark Twain της εποχής του ενώ έγινε ακόμα και εξώφυλλο στο περιοδικό Time. Επί σειρά ετών, μάλιστα, αν και δεξιόχειρας, έμαθε να σχεδιάζει με το αριστερό λόγω μιας βαριάς αρθρίτιδας αρνούμενος να εγκαταλείψει τα κόμικς και τη σκληρή κριτική του. Με στόχο πάντα τους εκπροσώπους της «σιωπηλής πλειοψηφίας» και του «μετώπου της κοινής λογικής». Οι οποίοι δυστυχώς επικράτησαν πλέον οριστικά…